پلاسما، تکنولوژی توليد اکسيژن در مريخ

0 972

پژوهشي جديد اذعان دارد که جو مريخ با 96 درصد دي­ اکسيدکربن، شرايطي تقريبا ايده ­آل براي تجزيه دي اکسيدکربن آن با پلاسماي غيرگرمايي(غيرتعادلي)دارد. بطور دقيق ­تر، توليد اکسيژن بر روي سياره مريخ مي­ تواند به حل مشکل سوخت مورد نياز براي بازگشت به زمين و ايجاد محيط قابل تنفس براي پايگاهي در آينده کمک کند.
ترکيب عمده جو مريخ، دي­ اکسيدکربن(95.9درصد) مي ­باشد و درصد کمي آرگون(1.9درصد)، نيتروژن(1.9درصد) و ديگر گازها نيز در آن وجود دارد. دي ­اکسيدکربن را مي­ توان به مونواکسيدکربن و اکسيژن تبديل کرد. دکتر واسکو گوئرا، سرپرست اين تحقيقات از دانشگاه ليسبون پرتغال در اين باره گفت: «پرتاب فضاپيماهاي داراي سرنشين به مريخ، قدم بعدي ما براي اکتشاف فضا مي­ باشد. اگرچه ايجاد محيطي قابل تنفس چالش بزرگي محسوب مي­ شود.»

«تغييرشکل دي­ اکسيدکربن با استفاده از پلاسما، زمينه­ اي نوظهور از تحقيقات دانشمندان مي­ باشد که مشکلات تغييرات اقليمي و توليد سوخت خورشيدي از عوامل محرکه اين زمينه از تحقيقات بوده است. پلاسماي با دماي پايين يکي از بهترين روش­ ها براي تجزيه­ کردن دي­ اکسيدکربن مي­ باشد که با برخورد الکترون و تبديل انرژِي الکترون به برافروختگي لرزشي مي­ باشد.» سياره سرخ شرايط عالي براي تجزيه­ محلي منابع را دارد. علاوه بر وجود دي­ اکسيد کربن­، دماي پايين جو مريخ مي ­تواند باعث ايجاد اثر لرزشي قوي تري نسبت به زمين شود. همچنين دماي پايين جو مي ­تواند باعث کندشدن واکنش شود که زمان کافي را براي جداسازي مولکول­ ها فراهم مي ­سازد.

دکتر گوئرا در اين باره گفت: «روش تجزيه پلاسمايي مي­ تواند شرايط را براي ارسال فضاپيماي سرنشين ­دار به مريخ هموارتر کند.

اين روش نه تنها مي ­تواند منبعي پايدار و قابل اطمينان از اکسيژن را براي ما فراهم کند، بلکه مي ­تواند مونواکسيدکربن­ مورد نياز براي سوخت پيشنهادي جديد موشکي را فراهم کند. اين روش مي ­تواند آماد (لجستيک) ماموريت­ مريخ را بسيار آسان­ تر کند. ديگر فوايد اين روش اتکاي بيشتر به خود، کاهش خطر براي خدمه و کاهش هزينه­ تجهيزات مورد نياز براي انجام ماموريت مي­ باشد.» 

منبع آفرینش
با اشتراک گذاری مطلب از اسپاش حمایت کنید
https://espash.ir/?p=5185
مطالب پیشنهادی اسپاش
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها