1397/07/04

کوتاه و خواندنی؛نخستین سفینه ای که سه فضانورد را به فضا برد چه نام داشت؟

دومین سفینه سرنشیندار شوروی وسخد نام داشت. این سفینه می توانست تا سه تن را با خود به فضا ببرد. در آن زمان سفینه‌های فضایی فقط یک تن را می توانستند حمل کنند به همین علت روزنامه‌ها به سفینه وسخد لقب اتوبوس فضایی دادند. وسخد-۱ در ۱۲اکتبر۱۹۶۴ به فضا پرتاب شد. ولادیمیر کمارف، کنستانتین فئوکتیستف و بوریس...
کوتاه و خواندنی؛نخستین سفینه ای که سه فضانورد را به فضا برد چه نام داشت؟

سیروس برزو: دومین سفینه سرنشیندار شوروی وسخد (Voskhod) نام داشت. این سفینه می توانست تا سه تن را با خود به فضا ببرد. در آن زمان سفینه‌های فضایی فقط یک تن را می توانستند حمل کنند به همین علت روزنامه‌ها به سفینه  وسخد لقب اتوبوس فضایی دادند.
وسخد-۱ در ۱۲اکتبر۱۹۶۴ به فضا پرتاب شد. ولادیمیر کمارف، کنستانتین فئوکتیستف و بوریس یگورف، سه سرنشین این سفینه بودند. کمارف ، در این سفر به عنوان خلبان، هدایت وسخد-۱  را بر عهده داشت. فئوکتیستف، یک دانشمند طراح دستگاه‌های فضایی بود و در این سفر به انجام یک سری آزمایش‌های فنی دست زد. یگورف پزشک بوده و در جریان پرواز درباره اثر سفرهای فضایی روی بدن انسان به تحقیق پرداخت. وسخد-۱ پس از ۲۴ساعت پرواز سالم به زمین بازگشت. فقط ۲ سفینه وسخد به صورت سرنشین‌دار به فضا پرتاب شد.

 

فضانوردی و سرنشین‌دار | تاریخ و فرهنگ فضایی جهان |

نظر شما
اخبار مرتبط

کوتاه و خواندنی، نخستین ماهواره جهان چه وقت به فضا پرتاب شد؟

1397/05/04
نخستین ماهواره جهان در چهارم اکتبر ۱۹۵۷ راهی فضا شد. یک روز بعد صدای رادیو مسکو خبر پرتاب این ماهواره را که اسپوتنیک (Sputnik) نام گرفت، اعلام کرد. اسپوتنیک -۱ از نظر شکل ظاهری کره‌ای...

کوتاه و خواندنی، نخستین بار کدام فضانورد در فضا خوابید؟

1397/06/23
گرمان تیتف سرنشین ۲۶ساله وستک-۲ (Vostak-2) که در سال ۱۹۶۱به عنوان دومین فضانورد راهی مدار زمین شد، نخستین کسی است که در فضا خوابید. سفر تیتف حدود ۲۵ساعت طول کشید و از این رو تیتف ساعاتی...

پربازدیدکننده ترین خبر

یک ماهواره دانشجویی و هزار آزمایش فناوری

یکی از ۶۴محموله‌ای که هفته گذشته در پرتاب دسته‌جمعی فالکون ۹ (Falcon 9) به فضا ارسال شد، ماهواره دانشجویی ESEO بود. این ماهواره از همکاری بیش از ۶۰۰دانشجو از ۱۰دانشگاه در سرتاسر اروپا و با حمایت سازمان فضایی اروپا (ESA) توسعه یافته است. ماهواره ۵۰کیلوگرمی ESEO بر اساس باس ماهواره‌ای شرکت ایتالیایی سیتائل (SITAEL) طراحی و سخته شده است و به دلیل اعتبارسنجی این باس ماهواره‌ای، برای شرکت مذکور نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این ماهواره طی مدت ماموریت 6 ماهه خود که ممکن است برای ۱۲ماه دیگر نیز تمدید شود، با استفاده از دوربینی ساخته شده توسط شرکت دانمارکی دی تی یو اسپیس (DTU Space) تصاویری از زمین تهیه خواهد کرد، به کمک حسگرهایی توسعه‌یافته در دانشگاه بوداپست مجارستان (University of Budapest) سطح تشعشعات در مدار LEO را اندازه‌گیری خواهد نمود، با محموله رادیویی آماتوری خود با زمین ارتباط برقرار کرده و برخی فناوری‌های دیگر را برای ماموریت‌های کوچک و ارزان‌قیمت آینده آزمایش خواهد کرد. پس از پایان ماموریت، ESEO توسط یک بادبان پسایی طراحی‌شده توسط دانشجویان کرانفیلد بریتانیا (Cranfield University) از مدار خارج خواهد شد.