1397/04/11

بزرگ‌ترین «خانه سالمندان» در کهکشان

تلسکوپ فضایی «هابل» تصاویر خیره‌کننده‌ای از ستارگان خوشه ‌ستاره‌ای "NGC ۶۱۳۹" منتشر کرده است که جزو پیرترین ستاره‌های کهکشان هستند. یک خوشه ستاره‌ای کروی به نام «NGC ۶۱۳۹» از پیرترین اجرام کهکشانی است که ستاره‌شناسان معتقدند ۱۰ میلیارد سال پیش تشکیل شده‌ است. پیرترین اجرام کهکشان ما خوشه‌هایی بسیار...
بزرگ‌ترین «خانه سالمندان» در کهکشان

تلسکوپ فضایی «هابل» تصاویر خیره‌کننده‌ای از ستارگان خوشه ‌ستاره‌ای "NGC ۶۱۳۹" منتشر کرده است که جزو پیرترین ستاره‌های کهکشان هستند.
یک خوشه ستاره‌ای کروی به نام «NGC ۶۱۳۹» از پیرترین اجرام کهکشانی است که ستاره‌شناسان معتقدند ۱۰ میلیارد سال پیش تشکیل شده‌ است.
پیرترین اجرام کهکشان ما خوشه‌هایی بسیار پرجمعیت درخشان و گسترده هستند که به دور کهکشان راه شیری در حال چرخش هستند و خوشه ستاره‌ای «کروی» نامیده می‌شوند.
خوشه NGC ۶۱۳۹ نیز در صورت فلکی عقرب قرار دارد. خوشه‌های ستاره‌ای کروی چگال‌تر و کروی‌تر از خوشه پروین است.
در این خوشه فلکی برخی از پیرترین ستاره‌های کهکشان ما وجود دارد که در زمان‌های بسیار دور تشکیل شده‌اند.
تلسکوپ فضایی هابل تاکنون صورت فلکی عقرب را به دفعات متعددی رصد کرده است تا سحابی‌های گوناگون از قبیل پروانه یا ستاره‌های دوتایی را مشاهده کند.
تا اینکه اخیرا ستاره شناسان توانستند با استقاده از این تلسکوپ، باوضوح‌ترین و جامع‌ترین تصاویر خوشه ستاره‌ای NGC ۶۱۳۹ را به ثبت برسانند.
این خوشه‌ستاره‌ای در مرکز راه شیری قرار دارد.
النا سابی،‌ از اعضای موسسه علوم تلسکوپ فضایی(Stsci)، گفت: «بیشتر نورهایی که در جهان هستی وجود دارد، از ستاره‌ها نشات می‌گیرد.»
وی افزود جنبه‌های بسیاری راجع به ستارگان و نحوه تشکیل آنها وجود دارد که هنوز برای ما غیرقابل درک است.

بزرگ‌ترین «خانه سالمندان» در کهکشان

بزرگ‌ترین «خانه سالمندان» در کهکشان

نجوم | عکس و فیلم و اینفوگرافیک |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

کوتاه و خواندنی، نخستین اتصال دو سفینه سرنشین‌دار چه وقت انجام شد؟

روز ۱۴ژانویه ۱۹۶۹سفینه سایوز-۴ (Soyuz) با یک سرنشین به نام ولادیمیر شاتالف به فضا پرتاب شد. یک روز بعد باریس والینف ، الکسی یلیسیف و یوگنی خرونف با سایوز-۵ راهی مدار زمین شدند. این سفینه بعد از رسیدن به مدار تعیین شده، به ردیابی سایوز-۴ پرداخت و ان را در فضا پیدا کرد. پس از آن دو ناو در حالی که هرکدام با سرعتی در حدود ۳۰هزار کیلومتر در ساعت حرکت می کردند، کم کم به هم نزدیک شدند و سرانجام عمل اتصال صورت گرفت. پس از الحاق دو سفینه ، یلیسیف و خرونف در حالی که لباس مخصوصی به تن داشتند از سایوز-۵ بیرون آمده، با یک راهپیمایی خود را به سایوز-۴ رساندند و به درون آن راه یافتند. آن گاه دو سفینه از هم جدا شدند. به این ترتیب سایوز-۴ با سه سرنشین و سایوز-۵ با یک سرنشین به زمین بازگشتند. این نخستین اتصال دو سفینه سرنشین‌دار همچنین نخستین جابه جایی سرنشین در یک سفر فضایی بود.