1397/07/15

پایش ماهواره‌ای گیاهان قابل اشتعال در استرالیا

گروهی از محققین دانشگاه ملی استرالیا (ANU)، با پایش ماهواره‌ای میزان رطوبت گیاهان قابل اشتعال مانند برگ‌ها، پوست درختان افتاده بر زمین و علفزارها، ضمن ایجاد نقشه‌های تعاملی به‌صورت آنلاین، به واحدهای آتش‌نشانی مستقر در منطقه به‌منظور مهار آتش و آماده‌سازی منابع برای مقابله با آن، یاری می‌رسانند. الگوریتم‌های...
پایش ماهواره‌ای گیاهان قابل اشتعال در استرالیا

گروهی از محققین دانشگاه ملی استرالیا (ANU)، با پایش ماهواره‌ای میزان رطوبت گیاهان قابل اشتعال مانند برگ‌ها، پوست درختان افتاده بر زمین و علفزارها، ضمن ایجاد نقشه‌های تعاملی به‌صورت آنلاین، به واحدهای آتش‌نشانی مستقر در منطقه به‌منظور مهار آتش و آماده‌سازی منابع برای مقابله با آن، یاری می‌رسانند. الگوریتم‌های مورداستفاده در داده‌های ماهواره‌ای، امکان مقایسه‌ میزان رطوبت گیاهان را نسبت به سال‌های گذشته، فراهم کرده که می‌تواند ضمن مشخص کردن پتانسیل وقوع آتش‌سوزی، توصیه‌های ضروری را در مکان‌های در معرض آتش‌سوزی ارائه کند. ابزار پایش مذکور، اولین سامانه تحت وب در نوع خود در استرالیا و به‌عنوان بخشی از پروژه تحقیقاتی تهیه‌ نقشه‌های پهنه‌بندی خطر آتش‌سوزی‌های سریع الانتشار با همکاری مرکز خدمات آتش‌نشانی در نیوزیلند و استرالیا، سی آرسی (CRC)، می‌باشد. در حال حاضر روند به‌روزرسانی داده‌های نقشه پیچیده است زیرا نیاز به جمع‌آوری داده‌ها، اجرای الگوریتم‌ها و سپس دانلود آن از پایگاه داده دانشگاه ملی استرالیا دارد.به‌روزرسانی نقشه‌ها به‌صورت خودکار انجام می‌شود.
سازمان‌های ارائه خدمات اضطراری و مدیریت زمین می‌توانند با استفاده از فیلترهای مختلف سامانه، خطر آتش‌سوزی در بخش‌های خاص کشور را با توجه به خشکی خاک و قابلیت اشتعال پوشش گیاهی،ارزیابی کنند.گروه تحقیقاتی قبل از مکان‌یابی محل استفاده از این سامانه توسط مدیران آتش‌نشانی،آن را آزمایش می‌کنند. برای دریافت بازخوردها، نتایج حاصل با ذینفعان به اشتراک گذاشته‌شده و جهت آگاهی مدیران از مزایای استفاده از این ابزارها، هم‌اندیشی‌ها و کارگاه‌های آموزشی برگزار می‌شود. اگرچه در حال حاضر مخاطبان اصلی این سامانه،مدیران آتش‌نشانی‌ها می‌باشند اما دکتر یبرا (Yebra) مدیر این پروژه امیدوار است که این نقشه‌ها بتواند در آینده توسط  کشاورزان نیز به‌صورت گسترده مورداستفاده قرار گیرد.

 

خدمات و کاربردها | سنجش از دور |

نظر شما
اخبار مرتبط

ماهواره انگلیس برای شکار زباله‌هی فضایی در مدار آزمایش شد

1397/06/31
بالغ‌بر ۷۵۰۰ تن زباله فضایی شامل ماهواره‌های ازکارافتاده، قطعات موشک‌ها و سایر زباله‌های فضایی در اطراف زمین سرگردان هستند. تعداد قطعات مربوط به زباله‌های فضایی بزرگ‌تر از اندازه یک مهره،...

پیش‌بینی بهتر هوا با ماهواره کوچک ناسا

1397/07/09
محققان ناسا یک ماهواره کوچک ساخته‌اند که هم‌اکنون به بررسی توفان‌ها می‌پردازد و قادر است در آینده به پیش‌بینی صحیح‌ آب‌وهوا کمک کند. این ماهواره به اندازه یک جعبه کفش است و RainCube نام...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.