1397/05/16

مثلث تابستانی در اوج آسمان

اگر در شب‌های پیش رو حوالی ساعت ۲۱ و ۳۰ دقیقه روی بام منزل رو به مشرق بایستید (همان جهتی که خورشید هر روز از آنجا طلوع می‌کند)، در این صورت سه ستاره در آسمان خواهید دید که از به هم متصل‌کردن فرضی آنها به یکدیگر مثلث بزرگی به‌وجود می‌آید. این مثلت نزد منجمان به «مثلث تابستانی» معروف است و اسامی سه ستاره...
مثلث تابستانی در اوج آسمان

 اگر در شب‌های پیش رو حوالی ساعت ۲۱ و ۳۰ دقیقه روی بام منزل رو به مشرق بایستید (همان جهتی که خورشید هر روز از آنجا طلوع می‌کند)، در این صورت سه ستاره در آسمان خواهید دید که از به هم متصل‌کردن فرضی آنها به یکدیگر مثلث بزرگی به‌وجود می‌آید. این مثلت نزد منجمان به «مثلث تابستانی» معروف است و اسامی سه ستاره تشکیل‌دهنده سه رأس آن از بالا و به صورت ساعت‌گرد به ترتیب عبارت است از: نَسر واقع (به معنی کرکس نشسته)، نَسر طائر (به معنی کرکس در حال پرواز) و ذَنب‌الدجاجه (به معنی دم قو). این سه ستاره هر یک پرنورترین ستاره‌های صورت‌های فلکی خود هستند که اسامی آن‌ها به ترتیب عبارت است از: شَلیاق، عقاب و دجاجه. مثلث تابستانی از این جهت منسوب به تابستان است که ستاره‌هایش در فصل تابستان نزدیک به بالای سر در آسمان شب دیده می‌شوند. در حالی که هر چه به سمت پاییز و اواخر پاییز برویم، با تغییر موقعیت مداری زمین در گردش به دور خورشید، ستاره‌های مثلث تابستانی را پس از غروب خورشید بر فراز افق مغرب خواهیم دید و ساعتی پس از غروب خورشید، آن‌ها نیز یکی پس از دیگری غروب خواهند کرد.

فاصله ستاره نسر واقع با ما حدود ۲۵سال نوری است و فاصله ستاره نسر طائر نزدیک به ۱۷ سال نوری. اما فاصله ستاره ذنب‌الدجاجه بالغ بر ۲۶۰۰ سال نوری است! با توجه به روشنایی که از این سه ستاره با چشم غیرمسلح می‌بینید و این که تفاوت درخشندگی ظاهری آنچنانی با هم ندارند، احتمالا می‌توانید حدس بزنید ستاره‌های ذنب‌الدجاجه چقدر ممکن است عظیم و درخشنده باشد که در شرایطی که صدبرابر دورتر از ستاره نسر واقع است، اما کماکان روشنایی‌اش شانه‌به‌شانه نسر واقع می‌زند!

نجوم |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.