1397/01/27

اولین ماهواره قرقیزستان که توسط دختران ساخته خواهد شد

گروهی از دختران عضو در یک باشگاه رسانه‌ای در قرقیزستان تصمیم دارند ساخت یک ماهواره مینیاتوری (CubeSat) را آغاز کنند که اولین ماهواره قرقیزستان خواهد بود. مسئولیت این برنامه و گروه را رینات تاموشتین بر عهده خواهد داشت که در معرفی نوآوری‌های فنی عرصه روزنامه‌نگاری در قرقیزستان مشهور است. به عنوان مثال،...
اولین ماهواره قرقیزستان که توسط دختران ساخته  خواهد شد

سیروس بزرو: گروهی از دختران عضو در یک باشگاه رسانه‌ای در قرقیزستان تصمیم دارند ساخت یک ماهواره مینیاتوری (CubeSat) را آغاز کنند که اولین ماهواره قرقیزستان خواهد بود.
نسیبه مامدوا (Nasibe Mamedova) یکی از اعضای این گروه می‌گوید ما از تبعیض علیه زنان در قرقیزستان خسته‌ایم. با‌هم مشورت کردیم و به این نتیجه رسیدیم که به جای جنجال آفرینی‌هایی که در برخی کشور های دنیا برای اثبات توانایی زنان وجود دارد بیاییم از یک راه صحیح توانایی‌های زنان را ثابت کنیم و نشان دهیم دختران می‌توانند چیزی را که می‌خواهند ایجاد کنند. این نکته برای خیلی‌ها آشکار است، اما متاسفانه هنوز بسیاری از افرادی هستند که آن را باور ندارند.
یکی از مسئولان "باشگاه رسانه" که دختران علاقمند به این برنامه در آنجا فعالیت دارند می‌گوید:«البته ساخت ماهواره و فرستادن آن به فضا کار آسانی نیست. خوشبختانه طراحی و ساخت آن در میان نسل جوان علاقمندان بسیار دارد و محبوب‌ترین کلاس ماهواره‌ای در میان علاقمندان آماتور فضایی به‌شمار می‌رود. هزینه طراحی و ساخت یک ماهواره مینیاتوری 100،000 دلار زده می‌شود که مبلغ ناچیزی برای ماهواره است زیرا با تمام کوچکی, توانایی‌های خاص خود را دارد و واقعا یک ماهواره شمرده می‌شود. اگر این ماهواره ساخته شود، اولین ماهواره تولید شده در قرقیزستان خواهد بود. بر اساس برنامه‌ریزی‌ها, قرار است این ریز ماهواره با همکاری و راهنمایی مربیانی از ناسا و کارشناسان فضایی هند ساخته و پرتاب شود.»
او می‌افزاید:«ما نمی‌خواهیم اولین ماهواره گران باشد. این تجربه به ما امکان می‌دهد که نحوه ساخت و ارسال ماهواره‌‌ها را به‌طور کلی درک کنیم. پس از آن می توانیم دومی را بزرگتر و پیچیده‌تر بسازیم.»
"باشگاه رسانه" با هدف تربیت نسل روزنامه‌نگاران محقق و نوآور در عرصه رسانه‌های نوین و مهندسان سامانه‌های دنیای مجازی و دیجیتال از سال ۲۰۰۷ در بیشکک قرقیزستان فعالیت خود را آغاز کرد و بیشتر نویسندگان آن جوانان ۱۴تا ۲۵ساله هستند. آن‌ها از طریق رسانه‌های مختلف مجازی و غیرمجازی فعالیت دارند و با وجود سن جوان نویسندگانش این باشگاه، یکی از رسانه‌های آنلاین پیشرو در قرقیزستان است.
در سال ۲۰۱۶ اسکندر بکتور، یکی از موسسین باشگاه رسانه، در اجلاس TED با الکس مک‌دونالد از ناسا (‌NASA) ملاقات کرد. الکس در سراسر جهان الهام بخش مردم برای پرتاب‌های فضایی محلی است. پس از شنیدن آنچه که باشگاه رسانه انجام می‌دهند، ایده پرتاب ریزماهواره فضایی قرقیزستان را به آن‌ها داد. بکتور می‌گوید:«بعد از طرح این پیشنهاد در جمع اعضا, ما تصمیم گرفتیم به عرصه جدید پا بگذاریم و برنامه "دختران + ماهواره " از مارس ۲۰۱۸ متولد شد. گرچه طراحی و ساخت ماهواره چندان قابل پیش بینی نیست اما ما امیدواریم که ظرف مدت دو سال بتوانیم به آن جامه عمل بپوشانیم.»
مسئولیت این برنامه و گروه را رینات تاموشتین بر عهده خواهد داشت که در معرفی نوآوری‌های فنی عرصه روزنامه‌نگاری در قرقیزستان مشهور است. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۲ گروهی که به رهبری او اولین هواپیماهای بدون سرنشین را ساختند که می‌توانست ۱۵ دقیقه پرواز کند و از آن برای تهیه برنامه‌های تصویری استفاده می‌شد و از سال ۲۰۱۴، باشگاه رسانه  با ارزان‌ترین فناوری‌های ممکن, پخش زنده ویدئویی تجربه کرد و توانایی پوشش ویدیوی زنده آنلاین از نظر کیفیت و کمیت در قرقیزستان را به دست آورد.

سنجش از دور |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.