1397/05/20

ستاره زایی در کهکشان‌های دیسکی چگونه است؟

کهکشان‌های دیسکی مانند کهکشان راه شیری، دارای یک دیسک مسطح از ستاره و گاز هستند که در بیشتر مواقع ماده دیگری به‌صورت برآمده و متورم در مرکز خود دارند. این کهکشان‌ها دارای توده‌های متنوع، امتدادیافتگی‌های فضایی و محتوایی از ستاره‌ها هستند.
ستاره زایی در کهکشان‌های دیسکی چگونه است؟

کهکشان‌های دیسکی مانند کهکشان راه شیری، دارای یک دیسک مسطح از ستاره و گاز هستند که در بیشتر مواقع ماده دیگری به‌صورت برآمده و متورم در مرکز خود دارند. این کهکشان‌ها دارای توده‌های متنوع، امتدادیافتگی‌های فضایی و محتوایی از ستاره‌ها هستند.
بااین‌وجود، همه کهکشان‌های دیسکی، هم کهکشان‌های محلی و هم آن‌هایی که در نقطه دوری از جهان هستی قرار دارند، ویژگی‌های بسیار بارز مشترکی باهم دارند. 
یکی از جالب‌توجه‌ترین این ویژگی‌های مشترک این است که سرعت ستاره زایی به‌شدت با محتوای گاز کهکشان، حرکات گازی و عمر پویای آن کهکشان (مدت‌زمانی که لازم است تا کهکشان به دور خود کامل بچرخد) ارتباط دارد. به‌علاوه، این میزان ستاره زایی به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای کم است؛فقط حدود یک درصد از گاز موجود در کهکشان‌های دیسکی در طول این مدت‌زمان تبدیل به ستاره می‌شود و بیشتر فعل‌وانفعالات در نواحی مرکزی کهکشان‌ها متمرکز هستند.
بیشتر مدل‌های ساده ستاره زایی پیش‌بینی می‌کنند که نیروی جاذبه باید در تولد ستاره‌ها بسیار مؤثرتر عمل کند، چون گاز را فشرده و تبدیل به ابرهای مولکولی جدا از هم می‌کند.
دوستاره شناس به‌نام‌های بلیکسلی برکهارد و جان فوربز و دو تن از همکارهایشان یک مدل جدید برای کهکشان‌های دیسکی ارائه داده‌اند که این پدیده و برخی از پدیده‌های دیگر را توضیح می‌دهد.
این دانشمندان با مدل خود نشان می‌دهند که چرا سرعت ستاره زایی تقریباً در همه کهکشان‌های دیسکی، ازجمله کهکشان راه شیری، این‌قدر کم است و این‌که چرا سرعت ستاره زایی به همان منوال با حجم گاز یک کهکشان و حرکات آن مرتبط است.این دو دانشمند نشان داده‌اند که رابطه بین سرعت ستاره زایی و حرکت گازها در اثر این جنبش‌ها برقرار نمی‌شود، بلکه این رابطه بیشتر نتیجه انتقال موادی به داخل کهکشان است که روی هر دو تأثیر می‌گذارد. در این مدل، نوعی وضعیت تعادل گازی و ثبات گرانشی حاشیه‌ای حفظ می‌شود که این وضعیت با انتقال گاز به‌صورت شعاعی به سمت هسته و نیز بازخورد متلاطم ناشی از ستاره زایی در یک کهکشان ایجاد می‌شود.این ملاحظات همچنین می‌توانند توضیح دهند که چرا ستاره زایی درنهایت متوقف می‌شود. پژوهش این دانشمندان همچنین توضیحی طبیعی برای زمان‌های کیهانی است که در هر برهه از آن‌ها کهکشان‌ها تشکیل برآمدگی‌ها و دیسک‌ها را داده‌اند.

 
منبع: اطلاعات

نجوم | آموزش |

نظر شما
اخبار مرتبط

کهکشان زنده‌ای که محل تولد ستاره‌ها است

1397/05/10
ناسا تصویری از کهکشان NGC ۶۷۴۴ منتشر کرد که توسط تلسکوپ هابل به ثبت رسیده است. این کهکشان هنوز هم فعال است. ناسا تصویری از یک کهکشان مارپیچی منتشر کرد که توسط تلسکوپ فضایی هابل به ثبت...

پربازدیدکننده ترین خبر

سفر فضاپیمای BepiColumbo به سمت سیاره عطارد آغاز شد

اولین مأموریت آژانس فضایی اروپا (ESA) به سیاره عطارد بامداد روز ۲۸ مهر از پایگاه فضایی گویان فرانسه آغاز شد. فضاپیمای بپی‌کلمبو (BepiColumbo ) رأس ساعت ۵:۱۵بامداد سوار بر ماهواره‌بر آریان ۵ پرتاب شد و سفری هفت ساله را به سمت نزدیک‌ترین سیاره منظومه شمسی به خورشید آغاز کرد. فاصله زمین تا عطارد ۲۴۰میلیون کیلومتر است ولی کل سفر فضاپیمای مورد بحث به حدود 9 میلیارد کیلومتر خواهد رسید. با وجود هوای نیمه ابری، عملیات پرتاب با تلاش مشترک آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس فضایی ژاپن (JAXA) به شکل بی نقصی انجام شد. دو دقیقه پس از پرتاب، دو بوستر اولیه از آریان ۵ جدا شدند. طی ۹دقیقه وظیفه موتور اصلی هم به پایان رسید و BepiColumbo سوار بر ماژول انتقال و مرحله بالایی به مدار پایینی زمین رسیدند. نهایتاً در زمان ۲۷دقیقه پس از پرتاب، فضاپیما به طور کامل از سامانه پرتاب جدا شد و سفرش را آغاز کرد. سیگنال‌های اولیه نشان می‌دهند که ماهواره مورد بحث کاملاً سالم و عملیاتی است. به خاطر نیروی گرانش عظیم خورشید، انرژی مورد نیاز برای رسیدن به عطارد تقریباً معادل انرژی برای رسیدن به پلوتو است. آریان ۵ قدرت کافی برای طی این مسیر ندارد و پیشرانه‌های یونی روی فضاپیما هم از عهده این کار بر نمی‌آیند. به همین دلیل بپی‌کلمبو مجبور است مانورهای خاصی را برای دستیابی به سرعت مورد نیاز انجام دهد. یکی از این مانورها در سال ۲۰۲۰ دور زمین انجام می‌شود، دو مورد در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ دور سیاره ناهید، و شش مانور بین سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ دور عطارد تا نهایتاً فضاپیما در تاریخ پنجم دسامبر ۲۰۲۵ در مدار مورد نظر قرار گیرد. پس از قرار گرفتن در مدار، بپی‌کلمبو به دو مدارگرد تقسیم می‌شود: مدارگرد مرکوری (MPO) متعلق به آژانس فضایی اروپا و مدارگرد مگنتوسفری مرکوری (MMO) متعلق به ژاپن. برای اولین بار است که دو فضاپیما به شکل همزمان به سمت عطارد ارسال می‌شوند تا در مورد ساختار، میدان مغناطیسی و فقدان اتمسفر این سیاره تحقیق کنند.