1397/06/25

کهکشانی که از گاز تهی شده

کهکشان مارپیچی ای.اس.او 001-137 (ESO 137-001) در خوشۀ کهکشانی عظیم آبل ۳۶۲۷ (Cluster Of Galactic ABEL 3627) قرار دارد و حدود ۲۲۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد. این کهکشان دوردست در این عکس کامپوزیت هابل/چاندرا ( Hubble / Chandra Composit) در پیش زمینۀ ستارگان کهکشان راه شیری به سمت صورت فلکی مثلث...
کهکشانی که از گاز تهی شده
کهکشان مارپیچی ای.اس.او 001-137 (ESO 137-001) در خوشۀ کهکشانی عظیم آبل ۳۶۲۷ (Cluster Of Galactic ABEL 3627) قرار دارد و حدود ۲۲۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد. این کهکشان دوردست در این عکس کامپوزیت هابل/چاندرا ( Hubble / Chandra Composit) در پیش زمینۀ ستارگان کهکشان راه شیری به سمت صورت فلکی مثلث جنوبی (Triangulum Australe) رویت می شود.
همانطور که این کهکشان مارپیچی با سرعت تقریبی ۷ میلیون کیلومتر بر ساعت حرکت می کند، گاز و غبارش از بین می روند و فشار برخورد با محیط درون خوشه‌ای داغ و ظریف این کهکشان بر گرانش آن غلبه می کند. خوشه‌های ستاره‌ای درخشان که در داده‌های نور مرئی هابل مشخص هستند در رگه‌های آبی رنگ ماده تشکیل شده‌اند. داده‌های پرتو ایکس تلسکوپ چاندرا میزان گازِ داغِ از بین رفته را به شکل دنباله‌هایی به رنگ آبی تیره و منتشر شده نشان می دهد که بیش از ۴۰۰ هزار سال نوری در سمت راست پایین عکس وسعت دارند. از بین رفتن غبار و گاز باعث می شود تشکیل ستارۀ جدید برای این کهکشان دشوار باشد. یک کهکشان بیضوی زرد رنگ که فاقد گاز و غبار تشکیل دهنده ستاره است نیز درست در سمت راست ِ کهکشان ای.اس.او ۰۰۱-۱۳۷قرار دارد.
 
منبع: بیگ بنگ

نجوم | عکس و فیلم و اینفوگرافیک |

نظر شما
اخبار مرتبط

کهکشان مارپیچی NGC 6744

1397/05/29
کهکشان مارپیچی زیبای NGC 6744 تقریباً ۱۷۵ هزار سال نوری وسعت دارد و بزرگ‌تر از کهکشان راه شیری ما است. این کهکشان در فاصلۀ تقریبی ۳۰ میلیون سال نوری از زمین به سمت صورت فلکی جنوبی طاووس...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.