1397/07/09

برنامه ناسا برای بازگشت به ماه اعلام شد

ناسا برنامه فضایی جدید خود را برای شش سال آینده و فراتر از آن که شامل بازگشت به کره ماه و مأموریت‌های فضای عمیق را در پی دستور دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرد. این طرح شامل تجاری‌سازی مدار زیرین زمین، بازگشت و اقامت طولانی‌مدت فضانوردان ایالات‌متحده در ماه و آزمایش فناوری‌ها برای مأموریت‌های...
برنامه ناسا برای بازگشت به ماه اعلام شد

ناسا برنامه فضایی جدید خود را برای شش سال آینده و فراتر از آن که شامل بازگشت به کره ماه و مأموریت‌های فضای عمیق را در پی دستور دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اعلام کرد. این طرح شامل تجاری‌سازی مدار زیرین زمین، بازگشت و اقامت طولانی‌مدت فضانوردان ایالات‌متحده در ماه و آزمایش فناوری‌ها برای مأموریت‌های سرنشین‌دار به مریخ در آینده است.

این طرح در قالب یک گزارش از کمپین بررسی اکتشافات ملی نشان می‌دهد که چگونه مشارکت دولت با شرکت‌های خصوصی به حفظ سلطه آمریکا در فضا کمک خواهد کرد.

در دسامبر ۲۰۱۷ بود که دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، خط‌مشی فضایی جدیدی را تصویب کرد که به دنبال آن، ناسا موظف است تا تمرکز و تلاش خود را روی اکتشافات فضایی بگذارد و باید مطالعات زمین و اقلیم را به سازمان ملی اقیانوس و اتمسفر آمریکا (NOAA) و دیگر سازمان‌ها واگذار کند.

ناسا قصد دارد کمپین‌های اکتشافی جدید خود را پس از ۱۸سال فعالیت مداوم در ایستگاه بین‌المللی فضایی (ISS) برپا کند. ناسا ایستگاه فضایی را یک آزمایشگاه کلیدی برای ساختن پایگاه‌های فضایی جدید، درک بهتر چگونگی اقامت انسان‌ها در فضا و تأثیرات آن روی بدن و توسعه فناوری‌های ناوبری و خلبانی که با مأموریت‌های فضای عمیق سازگار خواهد بود، می‌داند.

این برنامه نشان می‌دهد که دولت ایالات‌متحده نقش اصلی خود را تا سال ۲۰۲۴ و قبل از به اشتراک‌گذاری ایستگاه فضایی ادامه خواهد داد. علاوه بر این، ناسا نه‌تنها بر روی ایستگاه فضایی و سیستم پرتاب فضایی (SLS) و ماهواره‌برهای سنگین درحال‌توسعه تکیه می‌کند، بلکه روی ماهواره‌برهای خصوصی و ایستگاه‌های مداری نیز حساب بازکرده است.

کمپین اکتشافی شامل رهبری فعال آمریکا در مدار زیرین زمین، مدار ماه و غیره است. واگذاری مدار زیرین زمین به بخش خصوصی، نخستین مرحله از برنامه پنج مرحله‌ای ناسا برای تحریک و تشدید رقابت و نوآوری در این زمینه است.

چهار هدف دیگر بر روی مأموریت Gateway تمرکز می‌کنند که یک پایگاه قمری است که توسط فضاپیمای "اوریون"(Orion) پشتیبانی می‌شود و می‌تواند تا چهار فضانورد را به مدت ۲۱ روز حمل کند.

Gateway نه‌تنها مدت‌زمان مأموریت فضای عمیق را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد، بلکه به‌عنوان نقطه جهش برای یک کمپین جدید و پایدار اکتشاف قمری عمل می‌کند که تحقیقات علمی را با ارزیابی پتانسیل تجاری ماه ترکیب می‌کند.

بر اساس گزارش، اولین مأموریت سرنشین‌دار اوریون در سال ۲۰۲۳ شروع می‌شود و با بازگشت به سطح ماه تا پایان دهه ۲۰۲۰ خاتمه می‌یابد. Gateway به‌عنوان یک نقطه پرش برای مونتاژ و پرتاب مأموریت‌های فرود قمری و به‌عنوان یک پلتفرم آزمایشی برای فناوری‌های جدید و همچنین یک آزمایشگاه برای مطالعه اثرات فضای عمیق بر سلامت انسان عمل خواهد کرد.

حتی قبل از فرود دوباره بر سطح ماه، ناسا قصد دارد با شرکای تجاری و بین‌المللی خود روی مأموریت‌های رباتیک برای اکتشاف و نیز تهیه اولین پایگاه مداری برای حضور پایدار انسان کار کند. هر دو پروژه Gateway و پایگاه قمری به‌عنوان مأموریت‌های آزمایشی برای مأموریت در مریخ عمل می‌کنند که ممکن است در دهه ۲۰۳۰ به انجام برسد.

این برنامه اجازه می‌دهد ناسا و شرکایش، فناوری‌های مأموریت مریخ را در نزدیکی خانه خودمان که امن‌تر است آزمایش کنند.

کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

برنامه ترویج فناوری فضایی تدوین شد

1397/07/02
انجمن بین‌المللی هفته جهانی فضا بر اساس قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد، در سال۱۹۹۲ شکل گرفت و از آن سال به بعد ۴ تا ۱۰ اکتبر مصادف با ۱۲تا ۱۸مهرماه به نام هفته جهانی فضا نام‌گذاری شد....

برنامه چین برای رفتن به کره ماه تا سال ۲۰۳۰

1397/07/07
چین قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ در مناطق قطب جنوب و قطب شمال ماه فرود آمده و اکتشاف کند. برنامه اکتشاف ماه چین، به نام "افسانه چانگ ای"(legendary Chang'e) هم شناخته می‌شود. چانگ ای یا چانگ-او...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.