توفان‌های خورشیدی چطور زمین را تهدید می‌کنند؟

0 840

برای اولین بار بادهای خورشیدی و توفان‌های فضایی ناشی از این بادها با جزئیاتی دقیق در تحقیقی جدید توضیح داده‌شده‌اند، اینکه چگونه بادها پلاسمای خورشیدی را به سمت زمین می‌رانند و چگونه می‌توان از ماهواره‌ها و فناوری در برابر این توفان‌ها محافظت کرد.

زمین معمولاً به‌واسطه مگنتوسفر یا مرز میدان مغناطیسی‌اش از آسیب ذرات بارداری که از سوی خورشید به سمتش روانه می‌شوند به دور می‌ماند. اما این شلیک‌های پرقدرت می‌توانند گرداب‌هایی عظیم در مرز این حفاظ خلق کنند و پلاسمای خورشیدی را به درون میدان مغناطیسی زمین برانند. این رویداد به‌واسطه پدیده‌ای به نام ثابت کلوین-هلمولتز رخ می‌دهد و این همان پدیده‌ای که محققان دپارتمان هوافضای دانشگاه امبری ریدل روی آن و تأثیرات آن بر توفان‌های فضایی مطالعه کرده‌اند.

واکنش کلوین هلمولتز یا KH را در هرجایی که میان سرعت و جریان مایعات و گازهای مختلف تفاوتی وجود دارد می‌توان مشاهده کرد، مانند زمانی که باد روی سطح یک مایع می‌وزد. چنین آشفتگی در اتمسفر زمین نیز رخ می‌دهد. به گفته محققان امواج KH یا توفان‌های فضایی یکی از اصلی‌ترین مسیرهای انتقال انرژی بادها، جرم و  تکانه‌های خورشیدی به درون مگنتوسفر زمین به شمار می‌روند.نوسانات درون بادهای خورشیدی بر سرعت رشد و بزرگی امواج KH اثر می‌گذارند.

درک این ارتباط برای محافظت از زمین و تمدن آن در برابر پدیده‌های خورشیدی خطرناک آینده حیاتی است. گردبادهای ایجادشده در توفان‌های خورشیدی گاه به بزرگی 40 هزار کیلومتر می‌شوند. هرچه قدرت بادهای خورشیدی بیشتر باشد،  توفان‌های بزرگ‌تری خلق خواهند شد و درنتیجه پلاسمای بیشتری وارد مگنتوسفر زمین می‌شود، الگویی که می‌تواند در پیش‌بینی شرایط اقلیمی فضا و در امان ماندن از آن به دانشمندان کمک کند. بر اساس داده‌های ثبت‌شده توسط ماهواره‌ها و مدل‌های ایجادشده بر اساس این داده‌ها توسط دانشمندان، حتی کوچک‌ترین نوسانات در بادهای خورشیدی می‌تواند بر توفان‌های فضایی اثری بزرگ برجا بگذارد.

دانشمندان معتقدند ماهواره‌ها می‌توانند به‌مرور یاد بگیرند که با جستجوی نشانه‌های این توفان‌ها و دوری کردن از آن‌ها با ایمنی بیشتری در مدار زمین حرکت کنند. در شرایطی که ماهواره‌ها مسئول تأمین خدمات زیادی هستند، از سیستم موقعیت‌یاب جهانی گرفته تا ارتباطات رادیویی، سرپا نگه‌داشتن آن‌ها در دل توفان‌های فضایی بزرگ به تمرکز اصلی تعدادی از پژوهش‌های علمی جدید تبدیل‌شده است.

در اوایل ماه سپتامبر، خورشید حلقه‌هایی عظیم از پلاسما را به سمت زمین پرتاب کرد که ابعاد آن‌ها ده برابر سیاره زمین بود و این رویداد توانست بر سیگنال‌های رادیویی بر زمین اثر بگذارد. توفان‌های فضایی مختص زمین نیستند و می‌توانند در مگنتوسفر سیاره‌های مشتری، زحل و دیگر سیاره‌ها نیز رخ دهند. هرچه درک بشر از عوارض این رویدادها روی سیستم محافظتی طبیعی سیاره زمین بیشتر شود، بهتر می‌توان برای رویدادهای آینده آماده بود.

امواج KH می‌توانند جهت و ویژگی‌های فوران‌های کرونالی خورشیدی را تغییر دهند، که این نیز به‌خودی‌خود برای آب‌وهوای فضایی نزدیک به زمین اثر می‌گذارد. به گفته محققان، برای پیش‌بینی دقیق آب‌وهوای فضایی، درک جزئیات مکانیسمی که بر بزرگ شدن و ویژگی‌های توفان‌های فضایی اثرگذارند بسیار حیاتی است.

 
منبع همشهری
با اشتراک گذاری مطلب از اسپاش حمایت کنید
https://espash.ir/?p=4722
مطالب پیشنهادی اسپاش
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها