1397/11/21

کشف گودال‌های جدید در مریخ توسط کاوشگر کنجکاوی

کاوشگر کنجکاوی (Curiosity) ناسا و ابزار پیشرفته‌اش اخیراً پس از تغییر مکان موفق به رونمایی از حقایق جالبی درباره مریخ شده‌اند. هفته گذشته دریافتیم که کاوشگر کنجکاوی ناسا پس از مدتی اقامت در منطقه ورا روبن ریج (Vera Rubin Ridge) اکنون مقصد دیگری را برای خود برگزیده است و مقصد جدید او کوه شارپ (Mount...
 کشف گودال‌های جدید در مریخ توسط کاوشگر کنجکاوی

کاوشگر  کنجکاوی (Curiosity) ناسا و ابزار پیشرفته‌اش اخیراً پس از تغییر مکان موفق به رونمایی از حقایق جالبی درباره مریخ شده‌اند.
هفته گذشته دریافتیم که کاوشگر کنجکاوی ناسا پس از مدتی اقامت در منطقه  ورا روبن ریج (Vera Rubin Ridge) اکنون مقصد دیگری را برای خود برگزیده است و مقصد جدید او  کوه شارپ  (Mount Sharp) است. کوه ائولیس یا کوه شارپ ، یک کوه در مریخ است که در مرکز  گودال گیل (Gale Crater) سربرافراشته است. ارتفاع این کوه از کف گودال گیل بیش از ۵.۵ کیلومتر است.
اکنون پس از تغییر مکان، ابزارهای گرانش این کاوشگر موفق به کشف گودال‌های جدیدی در سیاره سرخ‌شده‌اند اما در حال حاضر دانشمندان مایل به افشای جزئیات آن نیستند.
محققان توسط این ابزار، قادر به جمع آوری داده‌های دقیق‌تری از میزان چگالی لایه‌های سنگی این منطقه بودند و بنا بر این داده‌ها، آنها منطقه مذکور را بسیار متخلخل توصیف کرده‌اند.
کاوشگر کنجکاوی با استفاده از دوربین‌های با وضوح‌بالای خود می‌تواند تصاویر شگفت‌انگیزی از  کوه شارپ (Mount Sharp) ثبت کند و توسط ابزارهای خود قادر به بررسی سطح مریخ و توسط آزمایشگاه کوچکش نیز قادر به تجزیه‌وتحلیل نمونه و مولکول‌های آلی حداقل سه میلیارد ساله است.
با استفاده از این ابزارها می‌توان به بسیاری از رموز سیاره سرخ پی برد. دانشمندان با بررسی اطلاعات پنج‌ساله جمع آوری شده توسط شتاب سنج‌های کاوشگر کنجکاوی نشان داد حفره‌های جدیدی در این سیاره وجود دارد.
شتاب سنج‌های کنجکاوی، می‌توانند جهت و حرکت این کاوشگر را تعیین و شناسایی کنند، اما بعلاوه آنها همچنین با دقت بیشتری می‌توانند نیروی گرانش نقاط مختلف مریخ را نیز بسنجند.
شتاب‌سنج (Accelerometer) حسگری می‌باشد که شتاب مکانیکی را به سیگنال الکتریکی متناسب با آن تبدیل می‌کند. شتاب نرخ تغییرات سرعت در واحد زمان می‌باشد که می‌تواند ثابت (شتاب استاتیک) یا متغیر (شتاب دینامیک) و یا گذرا باشد.
زمانی که کنجکاوی به قله کوه  شارپ  که ارتفاع آن ۳ مایل (۴.۸ کیلومتر) است صعود کرد آنجاست که داستان هیجان‌انگیز می‌شود.
کوین لوئیس (Kevin Lewis)، مدرس دانشگاه جان هاپکینز، گفت: «سطح پایین کوه شارپ به طرز شگفت آوری متخلخل است. ما می‌دانیم که لایه‌های پایین کوه در طول زمان دفن شده‌اند، که این موضوع سبب متراکم شدن آنها شده است.»



کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

شواهد وجود آب در مریخ شاید ناشی از خطای محاسباتی بوده باشد!

1397/09/10
به‌رغم اخبار امیدبخشی که اخیراً درباره وجود آب در مریخ به گوش رسیده، اما شاید هنوز برای هیجان‌زده شدن از این بابت کمی زود باشد؛ چراکه به نظر می‌رسد مدارگرد شناسایی مریخ (Mars Reconnaissance...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.