1397/08/07

مبارزه برای از دست دادن سوخت موشک در حین ذخیره سازی

دانشمندان پژوهشگاه کاتالیزوری شعبه سیبریایی آکادمی علوم روسیه (Russian Academy of Sciences)، بر اساس درخواست روسکاسموس، یک نانوپودر بسیار فعال در قالب گرانول ساخته که باعث کاهش ۲۵درصدی هدر رفتن سوخت هیدروژنی برای موتورهای موشک در زمان ذخیره سازی می شود. لوبف ایسوپوا، رئیس بخش علمی و فن آوری کاتالیزوری...
مبارزه برای از دست دادن سوخت موشک در حین ذخیره سازی

سیروس برزو: دانشمندان پژوهشگاه کاتالیزوری شعبه سیبریایی آکادمی علوم روسیه (Russian Academy of Sciences)، بر اساس درخواست روسکاسموس، یک نانوپودر بسیار فعال در قالب گرانول ساخته که باعث کاهش ۲۵درصدی هدر رفتن سوخت هیدروژنی برای موتورهای موشک در زمان ذخیره سازی می شود.
لوبف ایسوپوا، رئیس بخش علمی و فن آوری کاتالیزوری کاربردی سیبری وابسته به آکادمی علوم روسیه، در مصاحبه با خبرنگاران ضمن اعلام این خبر گفت: «نیاز به ایجاد چنین کاتالیزورهایی پس از تصمیم مسئولان روسکاسموس (Roscosmos) برای طراحی و ساخت موتور موشک‌های روسی که سوخت هیدروژنی استفاده می‌کنند برای مراقبت بیشتر از محیط زیست ضروری است.»
وی توضیح داد: «این کاتالیزور در تبدیل اورتو هیدروژن (orthohydrogen) به پارا هیدروژن (parahydrogen) به کار می رود. اگر چنین فرآیند کاتالیزوری انجام شود، با طولانی کردن سیر تبخیر شدت هیدروژن مایع در زمان ذخیره سازی, از بخار شدن و هدر رفتن آن تا ۲۵درصد جلوگیری می‌کند و اجازه نمی‌دهد این ماده به راحتی تبخیر شود لذا می‌توان گفت بهره‌گیری از این کاتالیزور برای ذخیره هیدروژن در حالت مایع امری ضروری برای حفظ محیط زیست به‌شمار می‌رود .»
او گفت که در زمان شوروی برنامه ای برای پارا هیدروژن وجود داشت، اما پس از فروپاشی ادامه کار مختل و برنامه تعطیل شد و در اصل، اینک ما به دنبال بازسازی این صنعت هستیم که در روسیه هیچ نمونه مشابهی وجود ندارد.
وی اظهار داشت در حال حاضر در روسیه تولید هیدروژن مایع به عنوان سوختی که خطر کمتری نسبت به سوخت‌های نفتی برای محیط زیست دارد جهت موتور موشک‌ها مورد توجه قرار گرفته و کارشناسان روس امیدوارند با به‌کارگیری موشک‌هایی که از این سوخت استفاده می‌کنند در پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی بهرمند شوند.
ایسوپوا  افزود: «در حال حاضر موشک‌ها از نفت سفید به عنوان سوخت استفاده می‌کنند که ضایعات و خطرات محیط زیستی زیادی دارد. برای تولید این کاتالیزور از یک فناوری جدید در پژوهشگاه کاتالیزور شعبه سیبریایی استفاده شد. مزیت اصلی کاتالیزور جدید مقاوم تر بودن در برابر رطوبت و آسانی استفاده آن است.»
روسکاسموس هزینه‌های تحقیق و تولید ۱تن از این نوع کاتالیزور را برای ادامه تحقیقات و آزمایش در این پژوهشگاه همچنین توسعه فناوری‌های مربوط به آن را پرداخت کرده است.

ماهواره‌بر و پرتاب | فناوری‌های نوین |

نظر شما
اخبار مرتبط

آیا ناسا به سوخت‌گیری اسپیس‌ایکس اعتماد می‌کند؟

1397/06/03
آژانس فضایی آمریکا (NASA) حمایت مشروط خود را از برنامه شرکت اسپیس‌ایکس (SpaceX) برای سوخت‌رسانی به ماهواره‌برهای حامل فضانوردان آمریکایی را اعلام کرد. ناسا اعلام کرد از برنامه اسپیس‌ایکس...

وعده رئیس سازمان فضایی روسیه برای ساخت و پرتاب ماهواره برهای فوق سنگین

1397/07/18
دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه (Rocosmos) اعلام کرد روسیه تا سال ۲۰۲۶ قادر خواهد بود ماهواره‌برهایی با توانایی حمل چندین تن بار را به فضا پرتاب کند. راگوزین در...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.