اختراع تازه چین برای ساخت سلاح فضايی مرگبار؟

بر اساس گزارش‌ها، اين طرح که به رهبری سو ژنهوا (Su Zhenhua)، در شرکت چینی دی اف اچ ساتلایت (.DFH Satellite Co) که به‌عنوان بزرگ‌ترین سازنده ماهواره در چین شناخته می‌شود، یک نمونه آزمایشی از سامانه توان مستقر در فضا را تولید کرده‌اند که هم خروجی توان بالا و هم کنترل دقیق را فراهم می‌آورد. در آزمون‌های زمينی توان پالس پايه‌ای در حدود ۲.۶ مگاوات را با دقت زمان سنجی در سطح میکروثانيه گزارش کرده است؛ پارامتری که پژوهشگران آن را گامی مهم در جهت تامين توان و هماهنگی همزمان سامانه‌های شتاب‌دهی ذره‌ای عنوان کرده‌اند. اين نتايج پيش از هر چيز به صورت اعلام پژوهشگران و گزارش رسانه‌ای منعکس شده‌اند.

به‌گفته پژوهشگران، بیشتر منابع توان پالس‌شده مرسوم کمتر از ۱ مگاوات تولید می‌کنند و معمولا دقت همگام‌سازی در حدود ۱ میلی‌ثانیه است که ناشی از محدودیت در کنترل جریان و کارایی تبدیل انرژی است. پرتو‌های ذره‌ای جریان‌هایی از اتم‌ها یا ذرات زیراتمی که تا نزدیک سرعت نور شتاب داده می‌شوند سال‌ها است که به‌عنوان جام مقدس جنگ فضایی مطرح شده‌اند، زیرا در نظریه می‌توانند با وارد کردن انرژی جنبشی و حرارتی عظیم، ماهواره‌ها یا موشک‌های دشمن را از کار بیندازند یا نابود کنند.

اما از ديد متخصصان، موانع فنی عمده‌ای از جمله تامين توان بالا و کنترل دقيق زمانی و مکانی تاکنون مانع از عملیاتی شدن اين ايده در فضا شده بود. سامانه‌هایی که توان مگاواتی داشته باشند اغلب فاقد کنترل ظریف هستند و سامانه‌های بسیار دقیق قادر به تحمل بار‌های انرژی عظیم نیستند. محققان چینی می‌گويند سامانه تازه اين دو عامل را به گونه‌ای ترکيب کرده که پيشرفت قابل توجهی را نشان می‌دهد.

محققان می‌گویند این فناوری فراتر از کاربرد‌های بالقوه نظامی می‌تواند در مجموعه‌ای از کاربرد‌های غیرنظامی آینده سامانه‌های فضایی نیز مورد استفاده قرار گیرد؛ از جمله لیدار و ارتباطات لیزری، پیشران‌های یونی پیشرفته برای مانور موثرتر ماهواره‌ها و آشکارسازی مایکروویوی از دور برای رصد زمین و پایش وضعیت هوا با وضوح بالاتر. همین روش می‌تواند توان رادار‌های فضایی و قابلیت‌های جنگ الکترونیک مستقر در مدار را افزایش دهد و امکان ایجاد اخلال یا شبیه‌سازی سیگنال قوی‌تری در فضا فراهم آورد. برخی از کارشناسان يادآور شده‌اند که فناوری‌های دارای کاربرد دوگانه (صلح آميز و نظامی) نيازمند نگرانی‌های حقوقی و کنترل‌های بين‌المللی گسترده‌تری هستند.

این پیشرفت در زمانی اعلام شده است که رقابت بر سر تسلط و قابلیت‌های فضایی شدت گرفته است؛ ایالات متحده در کنار شبکه گسترش‌یابنده استارلینک، پروژه‌هایی مانند استارشیلد را نیز پی‌گیری می‌کند صورت‌بندی‌هایی از ماهواره‌های کوچک و مقاوم با قابلیت‌های دوگانه که روش‌های سنتی دفاع فضایی مانند رهگیری با موشک را دشوارتر می‌کنند. در این شرایط لیزر‌ها و پرتو‌های ذره‌ای مزیتی عمده دارند: توانایی درگیری با چندین هدف با سرعت نور و به‌کارگیری الکتریسیته تولیدشده از خورشید با هزینه بسیار پایین به ازای هر شلیک.

با این حال تحلیل‌گران نظامی یادآور می‌شوند: «بسیاری از ماهواره‌ها برای مقاومت در برابر پرتو‌های کیهانی شدید و شرایط محیطی سخت با اجزا و زره‌پوش‌های مقاوم ساخته شده‌اند و پرسشی باز وجود دارد که آیا انرژی هدایت‌شده نمونه‌ای مانند مورد ادعا توانایی نفوذ و خنثی‌سازی این ساختار‌های محافظ را دارد یا خیر.» توسعه چنين سامانه‌هايی موضوع حساسيت‌های ژئوپليتيکی و نگرانی‌های مربوط به نظامی‌سازی فضا را تشديد می‌کند و می‌تواند به واکنش‌های سياسی و مقرراتی از سوی ديگر کشورها منجر شود.