1393/11/14

پژوهشگاه فضایی می‌توانست نقش شایانی در توسعه و پیشرفت داشته باشد

علی عبدی دبیر سیاسی اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل در رابطه با تعطیلی پژوهشگاه فضایی تصریح کرد: زمانی که این پژوهشگاه تاسیس شد شاهد حرکات فراوانی برای کشور بودیم و نگاه جهانیان به جمهوری اسلامی ایران تغییر کرد و این نگاه غلط که کشور ما یک کشور عقب‌افتاده است تصحیج شد. عبدی تصریح کرد: پژوهشگاه...
پژوهشگاه فضایی می‌توانست نقش شایانی در توسعه و پیشرفت داشته باشد
علی عبدی دبیر سیاسی اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل در رابطه با تعطیلی پژوهشگاه فضایی تصریح کرد: زمانی که این پژوهشگاه تاسیس شد شاهد حرکات فراوانی برای کشور بودیم و نگاه جهانیان به جمهوری اسلامی ایران تغییر کرد و این نگاه غلط که کشور ما یک کشور عقب‌افتاده است تصحیج شد. عبدی تصریح کرد: پژوهشگاه فضایی می‌توانست نقش شایانی در توسعه و پیشرفت داشته باشد اما با تعطیل کردن آن می‌بینیم بخش ساختن ماهواره و ماهواره‌برها دچار مشکل شده و این مسئله باعث سرخوردگی بین جوانان و دانشمندان این حوزه شده است.

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

از ناو سرنشین‌دار آینده روسیه چه می دانیم؟

سازمان فضایی روسیه سال‌ها به‌دنبال جایگزینی برای ناو کهنسال سایوز (Soyuz) بود اما به قول مرحوم گئورگی گرچکو (Georgy Grechko) این سفینه به قدری هوشمندانه طراحی شده که هیچ پیشنهادی نتوانست امتیاز فوق العاده‌ای نسبت به آن داشته باشد. شاید بتوان گفت نخستین قدم عملی، ساخت سفینه‌ای بانام بخش بازگشتی (Vozvraschaemyi Apparat به روسی: Возвращаемый Аппарат) باشد که تحت نام کاسموس(Cosmos) به فضا پرتاب شدند و نمونه کامل آن کاسموس ۱۴۳۳ در ۲ مارس ۱۹۸۳بود که به ایستگاه مداری سالیوت-۷ (Salyut-7) پیوست. این سفینه که هیچگاه برای حمل انسان به‌کار نرفت، در اصل توسط دفتر طراحی چلومی برای به‌کارگیری در یک نوع ناو نظامی طراحی و ساخته شده بود. به هر حال هیچکدام از طرح‌های ارائه شده نتوانستند سایوز را جانشینی کنند و سایوز نیز طی سالیان خدمت خود تغییرات کیفی بسیاری داشت. در سال‌های آغاز قرن ۲۱، مسئولان سازمان فضایی روسیه (Roscosmos) به‌طور جدی به فکر جانشینی برای آن افتادند. به همین دلیل به شرکت‌های سازنده ناوهای کیهانی در روسیه پیشنهاد این کار را دادند. از بین طرح‌های ارائه شده، در سال ۲۰۰۹، سفینه پیشنهادی شرکت صنایع فضایی انرگیا (Energia) به عنوان بهترین نمونه پذیرفته شد. در ژوئن سال بعد طرح مقدماتی انرگیا به مقامات دولتی ارائه شد و به تصویب رسید.