1397/07/30

اعلام اسامی برندگان مسابقه ایده پردازی اپلیکیشن نجومی سها

در آخرین روز از هفته جهانی فضا در سال ۱۳۹۷، اسامی برگزیدگان مسابقه ایده‌پردازی اپلیکیشن نجومی سها در سازمان فضایی ایران به قرار ذیل اعلام شد؛ نفر اول: سرکار خانم سمیه ذهبی- صاحب ایده "ایجاد بستر معرفی و ارائه خدمات نجومی تحت اپلیکیشن موبایل با عنوان اپلیکیشن شمجا" نفر دوم: سرکار خانم زینب السادات لسانی-...
اعلام اسامی برندگان مسابقه ایده پردازی اپلیکیشن نجومی سها

در آخرین روز از هفته جهانی فضا در سال ۱۳۹۷، اسامی برگزیدگان مسابقه ایده‌پردازی اپلیکیشن نجومی سها در سازمان فضایی ایران به قرار ذیل اعلام شد؛
نفر اول: سرکار خانم سمیه ذهبی- صاحب ایده "ایجاد بستر معرفی و ارائه خدمات نجومی تحت اپلیکیشن موبایل با عنوان اپلیکیشن شمجا"
نفر دوم: سرکار خانم زینب السادات لسانی- صاحب ایده "طراحی اپلیکیشن محاسبه زمانسنجی‌های نجومی با عنوان Skytiming"
نفر سوم: جناب آقای مهدی فتحی- صاحب ایده "اطلس دیجیتال ستارگان برای رصدگران اجرام عمقی آسمان با عنوان ژرف نما"


داخلی | نجوم | رویدادها |

نظر شما
اخبار مرتبط

برگزاری مسابقه مقاله نویسی به مناسبت هفته جهانی فضا

1397/07/10
به گزارش روابط عمومی سازمان فضایی ایران، این سازمان درنظر دارد به مناسبت هفته جهانی فضا، مسابقه مقاله‌نویسی با موضوع «فضا جهان را متحد می‌کند» برگزار نماید. مقاله‌های ارسالی توسط کارشناسان...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.