1397/04/19

ویرجین گلکتیک یک پایگاه فضایی در ایتالیا احداث می‌کند

ریچارد برانسون، بنیانگذار شرکت فضایی ویرجین گلکتیک، خبر از همکاری با دو شرکت هوافضایی ایتالیایی و تصمیم به تاسیس یک پایگاه فضایی و انجام پرتاب‌های تجاری در این کشور داد. ویرجین گلکتیک (Virgin Galactic) اعلام کرد که با دو شرکت هوافضایی ایتالیایی همکاری می‌کند تا پرتاب‌های فضایی تجاری را در آینده به ایتالیا...
ویرجین گلکتیک یک پایگاه فضایی در ایتالیا احداث می‌کند

ریچارد برانسون، بنیانگذار شرکت فضایی ویرجین گلکتیک، خبر از همکاری با دو شرکت هوافضایی ایتالیایی و تصمیم به تاسیس یک پایگاه فضایی و انجام پرتاب‌های تجاری در این کشور داد.
ویرجین گلکتیک(Virgin Galactic) اعلام کرد که با دو شرکت هوافضایی ایتالیایی همکاری می‌کند تا پرتاب‌های فضایی تجاری را در آینده به ایتالیا بیاورد.
ویرجین گلکتیک در کنار شرکت آلتک(Altec) که بخشی از آژانس فضایی ایتالیا است و شرکت فضایی خصوصی سیتائل(SITAEL)، قصد دارد یک پایگاه فضایی در ایتالیا احداث کند تا پرتاب‌های آینده در آن انجام شود.
ریچارد برانسون، بنیانگذار ویرجین گلکتیک می‌گوید: از دوره رنسانس تاکنون که دوره علوم فضایی مدرن است، ایتالیا همیشه خانه‌ای برای نوآوران بزرگ و ایده‌های متحول‌کننده بوده است که تجربه انسان را شکل داده‌اند.
وی افزود: «من اعتقاد دارم که دیدگاه ایتالیا که منجر به همکاری با شرکت فضایی ویرجین گلکتیک شده است، یک انگیزه واقعی برای ما ایجاد می‌کند که تلاش کنیم یک پایگاه فضایی برای انجام پرتاب‌های فضایی از این کشور احداث کنیم.»
ویرجین گلکتیک می‌گوید هدف این مشارکت این است که یک وسیله نقلیه فضایی اختصاصی در آینده در ایستگاه فضایی Grottaglie داشته باشیم که هم پروازهای آژانس فضایی ایتالیا را انجام دهد، هم پروازهای خصوصی و تجاری را به عهده بگیرد.
ویرجین گلکتیک طی چند ماه گذشته آزمایش فضاپیمای VSS Unity را انجام داده است که منجر به یک پرواز آزمایشی در ماه آوریل و یکی دیگر در ماه مه شد.
برانسون اخیرا گفته است که برای سفر خود به فضا احتمالا باید تنها چند ماه، و نه چند سال انتظار بکشد و در حال فراگیری آموزش‌های فضانوردی و آماده شدن است.
برانسون در بیانیه‌ای گفت: «این مشارکت می‌تواند عامل فرستادن اولین انسان توسط ویرجین گلکتیک به فضا از خاک ایتالیا باشد.»
وی ادامه داد: «ما با هم، به گسترش فرصت‌هایی برای علم، صنعت و میلیون‌ها نفر که رویای تجربه پرواز در فضا را دارند، کمک می‌کنیم.»
این سه شرکت، یک جدول زمانبندی برای ساخت و توسعه پایگاه فضایی منتشر نکرده‌اند و اشاره نکرده‌اند که پروازها چه زمانی عملیاتی خواهند شد.

ماهواره‌بر و پرتاب | ایستگاه‌های زمینی | دیپلماسی فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.