1397/08/15

سیاره عطارد را بعد از غروب امروز خورشید رصد کنید

علی آزادگان در گفت‌وگویی با بیان اینکه عطارد نزدیکترین سیاره منظومه شمسی به خورشید است، اظهار کرد: «به همین ترتیب در هنگام رصد، عطارد همیشه نزدیک خورشید دیده می شود زیرا مدار عطارد در درون مدار زمین قرار دارد.» وی با بیان اینکه فاصله زاویه‌ای بین عطارد و خورشید از دید ناظر زمینی مداوم به خاطر حرکت عطارد...
سیاره عطارد را بعد از غروب امروز خورشید رصد کنید

علی آزادگان کارشناس نجوم در گفت‌وگویی با بیان اینکه عطارد نزدیکترین سیاره منظومه شمسی به خورشید است، اظهار کرد: «به همین ترتیب در هنگام رصد، عطارد همیشه نزدیک خورشید دیده می شود زیرا مدار عطارد در درون مدار زمین قرار دارد.»
وی با بیان اینکه فاصله زاویه‌ای بین عطارد و خورشید از دید ناظر زمینی مداوم به خاطر حرکت عطارد و زمین در مدارشان در حال تغییر است، افزود: «زمانی که این فاصله به حداکثر می‌رسد را حداکثر کشیدگی می‌نامند و بهترین زمان برای دیدن عطارد هم در همین زمان است چون فاصله آن از خورشید به حداکثر مقدار خود رسیده است.»
این کارشناس نجوم اظهار داشت: «بنابراین سه‌شنبه،نیمه آبان، زمان مناسبی است تا کمی پس از غروب خورشید، در گرگ و میش افق غربی، سیاره عطارد را رصد کنیم.»
آزادگان افزود: «زمانی که عطارد در حداکثر کشیدگی قرار دارد و در شرق خورشید هم قرار دارد، حداکثر کشیدگی شرقی نامیده می شود.»
وی با اشاره به وضعیت رصدی عطارد در روز ۱۶آبان ماه گفت: «حداکثر کشیدگی برای عطارد می‌تواند بین ۱۸ و ۲۸ درجه متغیر باشد که وابسته به وضعیت مداری زمین و عطارد است. در کشیدگی ۱۵ آبان فاصله زاویه‌ای عطارد و خورشید ۲۳درجه خواهد بود. »

نجوم | رویدادها |

نظر شما
اخبار مرتبط

سفر در آسمان، پدیده‌های رصدی آبان

1397/08/01
آبان دومین ماه پاییز هزار رنگ است. زیر طاق قیرگون آسمان شب‌های آبان فرصتی خواهید داشت تا سیارات را رصد کنید و از تماشای صورفلکی لذت ببرید. پدیده‌های نجومی که می‌توان با چشم غیرمسلح رصد کرد...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.