1397/06/31

ماهواره انگلیس برای شکار زباله‌هی فضایی در مدار آزمایش شد

بالغ‌بر ۷۵۰۰ تن زباله فضایی شامل ماهواره‌های ازکارافتاده، قطعات موشک‌ها و سایر زباله‌های فضایی در اطراف زمین سرگردان هستند. تعداد قطعات مربوط به زباله‌های فضایی بزرگ‌تر از اندازه یک مهره، بیش از نیم میلیون (قطعه) تخمین زده می‌شود. طرح محققان مرکز فضایی سوری (SSC) انگلیس،RemoveDEBRIS نام دارد که شامل...
ماهواره انگلیس برای شکار زباله‌هی فضایی در مدار آزمایش شد

   بالغ‌بر ۷۵۰۰ تن زباله فضایی شامل ماهواره‌های ازکارافتاده، قطعات موشک‌ها و سایر زباله‌های فضایی در اطراف زمین سرگردان هستند. تعداد قطعات مربوط به زباله‌های فضایی بزرگ‌تر از اندازه یک مهره، بیش از نیم میلیون (قطعه) تخمین زده می‌شود.

   ایستگاه فضایی تیانگونگ-۱ چین، یکی از نمونه‌های اخیر زباله‌های فضایی است که هنگام ورود مجدد به جو زمین، از بین رفت و قطعات آن در اقیانوس آرام سقوط کرد.

   اما همه زباله‌های فضایی چنین سرنوشتی ندارند؛ بسیاری از زباله‌های فضایی در مدارهای مختلف اطراف زمین سرگردان هستند که خطر جدی برای ماهواره‌ها، ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) و مأموریت‌های فضایی آینده به سیارک‌ها، ماه و مریخ محسوب می‌شوند.

   در مدار زمین، این قطعات با سرعت ۲۸ هزار کیلومتر در ساعت درحرکت هستند؛ با این سرعت، حتی یک پیچ کوچک می‌تواند یک ماهواره را نابود کند یا ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) را به خطر بیاندازد. فضانوردان مستقر در ایستگاه فضایی گاهی اوقات مجبورند برای نجات یافتن از خطر برخورد احتمالی یک زباله فضایی، سوار کپسول‌های فضایی فرار شوند.

چگونه مشکل زباله‌های فضایی را حل کنیم؟

ماهواره انگلیس برای شکار زباله‌هی فضایی در مدار آزمایش شد

   آلوده‌ترین مدارها به‌طورکلی بین ۲۰۰ تا ۲۰۰۰ کیلومتر بالاتر از زمین (LEO) و ۳۶۰۰۰ کیلومتر هستند. زباله‌های فضایی خارج از کنترل در مدار LEO که اصطلاحاً سندرم کسلر (Kessler Syndrome) نامیده می‌شود، تهدید جدی و رو به رشدی محسوب می‌شوند.

   شرکت‌های مختلف به دنبال یافتن راهی برای حل مشکل زباله‌های فضایی هستند. به‌عنوان‌مثال، شرکت‌های Astroscale و Saber Astronautics در تلاش برای یافتن روش‌های فنی و پیچیده برای گرفتن زباله‌های فضایی با استفاده از ماهواره‌های مخصوص و انتقال آن‌ها به مدارهای کم‌خطر هستند.

تور شکار زباله‌های فضایی‌

   طرح محققان مرکز فضایی سوری (SSC) انگلیس،RemoveDEBRIS نام دارد که شامل یک تور بزرگ برای به دام انداختن زباله‌های فضایی است.

   ماهواره RemoveDEBRIS ماه آوریل (اویل فروردین‌ماه) توسط موشک دراگون شرکت اسپیس ایکس راهی ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) شد و روز یکشنبه ۱۶ سپتامبر (۲۵ شهریور) این ماهواره برای آزمایش فناوری به دام انداختن و جمع‌آوری زباله‌های فضایی، از ISS به فضا پرتاب شد.

   به گفته گوگلیلمو آگلیتی (Guglielmo Aglietti) مدیر SSC، :«در آزمایش ابتدایی، یک شیء کوچک در ابعاد جعبه کفش به‌عنوان هدف توسط ماهواره در فضا رها شد؛ سپس ماهواره اقدام به باز کردن یک تور بزرگ شبیه تارعنکبوت برای به دام انداختن شیء کرد.» این آزمایش طبق انتظار با موفقیت به پایان رسید.

   در نسخه نهایی این فناوری، تور بزرگ ماهواره RemoveDEBRISپس از به دام انداختن زباله فضایی موردنظر، آن را به سمت زمین هدایت کرده و هر دو در حرارت جو از بین می‌روند.  

منبع: سینا پرس

فناوری‌های نوین | زباله‌های فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.