1394/10/19

ترکیه به دنبال ساخت ماهواره بومی

پس از صرف یک میلیارد دلار بر روی برنامه های ماهواره ای، ترکها تصمیم گرفته اند که منابع خود را بر روی صنایع محلی صرف کنند. با این حال، آنها به منظور ساخت اولین ماهواره بومی کشور، از دانش خارجی ها استفاده خواهند کرد و به گفته یکی از مقامات ارشد ترکیه، اولین ماهواره ترکیه در سال2019 به فضا پرتاب خواهد شد....
ترکیه به دنبال ساخت ماهواره بومی

پس از صرف یک میلیارد دلار بر روی برنامه های ماهواره ای، ترکها تصمیم گرفته اند که منابع خود را بر روی صنایع محلی صرف کنند. با این حال، آنها به منظور ساخت اولین ماهواره بومی کشور، از دانش خارجی ها استفاده خواهند کرد و به گفته یکی از مقامات ارشد ترکیه، اولین ماهواره ترکیه در سال2019 به فضا پرتاب خواهد شد. او گفت معیارهای کلیدی برای دولت ترکیه به منظور ساخت ماهواره " نرم افزار، طراحی و پلت فرم" هستند. ماهواره بومی 6A خواهد بود. Ensar Gul مدیر کل ترکست گفت: ما بعد از 6A ، 7A و 7B را به فضا پرتاب خواهیم کرد و تا سال 2023، قصدداریم ناوگانی از 10 ماهواره را اداره کنیم. وی گفت: به طور میانگین هزینه هر ماهواره ترکیه، مبلغی در حدود145 میلیون دلار است.  بازیگران داخلی ترکیه در این پروژه Aselsen،  Tubitak Uzay، TAIو  CTech می¬باشند. 
به لحاظ زیر ساختی، در سال 2015 شرکت TAI وابسته به صنایع دفاعی ترکیه بودجه 112 میلیون دلاری را صرف ساخت مرکز مونتاژ و تست ماهواره¬ای(USET) با وزن کمتر از 5 تن کرده است. این مرکز با هدف استقلال کامل ترکیه در مونتاژ و تست ماهواره و همچنین ارائه خدمات به شرکت¬های خارجی ساخته شده است. ترکیه تجربه ساخت و تست برخی قطعات هواپیمایی و هلکوپتری شرکت¬های خارجی نظیر بوئینگ را در کارنامه خود دارد. 
متولی برنامه مخابراتی ترکیه وزارت پست و تلگراف این شرکت می¬باشد. این برنامه در دهه 90 با برگزاري مناقصه بين‌المللي براي ساخت يك ماهواره مخابراتي آغاز كرد. شركت آيرواسپسيال فرانسه موفق به پيروزي در اين مناقصه شد و اين ماهواره مخابراتي، توركست نام گرفت. در ادامه ترک¬ها برای ماهواره¬های بعدی خود با شرکت¬های تالس و میتسوبیشی انجام دادند و برای پرتاب از آریان فرانسه و پوروتون روسیه بهره بردن

 
منبع: defensenews

دیپلماسی فضایی | کاوش‌های فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.