1397/07/01

ردیابی موشک‌های ابرصوتی مقدمه‌ای برای استقرار سلاح در فضا

پنتاگون در حال برنامه‌ریزی برای ساخت شبکه‌ای از ماهواره‌های هشداردهنده برای دفاع از آمریکا و متحدانش از حملات موشکی است. کنگره همچنین به پنتاگون دستور داد امکان استفاده از سلاح‌های فضایی برای شلیک به موشک‌های دشمن و سرنگونی آنها را بررسی کند. جان راد (John Rood)، معاون سیاسی وزیر دفاع آمریکا می‌گوید...
ردیابی موشک‌های ابرصوتی مقدمه‌ای برای استقرار سلاح در فضا

پنتاگون در حال برنامه‌ریزی برای ساخت شبکه‌ای از ماهواره‌های هشداردهنده برای دفاع از آمریکا و متحدانش از حملات موشکی است. کنگره همچنین به پنتاگون دستور داد امکان استفاده از سلاح‌های فضایی برای شلیک به موشک‌های دشمن و سرنگونی آنها را بررسی کند.
جان راد (John Rood)، معاون سیاسی وزیر دفاع آمریکا می‌گوید وزارت دفاع دستورالعمل‌های کنگره را پیگیری می‌کند و پیامدهای فناورانه و امنیتی برای قرار دادن موشک‌های رهگیر در فضا را در نظر دارد اما در عین حال هشدار داد پنتاگون هنوز آماده نیست این ایده را تایید کند یا برنامه را ادامه دهد.
راد در کنفرانسی که سازمان دفاع در کپیتال هیل (Capitol Hill ساختمان کنگره آمریکا) برگزار کرد، گفت: «این موضوعی است که باید در مورد آن تصمیم گرفت.»
راد گفت: «بالاخره باید زمانی در مورد اینکه آیا آمریکا باید سلاح های دفاعی را در فضا مستقر کند و آنها را در فضا بکار گیرد، تصمیم گرفت.»
کنگره به پنتاگون دستور داده است برای افزایش امنیت فضایی نسبت به ابداع موشک مستقر در فضا اقدام کند. دولت ترامپ هشدار داده است که چین و روسیه تسلط آمریکا بر فضا را به چالش کشیده‌اند. از آنجا که بسیاری از دولت‌ها، فناوری فضایی را تقویت کرده‌اند و فضا بیش از پیش نظامی می‌شود، آمریکا می‌خواهد توانایی‌های خود را برای جلوگیری حملات تقویت کند و برای حمله متقابل آماده باشد.
کارشناسان و متخصصان کنترل تسلیحات و ناظران نسبت به تشدید مسابقه فضایی هشدار داده‌اند، اما دولت آمریکا ادعا می‌کند که فقط در زمینه اقدامات دفاعی فعال است.
پنتاگون به ویژه از پیشرفت‌های سلاح‌های ابرصوتی (hypersonic) چین و روسیه هراس دارد چرا که رادارهای دفاع موشکی آمریکا نمی‌توانند این موشک را شناسایی کنند. سلاح‌های فراصوتی، به فضای بیرون کره زمین پرواز می‌کنند و در راه برگشت به زمین، بر خلاف موشک‌های بالستیک در مسیرهای غیر قابل پیش‌بینی حرکت می‌کنند. وزارت دفاع آمريکا تاکید می‌کند که فقط حسگرهاي مستقر در فضا مي‌توانند اين تهديدها را به دقت و به موقع شناسايي کنند تا بتوان به سمت آنها شلیک کرد.
راد تاکید می‌کند حسگر با سلاح تفاوت دارد. او می‌گوید: «اگر ایالات متحده یک لایه حسگر فضایی را در فضا مستقر کند، این حسگرها می‌توانند ببینند و تشخیص دهند کشورهای دیگر چکار می‌کنند. این اقدام، تحریک‌آمیز نیست. این همان کاری است که ما چندین دهه انجام می‌دهیم.»
او در ادامه گفت: «هدف ما حفظ توانایی و آمادگی است. اگر به ما حمله کنند، می‌توانیم با آن مقابله کنیم، این چیزی است که ما می‌خواهیم. من فکر نمی‌کنم که داشتن حسگرها تغییر بنیادی برای آمریکا محسوب شود.»
اما استقرار لایه‌ای از موشک‌های رهگیر در فضا، داستان متفاوتی دارد. یک توافقنامه بین‌المللی، استقرار سلاح‌ در فضا را ممنوع کرده است. بسیاری از تحلیل‌گران هشدار داده‌اند گسترش دامنه جنگ‌افروزی به فضا، پیامدهای نامطلوبی برای صلح جهانی دارد.
این گونه تسلیحات مانند سلاح‌های لیزری، برای هدف قرار دادن موشک‌های قاره‌پیمای هسته‌ای دشمن که برای رسیدن به  هدف در فضا حرکت می‌کنند، مد نظر پنتاگون قرار دارند.
البته این اولین بار نیست که آمریکا این گونه طرح‌ها را دنبال می‌کند. آمریکا در دهه 1980 و دوره ریاست جمهوری «رونالد ریگان»، طرح جنجالی موسوم به «ابتکار دفاع استراتژیک» (SDI) یا «جنگ ستارگان» (Star Wars) را ارائه کرد. هدف ریگان از ارائه چنین طرحی، ایجاد یک سپر ضدموشکی در سراسر فضای ایالات متحده بود. پروژه جنگ ستارگان به دلیل پیچیدگی فناوری‌های بکار رفته در آن و هزینه بسیار زیاد ساخت و استقرار آن در فضاُ لغو شد. با این حال آمریکا کماکان در حال اجرای پروژه‌های جدیدی برای استقرار تسلیحات در فضا است. 

منبع: spacenews.com

جنگ‌های فضایی | جاسوسی فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.