1397/10/22

تاسواره آموزشی اماراتی منتظر قرارگرفتن در مدار زمین

تاسواره آموزشی مای‌ست-۱ (MySat-1) که دانشجویان موسسه علوم و فناوری مصدر (Masdar Institute of Science and Technology) زیرمجموعه دانشگاه خلیفه (Khalifa University) در امارات متحده عربی آن را ساخته‌اند اواخر آبان ۱۳۹۷ با فضاپیمای باری بدون سرنشین سیگنوس (Cygnus) به ایستگاه فضایی بین‌المللی فرستاده شده...
تاسواره آموزشی اماراتی منتظر قرارگرفتن در مدار زمین

تاسواره آموزشی مای‌ست-۱ (MySat-1) که دانشجویان موسسه علوم و فناوری مصدر (Masdar Institute of Science and Technology) زیرمجموعه دانشگاه خلیفه (Khalifa University) در امارات متحده عربی آن را ساخته‌اند اواخر آبان ۱۳۹۷ با فضاپیمای باری بدون سرنشین سیگنوس (Cygnus) به ایستگاه فضایی بین‌المللی فرستاده شده و منتظر قرار گرفتن در مدار است. این تاسواره قرار است هنگام بازگشت فضاپیمای سیگنوس به زمین در مدار قرار گیرد. مای‌ست-۱ تاسواره ای یک واحدی به جرم یک کیلوگرم است. این نخستین تاسواره ساخته‌شده در آزمایشگاه فضایی یاه‌ست (Yahsat Space Lab) در موسسه علوم و فناوری مصدر است. این آزمایشگاه سال ۲۰۱۷ با همکاری شرکت مخابرات ماهواره‌ای یاه  (Yah Satellite Communications Company) یا همان یاه‌ست (Yahsat) و همچنین شرکت اوربیتال ای‌تی‌کی (Orbital ATK) که اکنون جزئی از شرکت نورثروپ گرومن اینوویشن سیستمز (Northrop Grumman Innovation Systems) است، راه‌اندازی شد. بیست دانشجو در ساخت این تاسواره مشارکت کرده‌اند.

تاسواره مای‌ست-۱ به دوربین تصویر برداری مجهز است و در مداری دایره‌ای به ارتفاع ۴۰۰ کیلومتر قرار می‌گیرد. این دومین تاسواره ساخت امارات پس از تاسواره آموزشی تک‌واحدی نایف-۱ (Nayif-1) است که در موسسه اماراتی علوم و فناوری پیشرفته (Emirates Institution for Advanced Science and Technology به‌اختصارEIAST) با مشارکت دانشگاه آمریکایی شارجه (American University of Sharjah) ساخته و در سال ۲۰۱۷ به مدار زمین فرستاده شد.

امارات همچنین نخستین ماهواره کاملا بومی خود با نام خلیفه‌ست (KhalifaSat) که ماهواره رصد زمینی به جرم ۳۳۰ کیلوگرم است را در مدار ۶۰۰ کیلومتری زمین قرار داده است. پرتاب این ماهواره به عنوان محموله ثانویه با ماهواره‌بری ژاپنی در اکتبر سال ۲۰۱۸ انجام گرفت.

منبع: gulfnews

سنجش از دور |

نظر شما
اخبار مرتبط

پیشرفته‌ترین تاسواره آفریقایی به فضا رفت

1397/10/09
پیشرفته‌ترین نانو ماهواره ساخت آفریقای جنوبی که فعلاً ZACube-2 نام دارد پنج‌شنبه ۶ دی ۱۳۹۷ با ماهواره‌بر روسی سایوز از سیبری در روسیه به فضا پرتاب شد. این تاسواره که به زودی نام جدیدی خواهد...

مأموریت بزرگ‌ترین تاسواره سازمان فضایی اروپا با موفقیت انجام شد

1397/10/10
مأموریت ماهواره مکعبی GomX-4B، که بزرگ‌ترین تاسواره متعلق به سازمان فضایی اروپا اسا (ESA) است که تاکنون در مدار زمین قرار گرفته، با موفقیت انجام شد. سازمان اسا با انجام موفقیت‌آمیز این مأموریت...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.