خورشید زودتر از تصورمان زمین را نابود می‌کند

0 3,064

سیاره‌ای که ما روی آن زندگی می‌کنیم ممکن است به روش‌های مختلفی چون برخورد با سیارات دیگر، بلعیده شدن توسط سیاه‌چاله یا براثر برخورد سیارک‌ها نابود شود. اما به‌درستی نمی‌توان تاریخ دقیق نابودی این سیاره را مشخص کرد.
اما چیزی که دانشمندان به قطعیت می‌توانند عنوان کنند، این است که حتی اگر کره زمین از حمله بیگانه‌ها، برخورد سنگ‌های فضایی و انفجارهای هسته‌ای فرار کند، بازهم روزی خورشید آن را به نابودی می‌کشاند. متخصصان فیزیک نجومی دانشگاه ساسکس، معتقدند که این نابودی زودتر از حد تصور اتفاق می‌افتد.
خورشید با سوختن اتم‌های هیدروژن و تبدیل آن به اتم‌های هلیوم در هسته آن زنده می‌ماند. درواقع، خورشید در هر ثانیه ۶۰۰ میلیون تن هیدروژن می‌سوزاند. زمانی که هسته خورشید مملو از هلیوم می‌شود، کوچک می‌شود و درنتیجه واکنش‌های سوخت هسته‌ای سریع می‌شوند؛ به این معنی که خورشید انرژی بیشتری از خود خارج می‌کند. در حقیقت، به ازای هر یک میلیارد سالی که خورشید هیدروژن می‌سوزاند، ۱۰ درصد نورانی‌تر می‌شود.
درحالی‌که ۱۰ درصد ممکن است خیلی زیاد به نظر نرسد، اما همین مقدار هم می‌تواند برای کره زمین فاجعه‌بار باشد. البته پیش‌بینی‌های صورت گرفته پیرامون درخشان‌تر شدن خورشید و اتفاقاتی که در میلیاردها سال بعد برای کره زمین رخ خواهد داد، قطعی نیست.
اما اصل مطلب این است که افزایش حرارت ساطع‌شده از خورشید منجر به تبخیر بیشتر آب از سطح آن می‌شود و در عوض در جو قرار گیرد. سپس این آب مانند گاز گلخانه‌ای عمل می‌کند که گرمای بیشتری را به دام می‌اندازد و سرعت تبخیر را بالا می‌برد.
قبل از اتمام هیدروژن، نور پرانرژی خورشید جو زمین را بمباران می‌کند و مولکول‌ها را از هم جدا می‌کند و اجازه می‌دهد که آب در قالب هیدروژن و اکسیژن فرار کند که درنهایت باعث تخلیه آب از کره زمین می‌شود. اما این پدیده به اینجا ختم نمی‌شود. افزایش ۱۰ درصدی درخشانی خورشید به ازای هر یک میلیارد سال به این معناست که حدود ۳/۵ میلیارد سال بعد، خورشید ۴۰ درصد نورانی‌تر خواهد بود که این مسئله آب اقیانوس‌ها را به جوش می‌آورد و قله‌های یخی را ذوب می‌کند و تمام رطوبت ناشی از جو را از بین می‌برد. سیاره ما زمانی که مملو از جمعیت شود، مانند ونوس به‌شدت گرم، خشک و لم‌یزرع می‌شود و زندگی برای بشریت بسیار دشوار خواهد شد.
زمانی، حدود چهار یا پنج میلیارد سال بعد، خورشید آخرین ذخیره‌های هیدروژن خود را می‌سوزاند و به‌جای آن سوزاندن هلیوم را آغاز می‌کند. زمانی که سوختن هیدروژن در هسته خورشید متوقف شود، این ستاره، به یک توده سرخ تبدیل می‌شود و حدود یک میلیارد سال بزرگ می‌شود و با پوسته‌ای که هنوز در آن هیدروژن بعد از سوختن به هلیوم تبدیل می‌شود، در هسته خود هلیوم را می‌سوزاند.
زمانی که خورشید لایه‌های خارجی خود را از بین می‌برد، جرم آن کاهش می‌یابد و نیروی گرانشی آن‌که تمام سیارات را نگه‌داشته، کم می‌شود. بنابراین، تمام سیارات که به دور خورشید می‌چرخند کمی دورتر حرکت می‌کنند. زمانی که خورشید به توده‌ای سرخ تبدیل می‌شود، هسته آن بسیار متراکم و داغ می‌شود درحالی‌که لایه خارجی آن بزرگ‌تر می‌شود. جو آن به سمت مدار مریخ کشیده می‌شود و مشتری و ونوس را می‌بلعد.
در این میان، کره زمین دو گزینه دارد؛ یکی این‌که از بزرگ شدن خورشید فرار کند یا این‌که خوراک آن شود. اما حتی اگر سیاره ما از دسترس خورشید هم خارج شود، جو متراکم آن، زمین را می‌سوزاند و نابود می‌کند. درهرحال کره زمین بسیار نزدیک به سطح این سیاره سرخ قرار خواهد گرفت که به ضرر حیات بشر تمام می‌شود.

منبع جی پلاس
با اشتراک گذاری مطلب از اسپاش حمایت کنید
https://espash.ir/?p=5613
مطالب پیشنهادی اسپاش
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
آرتميز
آرتميز
5 سال قبل

عالى بود ولى مى توان جلوى اين گرفت ؟