1396/11/01

مأموریت مارس ۲۰۲۰: اکتشاف مریخ با چشم‌های بیشتر

در مأموریت مارس ۲۰۲۰ (Mars 2020) ناسا ۲۳ دوربین استفاده خواهد شد. دوربین‌هایی که کاربردهای متنوعی خواهند داشت؛ از تهیه تصاویر پانوراما گرفته تا شناسایی موانع و عوارض روی سطح مریخ و مطالعه جو آن و کمک به ابزارهای تحقیقاتی.
مأموریت مارس ۲۰۲۰: اکتشاف مریخ با چشم‌های بیشتر

در مأموریت مارس ۲۰۲۰ (Mars 2020) ناسا ۲۳ دوربین استفاده خواهد شد. دوربین‌هایی که کاربردهای متنوعی خواهند داشت؛ از تهیه تصاویر پانوراما گرفته تا شناسایی موانع و عوارض روی سطح مریخ و مطالعه جو آن و کمک به ابزارهای تحقیقاتی.دوربین‌هایی که از همان لحظه نزدیک شدن به مریخ و نشستن بر سطح آن تصاویر مختلفی را ثبت خواهند کرد، دوربینی که با استفاده از بینایی کامپیوتری به روند فرود کمک می‌کند و دوربینی که به‌عنوان بخشی از ابزارهای مطالعه اوضاع جوی استفاده می‌شود.
 علاوه بر این دوربینی با عنوان کش‌کم (CacheCam) به بررسی نمونه‌های جمع‌آوری‌شده کمک می‌کند. نسخه‌ای ارتقاءیافته از دوربین‌های مست‌کم (Mastcam) بانام مست‌کم-زد (Mastcam-z) که قادر به زوم ۳ برابر است و درواقع دوربین اصلی این مریخ‌نورد محسوب می‌شود را نیز به این مجموعه اضافه کنید. مریخ‌نوردهای پیشین (Spirit ، Opportunity و Curiosity) دوربین‌هایی برای کمک به هدایت مریخ‌نورد ناوکمس (Navcams) و دوری از خطرات هزکمس (Hazcams) داشتند که تصاویری ۱ مگا پیکسلی و سیاه‌وسفید ارائه می‌کردند. اما دوربین‌های مهندسی مریخ‌نورد جدید تصاویر رنگی و باکیفیت ۲۰ مگا پیکسل تهیه می‌کند و میدان دید عدسی‌ها هم گسترده‌تر شده است. در پروژه‌های پیشین، تصاویر دوربین‌های ناوکم (Navcam) به دلیل میدان دید کم به هم متصل می‌شدند تا تصویری با میدان دید بیشتر تهیه شود. میدان دید وسیع‌تر دوربین‌های جدید نیاز به چنین پردازش‌هایی را کاهش داده است و فرآیند اکتشاف با سرعت بیشتری انجام می‌شود. از سوی دیگر، این دوربین‌ها میزان محو تصویر در اثر حرکت را کاهش می‌دهند و درنتیجه حین حرکت مریخ‌نورد می‌توان تصاویر واضحی گرفت. 
البته افزایش کیفیت و تعداد دوربین‌های مریخ‌نورد محدودیتی بسیار مهم را پیش روی محققان قرار می‌دهد. آن‌ها نمی‌توانند همه این داده‌ها را به زمین مخابره کنند. برای کاهش این چالش دوربین‌ها باید هوشمندتر شوند. در مریخ‌نوردهای روح (Spirit) و فرصت (Opportunity)، فشرده‌سازی تصاویر با کمک کامپیوترهای نصب‌شده روی مریخ‌نورد انجام می‌شد. درباره کنجکاوی (Curiosity) بخش زیادی از این فشرده‌سازی در دوربین اتفاق می‌افتاد که امکان تصویر گیری سه‌بعدی بیشتر و استفاده از رنگ و حتی ویدئوی پرسرعت را در اختیار قرار می‌داد.

مأموریت مارس ۲۰۲۰: اکتشاف مریخ با چشم‌های بیشتر
منبع: شبکه

فناوری‌های نوین | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

استفاده ناسا از فناوری قرون وسطی برای طراحی مریخ نورد

1396/09/08
ناسا برای طراحی یک مریخ‌نورد مناسب از فناوری جدید استفاده نکرده و ترجیح داده از یک روش قدیمی متداول در قرون‌وسطی برای تولید چرخ‌های مریخ‌نورد بهره بگیرد.تولید چرخ برای مریخ‌نورد یکی از مشکلات...

طرح تایرهای جدید برای مریخ نورد ناسا

1396/09/20
سازمان فضایی آمریکا (ناسا) از طراحی تایرهای حافظه‌دار به شکل مش با استفاده از آلیاژ نیکل تیتانیوم برای به‌کارگیری در مأموریت‌های فضایی مریخ‌نورد خود خبر داد.

یخ‌های زیر سطح مریخ امیدها را زنده می‌کند

1396/10/25
در زیر سطح مریخ مقدار زیادی یخ محبوس شده است. اما این یخ دارای چه ویژگی‌هایی بوده و خلوصش چقدر است؟ در چه عمقی قرار دارد؟ این مسائل برای افرادی که برای مأموریت‌های فضایی برنامه‌ریزی می‌کنند،...

پربازدیدکننده ترین خبر

اپسیلون ژاپنی با هفت ماهواره به فضا پرتاب شد

ژاپن نخستین پرتاب خود را در سال 2019 با استفاده از موشک اپسیلون انجام داد. در این پرتاب هفت ماهواره را مدار قرار گرفت. اپسیلون از مرکز فضایی اوچینورا در ساعت 09:50:20 به وقت محلی (00:50 به وقت گرینویچ) به فضا پرتاب و طی یک زمان 9 دقیقه و17 ثانیه ای محموله را به مقصد رساند. ماهواره 200 کیلوگرمی ماهواره راپیس-1 (RAPIS-1)، مکعبی با ابعاد یک متر است که توسط شرکت آکسل اسپیس (Axelspace) با هدف آزمایش قطعات در مدار برای استفاده بالقوه در ماموریت های آینده طراحی و ساخته شده است. یکی دیگر از محموله های موشک اپسیلون در این پرتاب، سامانه ای به نام آسترو لیو-1 (Astro Live 1 (ALE-، یک ماهواره 68 کیلوگرمی طراحی و ساخته شده توسط شرکت ژاپنی آسترو لیو اکسپرینس(Astro Live Experiences) است که برای ایجاد شهاب سنگ مصنوعی استفاده می شود. این ماهواره گلوله های کوچک به قطر حدود یک سانتی متر را به جو شلیک می کند. محموله دیگر ، ماهواره 50 کیلوگرمی هودویوشی-2 (Hodoyoshi-2) است که به عنوان یک ابزار نجومی برای یک کنسرسیوم پژوهشی بین المللی به رهبری دانشگاه توکیو راهی مدار زمین شد. محموله دیگری که در این پرتاب در مدار قرار گرفت، میکرودراگون (MicroDragon) یک ماهواره 50 کیلوگرمی مرکز ملی ماهواره ویتنام است که برای مطالعه مناطق ساحلی ویتنام، جمع آوری داده ها جهت کمک به تعیین کیفیت آب، و نظارت بر تغییرات در خط ساحلی کشور است. از جمله سه ماهواره دیگری که با اپسیلون در مدار قرار گرفت، نخستین آنها تاسواره ای با نام اوریگامی ست (OrigamiSat) در اندازه 10 در 10 در 34 سانتی متر بود. این ماهواره ها توسط موسسه فناوری توکیو اداره می شود. اوریگامی ست هنگامی که در مدار قرار می گیرد، استقرار یک ساختار با لایه ای نازک را آزمایش می کند. این ماهواره همچنین دارای یک فرسنتده رادیو آماتور است.