1397/07/28

تأخیر سفر فضانورد امارات به ایستگاه فضایی بین المللی

روز شنبه، ۲۱مهر، یک منبع در صنعت فضایی روسیه گفت که برنامه سفر فضانورد امارات که قرار بود در ماه آوریل با ناو کیهانی سایوز ام.اس-۱۲ (Soyuz MS-12) به ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) فرستاده شود و در بازگشت با سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz MS-10) به زمین بازگردد، به دلیل مشکل پیش آمده برای این سفینه در ۱۹مهر...
تأخیر سفر فضانورد امارات به ایستگاه فضایی بین المللی

سیروس برزو: روز شنبه، ۲۱مهر، یک منبع در صنعت فضایی روسیه گفت که  برنامه سفر فضانورد امارات که قرار بود در ماه آوریل  با ناو کیهانی سایوز ام.اس-۱۲ (Soyuz MS-12) به ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) فرستاده شود و در بازگشت با سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz MS-10) به زمین بازگردد، به دلیل مشکل پیش آمده برای این سفینه در  ۱۹مهر تغییر یافته و وی در آن تاریخ به فضا پرواز نمی‌کند.
او گفت: «فضانورد امارات قطعا در ماه آوریل، به ایستگاه فضایی بین‌المللی پرواز نخواهد کرد زیرا هیچ سفینه فضایی دیگری به عنوان جایگزین این پرواز در نظر گرفته نشده  و فعلا ناو کیهانی دیگری وجود ندارد. او طبق برنامه باید همراه با الکسی اووچینین (Aleksey Ovchinin) و نیکلاس هیگ (Nicklaus Hague) فضانوردان ناکام سایوز ام.اس-۱۰ و با این ناو به زمین باز می‌گشت.»
گرچه تابلوی پرتاب‌های سرنشین‌دار سازمان فضایی روسیه (Roscosmos) همچنان زمان پرتاب سفینه‌های بعدی یعنی سایوزام.اس-۱۱ را ۲۸نوامبر ۲۰۱۸ و سایوز ام.اس-۱۲ را ۵ آوریل ۲۰۱۹ نشان می‌دهد اما بنا به گفته مسئولان روسکاسموس, زمان  کلیه پرتاب‌ها با موشک سایوز اف-گ تا به نتیجه رسیدن کمیسیون بررسی حادثه شکست پرتاب سایوز ام.اس-۱۰ معلوم نیست. این اوضاع، وضعیت سرنشینان سایوز ام.اس-۱۲ را نیز  به هم ریخته و چندان روشن نیست نفر جایگزین شهروند اماراتی برای سفر چه کسی خواهد بود. زیرا باید برای سفر دو سرنشین ناکام سایوز ام.اس-۱۰ فکری بکند چون برای هر یک از آن‌ها در ایستگاه فضایی بین‌المللی برنامه‌ای تدارک دیده بودند که باید اجرا شوند. اگر اووچینین در ماموریت سایوز ام.اس-۱۲ جایگزین فضانورد امارات گردد، روسکاسموس باید بابت نفرستادن نیکلاس هیگ به فضا، به ناسا خسارت بدهد  و اگر اووچینین با آن سفینه به فضا نرود برنامه‌های پیش‌بینی شده برای او زمین خواهد ماند. کارشناسان معتقدند با توجه به شرایط نامساعد اقتصادی روسیه,  روسکاسموس مجبور شود برای جلوگیری از دادن خسارت, نیکلاس هیگ را در کنار اولگ اسکریپوچکا (Oleg Skripochka) و کریستینا هاموک کاوچ (Christina Hammock Koch) با ناو سایوز ام.اس-۱۲ راهی ایستگاه فضایی بین المللی کند.
در هر حال سفر شهروند اماراتی به فضا تا زمان نامعلومی به تأخیر خواهد افتاد.

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

فضانوردان امارات مشخص شدند

1397/06/17
شیخ محمد بن زاید آل نهیان (Mohammed bin Zayed Al Nahyan)، ولیعهد ابوظبی و جانشین فرمانده کل نیروهای مسلح امارات متحده عربی، اسامی دو فضانورد اماراتی اعزامی به ایستگاه فضایی بین‌المللی را...

فرود اضطراری سرنشینان ماهواره‌بر سایوز در قزاقستان

1397/07/19
ماهواره‌بر روسی سایوز (Soyuz) پس از پرتاب به مقصد ایستگاه بین‌المللی فضایی دچار حادثه شد و دو فضانورد این ماهواره‌بر مجبور به نشست اضطراری شدند. فضانوردان روسی و امریکایی که قرار بود از...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.