ماموریت آپولو 17 و ماجرای مرموز عدم بازگشت انسان به ماه

0 313

عدم بازگشت انسان به ماه پس از مأموریت آپولو 17 ماجرای مرموزی است که بارها در مورد آن صحبت شده. اما چرا انسان دیگر هرگز به ماه بازنگشت و علت اجرایی نشدن مأموریت‌های بعدی آپولو چه بود؟
برنامه فضایی آپولو، یکی از پروژه‌های فضایی ناسا در زمان مسابقه فضایی بین آمریکا و شوروی بود. دولت‌مردان آمریکا در آن زمان سعی داشتند به هر نحوی که شده، در فرود آوردن انسان بر سطح کره ماه، از اتحاد جماهیر شوروی پیشی بگیرند. پس از روی کار آمدن دولت جان اف. کندی، این برنامه فضایی جدیت بیشتری به خود گرفت و سرانجام آژانس فضایی ناسا توانست در تاریخ دوم جولای 1969 با اجرایی کردن مأموریت آپولو 11، اولین فضانوردان را بر روی ماه فرود آورد. کره ماه، یار دیرینه سیاره زیبای ما از زمان‌های بسیار دور در همسایگی ما قرار داشت و سرانجام با اجرای موفقیت‌آمیز مأموریت‌های آپولو، به تسخیر انسان درآمد. با فرود آمدن انسان بر روی ماه، تصورها بر این بود که مطالعه و بررسی در مورد این کره ناشناخته تا مدت‌ها ادامه پیدا کند. اما امروزه باگذشت چند دهه از آن تاریخ، مدت‌هاست که هیچ فضانوردی بر سطح ماه قدم نگذاشته و قمر زمین به حال خود رهاشده است.
آپولو به‌عنوان نقطه عطفی جدی در زندگی انسان به شمار می‌رود. این پروژه که بین سال‌های 1961 تا 1975 به اجرا درآمد، با اجرایی شدن مأموریت آپولو 17 برای همیشه کنار گذاشته شد. سؤالی که بسیاری از یوفولوژیست‌ها مطرح می‌کنند این است که ماجرای مرموز عدم بازگشت انسان به ماه چیست؟ آژانس فضایی ناسا قرار بود که سه مأموریت دیگر بانام‌های آپولو 18، 19 و 20 را نیز برای سر به کره ماه عملی کند، اما گفته شد که این مأموریت‌ها “ظاهراً” هیچ‌گاه به اجرا درنیامده و با پایان یافتن مأموریت آپولو 17، مسئله بازگشت انسان به ماه در هاله‌ای از ابهام قرار گرفت.
اگر به‌طور دقیق بخواهیم بگوییم، آخرین مأموریت فضایی ناسا به کره ماه، در سال 1972 و در جریان مأموریت آپولو 17 انجام گرفت. این آخرین فرود انسان بر سطح ماه و پایانی بر دوران مأموریت‌های آپولو بود. این مأموریت 2 روز و 51 دقیقه و 59 ثانیه به طول انجامید و طی آن، آپولو 17 بر دره ثور – لیترو (Taurus–Littrow) فرود آمد. دهانه مذکور در قسمت جنوب شرقی دریای آرامی (Mare Serenitatis) ماه واقع‌شده که در حدود 3.8 میلیارد سال قبل براثر برخورد یک جرم آسمانی بر سطح ماه شکل گرفت.
سؤالی که توسط بسیاری از یوفولوژیست‌ها مطرح می‌شود، این است که علت عدم بازگشت انسان به ماه چه بود؟ چرا باوجود برنامه‌ریزی مأموریت‌های آپولو 18، 19 و 20، پروژه آپولو 17 پایانی بر سفرهای انسان به کره ماه بود؟ مطرح‌شدن این‌گونه سؤالات، صنعت سینما را به ساخت فیلمی تحت عنوان آپولو 18 سوق داد؛ فیلمی که در آن بسیاری از فرضیات یوفولوژیست‌ها به تصویر کشیده می‌شود.
مأموریت آپولو 18، در ابتدا به‌منظور فرود بر دهانه کوپرنیک (Copernicus) برنامه‌ریزی‌شده بود، اما بنا بر اطلاعات در وب‌سایت ناسا، محل فرود آپولو 18 به دره شروتر (Schröter) تغییر پیدا کرد. پس‌ازآن، قرار شد که مأموریت‌های آپولو 19 و 20 به ترتیب در دهانه کوپرنیک و تیچو فرود بیایند. اما باوجود برنامه‌ریزی‌های دقیق، این مأموریت‌های فضایی هرگز به اجرا درنیامدند. توجیه ناسا برای پایان یافتن مأموریت آپولو و عدم بازگشت انسان به ماه ، مسئله اقتصادی بود. اما بسیاری بر این باورند که علت اصلی توقف در این پروژه، فراتر از این‌هاست!
با تمام این بحث‌ها، باید به خاطر داشت که اوضاع برای آپولو 17 به‌خوبی پیش رفته بود؛ چراکه این مأموریت موفق شد چندین رکورد مختلف را جابه‌جا کند! آپولو 17، طولانی‌ترین سفر انسان به کره ماه بود که پیاده‌روی فضانوردان آن، از طولانی‌ترین آنان به شمار می‌رفت. علاوه بر این، به لطف مأموریت آپولو 17، فضانوردان توانستند نمونه‌هایی از سنگ‌های ماه را نیز به زمین بازگردانند.
در طی مأموریت آپولو 17، به‌طورکلی 3 نوبت پیاده‌روی بر روی کره ماه انجام شد که درمجموع 22 ساعت به طول انجامید. فضانوردان آپولو 17، درمجموع 35 کیلومتر بر سطح ماه پیاده‌روی کردند و با کسب موفقیت‌های بسیار، به دوران تاریخی آپولو خاتمه دادند.
همان‌طور که گفته شد، توضیح رسمی ناسا در مورد ماجرای مرموز عدم بازگشت انسان به ماه ، فقدان بودجه بود. بااین‌حال، از آن زمان تاکنون فنّاوری‌های فضایی به یافته‌های چشم‌گیری رسیده است که با بهره‌گیری از آنان، می‌توان با صرف هزینه‌های کمتری به کره ماه قدم گذاشت. اما بااین‌حال، هنوز هیچ خبری از بازگشت دوباره انسان به ماه نیست.
کپسول اوریون (Orion) ناسا، اثباتی بر این پیشرفت‌های چشم‌گیر است که با بهره‌گیری از آن می‌توان مرزهای دورتری از فضا را به تسخیر انسان درآورد. اما واقعیت امر این است که ما عملاً کره ماه را فراموش کرده‌ایم! به‌جای آن، سازمان‌های فضایی در نظر دارند که برنامه سفر به مریخرا اجرا کنند، مأموریتی که ممکن است چندین برابر پروژه سفر به ماه هزینه‌بردار باشد.
یوفولوژیست‌ها معتقدند که احتمالاً علت دیگری برای عدم بازگشت انسان به ماه وجود دارد؛ چراکه در 4 دهه اخیر، هیچ مأموریتی برای بازگشت به قمر زمین به اجرا درنیامده است. همه محققان در این گمانه‌زنی‌ها، اتفاق‌نظر ندارند. اما بسیاری از نویسندگان و محققان پدیده‌های فرازمینی معتقد هستند که پایان مرموزانه مأموریت آپولو 17، احتمالاً نیازمند توضیح قانع‌کننده‌تری باشد.
فیلم سینمایی آپولو 18، یکی از گمانه‌زنی‌ها درباره عدم بازگشت انسان به کره ماه را مطرح می‌کند. موجود بیگانه و ناشناخته‌ای، از مدت‌ها قبل در کره ماه سکونت داشته و اکنون با قدم نهادن انسان بر روی این کره، واکنش‌های خصمانه او در انتظار فضانوردان زمین است. یوفولوژیست‌ها معتقدند کشف یک پدیده غیرقابل توضیح در کره ماه، می‌تواند یکی از علل احتمالی عدم بازگشت انسان به ماه باشد. ممکن است توضیح این پدیده برای عموم، واکنش‌های مختلفی را از سوی مردم در پی داشته باشد و همین امر هرج‌ومرج بسیاری را به پا کند.
اما بااین‌حال، آژانس فضایی ناسا در طول تمامی این سال‌ها، بر موضع خوب کاملاً پایبند بوده و نظریه‌های توطئه را دروغ محض می‌‌خواند؛ چراکه شواهد سفر واقعی انسان به فضا و قدم نهادن فضانوردان ناسا بر سطح ماه را می‌توان در وب‌سایت رسمی ناسا موردبررسی قرارداد.
باوجوداین، هنوز مشخص نیست که به چه علت باگذشت 4 دهه، سازمان‌های فضایی مختلف از سفر دوباره به کره ماه اجتناب می‌ورزند. چنین رویکردی از سوی ناسا و سایر سازمان‌های فضایی، موجب می‌شود که تصور کنیم قمر زمین، محلی بی‌فایده است و نباید منابع خود را صرف آن کرد. اما نباید فراموش کرد که فنّاوری امروزی، ما را قادر می‌سازد که یک پایگاه فضایی را در سطح این قمر ایجاد کرده و از آن برای دست‌یابی به نقاط دیگر کیهان استفاده کنیم.

 
منبع gadgetnews
با اشتراک گذاری مطلب از اسپاش حمایت کنید
https://espash.ir/?p=4927
مطالب پیشنهادی اسپاش
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها