1397/06/28

مشتری سه قطب مغناطیسی دارد!

در سال ۲۰۱۶ که فضاپیمای جونو به مشتری رسید، دانشمندان مشتاقانه در انتظار بررسی میدان مغناطیسی این سیاره‌ی غول‌پیکر بودند. جونو در مدارش از فراز هر دو قطب سیاره، و بافاصله‌ی بسیار اندک تنها ۴۰۰۰ کیلومتر از قله‌ی ابرهای آن می‌گذشت. اکنون گروهی از دانشمندان به سرپرستی کیمبرلی مور از دانشگاه هاروارد...
مشتری سه قطب مغناطیسی دارد!

در سال ۲۰۱۶ که فضاپیمای جونو به مشتری رسید، دانشمندان مشتاقانه در انتظار بررسی میدان مغناطیسی این سیاره‌ی غول‌پیکر بودند. جونو در مدارش از فراز هر دو قطب سیاره، و بافاصله‌ی بسیار اندک تنها ۴۰۰۰کیلومتر از قله‌ی ابرهای آن می‌گذشت. اکنون گروهی از دانشمندان به سرپرستی کیمبرلی مور از دانشگاه هاروارد یافته‌های تازه و شگفت‌آوری را درباره‌ این سیاره در نشریۀ نیچر منتشر کرده‌اند که یکی از این آن‌ها این است:«مشتری یک‌قطب مغناطیسی دیگر هم دارد.»

این پژوهشگران در گزارش خود نوشته‌اند: «ما پی بردیم که میدان مغناطیسی مشتری با همۀ میدان‌های سیاره‌ای که تاکنون شناخته‌ایم تفاوت دارد.» بهترین راه برای نشان دادن شگفت‌انگیزی میدان مغناطیسی مشتری مقایسه‌ی آن با زمین است. سیاره‌ی ما دو قطب مغناطیسی کاملاً مشخص دارد یکی در هر دو نیمکره. این‌یک ویژگی معمولی است که در آن، خطوط شار میدان از قطب شمال بیرون زده و به قطب جنوب وارد می‌شوند. نیمکره‌ی جنوبی مشتری هم به نظر همین‌گونه است و یک‌قطب مغناطیسی درجایی نزدیک محور چرخشش دارد.

مشتری سه قطب مغناطیسی دارد!

ولی نیمکره‌ی شمالی مشتری چیز دیگری است. قطب شمال مغناطیسی سیاره به‌جای یک نقطه، در یک بخش دم‌اسبی مانند پخش‌شده که خطوط میدان از آن بیرون زده. و همچنین یک‌قطب جنوب دومی هم درجایی نزدیک استوای سیاره وجود دارد [خطوط میدان که از قطب مغناطیسی شمال بیرون زده‌اند، در دونقطه از نیمکره‌ی شمالی وارد سیاره می‌شوند]. دانشمندان این قطب اضافی را “لکه آبی بزرگ” نامیده‌اند، زیرا در عکس‌های رنگ زیف (رنگ کاذب) که از قطبش مغناطیسی سیاره گرفته‌اند به رنگ آبی نمای شده است.

دانشمندان در گزارش خود در نشریه‌ی نیچر این احتمال را در نظر گرفته‌اند که ما داریم مشتری را در میانه‌های “وارونش مغناطیسی” آن می‌بینیم وضعیت ناآرامی که در آن قطب‌هایی موقت درجاهایی نامعمول پدید می‌آیند تا سرانجام قطب‌های شمال و جنوب جای یکدیگر را بگیرند. ولی نظریه‌ی پرطرفدارتر این است که دینام مغناطیسی درونی مشتری با دینام مغناطیسی دیگر سیاره‌ها تفاوت دارد. بر پایه‌ی این نظریه، هیدروژن فلزی مایع در ژرفای درون مشتری با سنگ‌ و یخ نیمه-محلول آمیخته‌شده و جریان‌های الکتریکی نامعمولی پدید آورده که به پیدایش میدان مغناطیسی‌ای به همین اندازه نامعمول انجامیده‌اند.

با دامه‌ی بررسی‌های فضاپیمای جونو تا سال ۲۰۲۱، سرنخ‌های بیشتری دراین‌باره به دست خواهد آمد. برای نمونه، اگر در ساختار مغناطیسی مشتری دگرگونی‌هایی دیده شود، می‌توانند نشانه‌ی در راه بودن “وارونش مغناطیسی” باشد، و اگر تغییری رخ نداد پس این قطب دوم یک‌قطب پایدار است.

منبع: بیگ بنگ

کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

سیاره مشتری ، عضو غول پیکر منظومه شمسی

1397/05/06
اندازه بزرگ مشتری آن را تبدیل به سیاره‌ای کرده که کاوش آن بسیار مشکل است، چرا که گرانش فوق‌العاده قوی آن ذراتی که از آتشفشان‌های آیو پرتاب می‌شود را از گرانش قمر خارج کرده و اینگونه این...

افزایش احتمال پیداشدن آب در سیاره مشتری

1397/06/18
محققان با بررسی تصاویر تلسکوپ‌های زمینی که با استفاده از تشعشعات حساس گرمایی تقویت‌شده‌اند، به این نتیجه رسیده‌اند که ممکن است در اتمسفر سیاره مشتری (Jupiter) مقدار قابل‌ملاحظه‌ای آب وجود...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.