1397/07/25

فضاپیمای انگلیسی به عطارد می‌رود

قرار است شنبه هفته آتی مصادف با ۲۸مهرماه یک فضاپیمای ساخت انگلیس به عطارد سفر کند. این فضاپیما که BepiColombo نام دارد و قرار است نخستین مأموریت سازمان فضایی اروپا (ESA) به این سیاره را انجام دهد. همراه فضاپیمای مذکور دو کاوشگر برای بررسی سیاره ارسال می شوند. فضاپیما پس از پرتاب، سفری ۷ساله را آغاز...
فضاپیمای انگلیسی به عطارد می‌رود

قرار است شنبه هفته آتی مصادف با ۲۸مهرماه یک فضاپیمای ساخت انگلیس به عطارد سفر کند.
این فضاپیما که BepiColombo نام دارد، قرار است نخستین مأموریت سازمان فضایی اروپا (ESA) به این سیاره را انجام دهد. همراه فضاپیمای مذکور دو کاوشگر برای بررسی سیاره ارسال می شوند. این درحالی است که دمای سطح عطارد به ۴۵۰درجه سانتیگراد می‌رسد.
به هرحال فضاپیمای ۴تنی همراه ماهواره‌بر آریان۵ (Ariane 5) از مقر سازمان فضایی اروپا در کورو (واقع در گینه فرانسوی) در ۲۸ مهرماه به آسمان برود.
 فضاپیما پس از پرتاب، سفری ۷ساله را آغاز می‌کند و پس از طی ۸.۵‌میلیارد کیلومتر در ۲۰۲۵ میلادی به سیاره عطارد می رسد.
در این مرحله مدارگرد مرکوری (Mercury Planetary)  ترکیبات و سطح سیاره را مطالعه می کند. شرکت ایرباس (Airbus Space and Defence) این مدارگرد را ساخته است. یکی از مهمترین ابزارهای این مداگرد وجود دستگاه عکس‌برداری طیف سنج اشعه ایکس است. این ابزار ۱۳کیلوگرمی شامل دو تلسکوپ اشعه ایکس است که یکی از آن‌ها برای ثبت تصاویر از سطح سازه و دیگری برای تحلیل ترکیبات آن به کار گرفته می شوند.
 پس از آن مدارگرد ژاپنی مرکوری مگنتوسفریک (Mercury Magnetospheric) یا به اختصار MMO روی محیط های الکترومغناطیسی این سیاره تمرکز می کند.  
انبوهی از ذرات اتمی خورشید که انرژی زیادی دارند، به سطح عطارد می‌بارند و به همین دلیل سیاره با نور فلورسنت می‌درخشد و اشعه ایکس از آن منتشر می‌شود. تحلیل این اشعه‌ها اطلاعاتی درباره ترکیبات سازنده سیاره فراهم می‌کند.
تابه حال فقط دو فضاپیما به عطارد رفته‌اند. فضاپیمای مارینر۱۰ (Mariner10) ناسا در سال‌های ۱۹۷۴تا ۷۵ میلادی ۳بار از کنار سیاره گذشت. علاوه برآن کاوشگر Messenger همین سازمان از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ میلادی دور عطارد مدار زد و تصاویری از سطح آن ثبت کرد.

ماهواره‌بر و پرتاب | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

فضاپیمای ۳.۵متری به دنبال حیات در همسایگی منظومه شمسی می‌رود

1397/07/01
یک متفکر میلیاردر روسی و مدیر سابق مرکز تحقیقات ایمز ناسا (NASA Ames Research Center) به همراه گروهی از فیزیکدانان و مهندسان سطح بالا قصد دارند که صدها فضاپیمای کوچک را به سیستم ستاره‌ای...

برخورد ذره‌های خورشید با جو کره زمین زیباترین پدیده آسمانی را خلق کرد

1397/06/27
دگرگونی‌های خورشیدی و وقوع توفان‌های شدید بر سطح خورشید سبب ایجاد شفق‌های قطبی منحصربه فرد در آسمان مناطق قطبی شده است. کارشناسان به‌تازگی با رصد شفق‌های قطبی دریافتند دگرگونی در اتمسفر...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.