1397/02/25

اعطای مدرک دکترای افتخاری به فضانورد ناسا

دانشگاه پردو (Purdue University)، به اندرو فیوستل (Andrew Feustel)، فضانورد ناسا (NASA)، مدرک دکترای افتخاری را اعطا کرد. یکی از فضانوردان ناسا به نام اندرو فیوستل که در حال حاضر در ایستگاه فضایی بین‌المللی(ISS) مستقر است، موفق شد مدرک دکترای افتخاری خود را از دانشگاه پردو آمریکا دریافت کند. فیوستل،...
اعطای مدرک دکترای افتخاری به فضانورد ناسا

دانشگاه پردو (Purdue University)، به اندرو فیوستل (Andrew Feustel)، فضانورد ناسا (NASA)، مدرک دکترای افتخاری را اعطا کرد.
یکی از فضانوردان ناسا به نام اندرو فیوستل که در حال حاضر در ایستگاه فضایی بین‌المللی(ISS) مستقر است، موفق شد مدرک دکترای افتخاری خود را از دانشگاه پردو آمریکا دریافت کند.
فیوستل، مدرک کارشناسی خود را از بخش علوم زمینی، هوایی و سیاره‌ای و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته ژئوفیزیک از این دانشگاه دریافت کرده است.
فیوستل، یکی از شش سرنشین اکسپدیشن ۵۵ (Expedition 55) بود که حدود ۲۵۰ بررسی علمی را انجام دادند. او در ۲۳ مارس با فضاپیمای سایوز ام اس-۰۸  (Soyuz MS-08) به ایستگاه فضایی بین‌المللی رسید و حود پنج ماه دیگر به زمین باز خواهد گشت.
همچنین، فیوستل، یک فضانورد کارآزموده است. او به رغم داشتن ترس از ارتفاع،  ۴۲ ساعت از کار خود در فضا را بیرون از فضاپیما گذراند. هفتمین کار فیوستل که در ماه مارس و بیرون از ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام شد، نصب یک آنتن ارتباطی بی‌سیم، جایگزین کردن دوربین‌های باکیفیت و برداشتن لوله‌های کهنه از اجزاء خنک کننده بود.
دانشگاه پردو، این مدرک افتخاری را در جشن فارغ‌التحصیلی بهار که روز جمعه ۱۱ مه در محوطه این دانشگاه برگزار شد، به فارغ‌التحصیلان خود اعطا کرد.

اعطای مدرک دکترای افتخاری به فضانورد ناسا
سنت مراسم فارغ‌التحصیلی این است که رئیس دانشگاه، کلاه مراسم را روی سر فردی که فارغ‌التصیل شده بگذارد اما از آنجا که هنوز فیوستل در آزمایشگاه در حال گردش در ۲۵۰ مایلی بالای زمین حضور دارد، این مراسم با تغییراتی همراه شد. اسکات تینگل (Scott Tingle)، از فضانوردان ناسا و همکار فیوستل، بیرون از ایستگاه فضایی بین‌المللی ایستاد و کلاه را روی سر او قرار داد.
میچ دنیلز (Mitch Daniels)، رئیس دانشگاه پردو گفت: «براساس سنت همیشگی این دانشگاه، فرد فارغ‌التحصیل شده باید در مراسم حضور داشته باشد اما به دلیل حضور فیوستل در مأموریت، مقامات دانشگاه تصمیم گرفتند در این مورد استثنا قائل شوند. علاوه بر این، چنین تغییری، یک روش جالب و منحصربه‌فرد برای یادآوری این روز به‌خصوص خواهد بود.»
دنیلز افزود: «تشویق فیوستل از سوی ملت ما به خاطر علم و اکتشافات او در فضا، مایه افتخار ماست.»

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

از ناو سرنشین‌دار آینده روسیه چه می دانیم؟

سازمان فضایی روسیه سال‌ها به‌دنبال جایگزینی برای ناو کهنسال سایوز (Soyuz) بود اما به قول مرحوم گئورگی گرچکو (Georgy Grechko) این سفینه به قدری هوشمندانه طراحی شده که هیچ پیشنهادی نتوانست امتیاز فوق العاده‌ای نسبت به آن داشته باشد. شاید بتوان گفت نخستین قدم عملی، ساخت سفینه‌ای بانام بخش بازگشتی (Vozvraschaemyi Apparat به روسی: Возвращаемый Аппарат) باشد که تحت نام کاسموس(Cosmos) به فضا پرتاب شدند و نمونه کامل آن کاسموس ۱۴۳۳ در ۲ مارس ۱۹۸۳بود که به ایستگاه مداری سالیوت-۷ (Salyut-7) پیوست. این سفینه که هیچگاه برای حمل انسان به‌کار نرفت، در اصل توسط دفتر طراحی چلومی برای به‌کارگیری در یک نوع ناو نظامی طراحی و ساخته شده بود. به هر حال هیچکدام از طرح‌های ارائه شده نتوانستند سایوز را جانشینی کنند و سایوز نیز طی سالیان خدمت خود تغییرات کیفی بسیاری داشت. در سال‌های آغاز قرن ۲۱، مسئولان سازمان فضایی روسیه (Roscosmos) به‌طور جدی به فکر جانشینی برای آن افتادند. به همین دلیل به شرکت‌های سازنده ناوهای کیهانی در روسیه پیشنهاد این کار را دادند. از بین طرح‌های ارائه شده، در سال ۲۰۰۹، سفینه پیشنهادی شرکت صنایع فضایی انرگیا (Energia) به عنوان بهترین نمونه پذیرفته شد. در ژوئن سال بعد طرح مقدماتی انرگیا به مقامات دولتی ارائه شد و به تصویب رسید.