1397/11/07

تغییر در خدمه پرواز آزمایشی سفینه استارلاینر

سازمان فضایی آمریکا (NASA) اعلام کرد که مایک فینک (Michael Fincke) فضانورد باسابقه این سازمان جای اریک بوئه (Eric Boe) را در پرواز آزمایشی سفینه استارلاینر که قرار است در اوت۲۰۱۸ انجام شود خواهد گرفت. سخنگوی ناسا دلیل برکناری اریک بوئه را مشکلات پزشکی اعلام کرد. به‌این‌ترتیب نخستین پرواز آزمایشی استارلاینر...
تغییر در خدمه پرواز آزمایشی سفینه استارلاینر
سازمان فضایی آمریکا (NASA) اعلام کرد که مایک فینک (Michael Fincke) فضانورد باسابقه این سازمان جای اریک بوئه (Eric Boe) را در پرواز آزمایشی سفینه استارلاینر که قرار است در اوت۲۰۱۸ انجام شود خواهد گرفت.
سخنگوی ناسا دلیل برکناری اریک بوئه را مشکلات پزشکی اعلام کرد. به‌این‌ترتیب نخستین پرواز آزمایشی استارلاینر شرکت بویینگ (Boeing) با حضور مایک فینک و کریسفر فرگوسن (Christopher Ferguson) انجام خواهد شد.
ادوارد مایکل فینک زاده ۱۴مارس۱۹۶۷، شهر پیتسبورگ ایالت پنسیلوانیای آمریکا است. وی که به‌عنوان خلبان آزمایشگر در نیروی هوایی آمریکا (United States Air Force) با درجه سرهنگی خدمت می‌کرد دارای کارشناسی علوم هوانوردی و فضانوردی؛ کارشناسی علوم زمین‌شناسی، جوی و سیاره‌ای از پژوهشگاه فناوری ماساچوست (Massachusetts Institute of Technology)، کارشناسی ارشد علوم هوانوردی و فضانوردی از دانشگاه استنفورد (Stanford University) و کارشناسی ارشد علوم فیزیکی ،زمین‌شناسی سیاره‌ای، از دانشگاه هوستون (University of Houston)‌ است.
به‌جز انگلیسی که زبان مادریش است به زبان‌های ژاپنی و روسی هم تسلط دارد. فینک در سال۱۹۶۶ به‌عنوان فضانورد انتخاب شد. وی تاکنون در سه مأموریت مداری در ایستگاه فضایی بین‌المللی فعالیت داشته و بیش از ۳۸۱شبانه‌روز از عمر خود را در فضا گذرانده است.

تغییر در خدمه پرواز آزمایشی سفینه استارلاینر

طی این مأموریت‌ها او ۹بار در فضا راهپیمایی کرده که در جریان آن‌ها توانست برنامه‌های مهمی مثل تعمیر، تعویض و نصب قطعات و واحدهایی را در بیرون ایستگاه فضایی به انجام برساند.
فینک دوره آموزشی برای پرواز با سفینه استارلاینر شرکت بویینگ همراه فضانورد ناسا نیکوله مان (nicole mann) و کریستوفر فرگوسن از شرکت بویینگ را آغاز کرده است. این سه نفر قرار است در ماه اوت سال۲۰۱۸ سفری ۱۴روزه با این سفینه را به ایستگاه فضایی بین‌المللی داشته باشند و تجهیزات آن را در فضا آزمایش کنند.
سفینه استارلاینر ساخت شرکت بویینگ یکی از چند سفینه‌ای است که ناسا برای ادامه پروازهای سرنشین‌دار خود انتخاب کرده است. به دنبال زمین‌گیر شدن کیهان‌پیمای شاتل در سال۲۰۱۱ ناسا تصمیم گرفت به‌جای آن‌که خود دست به ساخت سفینه فضایی بزند از شرکت‌های خصوصی کمک بگیرد و در این میان بوئینگ، اسپیس ایکس (Space X) و سیرا نوادا (Sierra Nevada) توانستند به ترتیب با ارائه سفینه‌های استارلاینر، دراگون و دریم‌چیسر، رضایت ناسا را به دست آورند و با این سازمان قرارداد ببندند.

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

اتصال ماهواره‌بر به بوئینگ ۷۴۷؛ توریسم فضایی تحقق می یابد؟

1397/08/27
ویرجین ( Virgin Orbit)موفق شد به یکی دیگر از اهداف بلند پروازانه‌ی خود در زمینه‌ی سفر‌های فضایی دست یابد. هواپیمای کاسمیک گرل (Cosmic Girl) که یک بوئینگ ۴۰۰-۷۴۷ اصلاح‌شده است، درحالی‌که...

سرمایه‌گذاری ۱۴ میلیون دلاری بوئینگ در استارت‎آپ بریتانیایی

1397/11/01
شرکت آمریکایی بوئینگ (Boeing) در استارت‌آپ بریتانیایی ایزوتراپیک سیستمز (Isotropic Systems) که می‌خواهد آنتن‌های ماهواره‌ای نوین عرضه کند، ۱۴میلیون دلار سرمایه‌گذاری کرده است. شرکت ایزوتراپیک...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.