گسترش سریع ماهوارههای استارلینک تهدیدی برای صلح و امنیت جهانی است
به گفته یکی از مقامات چینی، موارد مشخصی از نزدیکشدن خطرناک ماهوارههای منظومه استارلینک به ایستگاه فضایی چین در سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ ثبت شده است؛ رویدادهایی که به گفته او «تقریبا به برخورد منجر شده و تهدیدی جدی برای ایمنی فضانوردان چینی ایجاد کرده است».
نماینده چین در ادامه با اشاره به منظومه ماهوارهای استارلینک متعلق به شرکت آمریکایی اسپیسایکس، میگوید: «چنین مجموعههای ماهوارهای، منابع محدود فرکانسی و مداری را بهشدت شلوغ میکنند و خطر برخوردهای فضایی را بهطور قابل توجهی افزایش میدهند». منظور از این منابع، دادهها و مسیرهایی است که ماهوارهها برای اهداف ارتباطی بهصورت مشترک از آنها استفاده میکنند.
مطالعات علمی متعددی در سالهای اخیر هشدار دادهاند که افزایش سریع تعداد ماهوارهها در مدار زمین، بهویژه در عصر منظومههای عظیم ماهوارهای مانند استارلینک، احتمال برخوردهای زنجیرهای در فضا را به شکل محسوسی بالا برده است. بر اساس دادههای موجود، در حال حاضر حدود ۱۲۹۵۵ ماهواره فعال در مدار پایین زمین قرار دارند که بیش از ۶۶ درصد آنها، معادل حدود ۸۵۰۰ ماهواره، متعلق به منظومه استارلینک است. این منظومه بزرگترین شبکه ماهوارهای فعال جهان به شمار میرود.
طبق اعلام ایلان ماسک، مدیر شرکت اسپیسایکس، تعداد ماهوارههای استارلینک در نهایت ممکن است به بیش از ۴۲ هزار ماهواره برسد. در حال حاضر، این شرکت مجوز پرتاب ۱۲ هزار ماهواره را دریافت کرده است. طبق طراحی اعلامشده، هر یک از ماهوارههای استارلینک عمری حدود پنج سال دارند و پس از پایان ماموریت، بهصورت کنترلشده وارد جو زمین شده و میسوزند. با این حال، نگرانیها درباره افزایش ازدحام مداری همچنان ادامه دارد.
در مقابل، چین نیز در حال توسعه پروژههای رقیب در حوزه اینترنت ماهوارهای است. از جمله این طرحها، شبکه پهنباند «جیانوان» (Guowang یا Qianfan/ Jiānwǎng) است که توسط یک کنسرسیوم تحت حمایت دولت چین و با مرکزیت شانگهای توسعه مییابد. هدف این پروژه، ایجاد یک منظومه ماهوارهای بزرگ برای ارائه خدمات اینترنت پهنباند جهانی و رقابت با استارلینک است.
بر اساس برنامهریزی اعلامشده، این پروژه قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ بیش از ۱۵ هزار ماهواره را بهصورت انبوه تولید و به مدار زمین پرتاب کند.
نماینده چین با اشاره به افزایش قابل توجه ازدحام مدار پایین زمین از سال ۲۰۱۸، از کشورهای عضو سازمان ملل خواست قوانین و مقررات مربوط به فعالیتهای تجاری فضایی را تقویت و بهطور موثر اجرا کنند.
او در پایان تاکید میکند: «نبود مقررات سختگیرانه، خطرات بزرگی را متوجه ماهوارههای متعلق به کشورهای در حال توسعه میکند؛ کشورهایی که توانایی کافی در کنترل مدار، آگاهی از وضعیت فضا یا زمان واکنش سریع برای جلوگیری از برخوردها را ندارند.»