1397/02/22

پیش‌بینی‌های نا امیدکننده تصاویر ماهواره‌ای از وضعیت غرب اصفهان

‌یک مدرس علوم فضایی دانشگاه اصفهان گفت: «در روش تداخل سنجی، عکس‌های پی‌در‌پی هر ساله از دشت مهدیان در نزدیکی شهرضا نشان داده است که به دلیل برداشت، ذخایر آب هرساله حدود ۸۶ میلی متر کاهش داشته است و در چند سال اخیر سطح آب چاه‌ها حدود ۱۲ سانتی متر پایین رفته است.» سیاوش ایرانپور در نشست ۱۷۹ باشگاه نجوم...
پیش‌بینی‌های نا امیدکننده تصاویر ماهواره‌ای از وضعیت غرب اصفهان

‌یک مدرس علوم فضایی دانشگاه اصفهان گفت: «در روش تداخل سنجی، عکس‌های پی‌در‌پی هر ساله از دشت مهدیان در نزدیکی شهرضا نشان داده است که به دلیل برداشت، ذخایر آب هرساله حدود ۸۶ میلی متر کاهش داشته است و در چند سال اخیر سطح آب چاه‌ها حدود ۱۲ سانتی متر پایین رفته است.»
سیاوش ایرانپور در نشست ۱۷۹ باشگاه نجوم اصفهان با محوریت تکنیک‌های فضایی، خشکسالی و منابع آب اظهار کرد: «سنجش از راه دور، روش‌های مختلفی دارد که از مزایای آن می‌توان به یکپارچه و وسیع بودن، تنوع طیف، امکان تهیه پوشش‌های تکراری و ارزان بودن نسبت به روش‌های زمینی اشاره کرد.»
وی افزود: «سکوهای سنجش از راه دور می‌تواند به صورت سکوهایی ثابت بر روی زمین، روش‌های هوابرد و ماهواره‌ها باشند. همچنین تکنیک‌های سنجش از دور الکترومغناطیس و میدانی است.»
این مدرس علوم فضایی دانشگاه اصفهان تصریح کرد: «پارامترهای محیطی کره زمین شامل بارش، تبخیر و تعرق، ذخایر آب زیر‌زمینی، آب‌های سطحی، رطوبت خاک، رطوبت هوا، پوشش گیاهی، نوع خاک، جریان هوا و دما است و چرخه هیدرولوژی را می‌توان برای هر حوزه‌ای بیان کرد.»
ایرانپور ادامه داد: «تغییرات ذخایر کل آب برابر با تغییرات آب‌های زیرزمین، آب‌های سطحی، معدل آب برف، رطوبت خاک و رطوبت هوا است. بر اساس تصاویر ماهواره‌ای که از بخار آب، دما، برف، رطوبت، هوا و غیره می‌توان نقشه‌هایی از اتفاقات خشکسالی به دست آورد تا در پی آن بتوان میزان آب موجود را کنترل کرد.»
مدرس علوم فضایی دانشگاه اصفهان افزود: «فرونشست زمین پدیده‌ای است که در شمال شهر اصفهان و غرب استان در حال رخ دادن است و احتمال دارد این مکان‌ها را غیر قابل سکونت کند. بر اساس همبستگی‌های مکانی و زمانی کاهش آب می‌تواند باعث فرونشست زمین و شکل گیری ریزگردها شود که ریزگردها، آسیب رسانس به پوشش گیاهی و اختلال در چرخه آب در حوزه را در پی دارد.»
ایرانپور اظهار کرد: «تکرار عکس های ماهواره‌های ثقل سنجی می توانند مکان‌هایی را که کاهش جرم (آب و یخ) داشته است، نشان دهند. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ تصاویر عکس‌های ماهواره‌ای نشان داده است که دریاچه ارومیه هر ساله با کاهش ۱.۴ متر مکعب مواجه بوده است. کاهش یکباره منابع آبی حوضه زاینده رود در سال ۲۰۰۸ بدتر از کارون بوده است که علاوه بر رودخانه آب‌های زیر زمین را نیز شامل می‌شود.»
وی افزود: «خشکسالی هیدرولوژی، کشاورزی، هواشناسی، اجتماعی و اقتصادی، از انواع خشکسالی هستند که هر کدام می‌توانند تاثیراتی را داشته باشند. در روش تداخل سنجی، عکس‌های پی‌در‌پی هر ساله از دشت مهدیان در نزدیکی شهرضا نشان داده است که به دلیل برداشت آب، ذخایر آب هرساله حدود ۸۶ میلی متر کاهش داشته است و در چند سال اخیر سطح آب چاه‌ها حدود ۱۲ سانتی‌متر پایین رفته است.»

داخلی | سنجش از دور |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

از ناو سرنشین‌دار آینده روسیه چه می دانیم؟

سازمان فضایی روسیه سال‌ها به‌دنبال جایگزینی برای ناو کهنسال سایوز (Soyuz) بود اما به قول مرحوم گئورگی گرچکو (Georgy Grechko) این سفینه به قدری هوشمندانه طراحی شده که هیچ پیشنهادی نتوانست امتیاز فوق العاده‌ای نسبت به آن داشته باشد. شاید بتوان گفت نخستین قدم عملی، ساخت سفینه‌ای بانام بخش بازگشتی (Vozvraschaemyi Apparat به روسی: Возвращаемый Аппарат) باشد که تحت نام کاسموس(Cosmos) به فضا پرتاب شدند و نمونه کامل آن کاسموس ۱۴۳۳ در ۲ مارس ۱۹۸۳بود که به ایستگاه مداری سالیوت-۷ (Salyut-7) پیوست. این سفینه که هیچگاه برای حمل انسان به‌کار نرفت، در اصل توسط دفتر طراحی چلومی برای به‌کارگیری در یک نوع ناو نظامی طراحی و ساخته شده بود. به هر حال هیچکدام از طرح‌های ارائه شده نتوانستند سایوز را جانشینی کنند و سایوز نیز طی سالیان خدمت خود تغییرات کیفی بسیاری داشت. در سال‌های آغاز قرن ۲۱، مسئولان سازمان فضایی روسیه (Roscosmos) به‌طور جدی به فکر جانشینی برای آن افتادند. به همین دلیل به شرکت‌های سازنده ناوهای کیهانی در روسیه پیشنهاد این کار را دادند. از بین طرح‌های ارائه شده، در سال ۲۰۰۹، سفینه پیشنهادی شرکت صنایع فضایی انرگیا (Energia) به عنوان بهترین نمونه پذیرفته شد. در ژوئن سال بعد طرح مقدماتی انرگیا به مقامات دولتی ارائه شد و به تصویب رسید.