فضانوردان با حضور طولانی ‌مدت در فضا دچار مشکلات شناختی می‌شوند

در شرایطی که برخی کشورها در حال برنامه‌ریزی برای حضور طولانی مدت فضانوردان در ماه و مریخ هستند، تحقیقات نشان می‌دهد این امر موجب مشکلات شناختی جدی در انسان‌ها می‌شود. بررسی‌هایی صورت گرفته در این زمینه نشان می‌دهد کاهش میزان جاذبه در فضا باعث کم شدن توانایی‌های شناختی افراد شده و حتی ایجاد جاذبه مصنوعی نیز به حل این مشکل کمک چندانی نمی‌کند.

تحقیقی که در این زمینه بر روی فضانوردان مستقر در ایستگاه فضایی بین‌المللی به‌مدت چند ماه صورت گرفته، نشان‌دهنده تغییراتی در بخش‌های خاکستری و سفید مغز آن‌ها بوده است. این تغییرات موجب می‌شود فضانوردان به‌تدریج محیط اطراف را تار و ناواضح ببینند و همین‌طور امکان راه رفتنشان را از دست بدهند. با گذشت زمان این تاثیرات عمیق‌تر شده و شبکه عصبی مغز فضانوردان تغییر کرده و توانایی شناختی آن‌ها و در نهایت رفتارشان تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

در نبود نیروی جاذبه، بدن تمایل به حرکت به‌سوی بالا دارد و همین امر به تورم صورت، حواس‌پرتی، کاهش سرعت واکنش و پاسخگویی نیز منجر می‌شود. بدیهی است تا زمانی که راه‌حلی برای این مشکل یافت نشود، نمی‌توان برای زندگی طولانی مدت در فضا برنامه‌ریزی کرد. تحقیقاتی که در این زمینه در دانشگاه پنسیلوانیا (University of Pennsylvania) آمریکا انجام شده، نشان می‌دهد کاهش جاذبه‌ای که بدن انسان به آن عادت کرده است فشار زیادی به مغز وارد می‌کند و توان ادراکی و شناختی شخص را کاهش می‌دهد. هر چقدر مدت زمان حضور انسان‌ها در فضا بیشتر شود، تغییراتی که در مغز آن‌ها صورت می‌گیرد، عمیق‌تر و گسترده‌تر خواهد بود.
منبع خبرگزاری مهر
نوشته‌های که ممکن است علاقه‌مند باشید :
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.