1397/04/19

امید برای حیات در مریخ زنده شد

محققان باکتری‌هایی روی مریخ پیدا کردند که نسبت به مواد شیمیایی درخشان مقاوم هستند. این اکتشاف بشر را یک قدم به پیدا کردن حیات در مریخ نزدیک‌تر کرده است. محققان بر این باورند که روی سطح مریخ،یک گونه باکتری وجود دارد که در دماهای بالا مقاوم است. همچنین این باکتری در برابر ترکیب شیمیایی "پرکلرات" نیز...
امید برای حیات در مریخ زنده شد

محققان باکتری‌هایی روی مریخ پیدا کردند که نسبت به مواد شیمیایی درخشان مقاوم هستند. این اکتشاف بشر را یک قدم به پیدا کردن حیات در مریخ نزدیک‌تر کرده است.
محققان بر این باورند که روی سطح مریخ،یک گونه باکتری وجود دارد که در دماهای بالا مقاوم است.
همچنین این باکتری در برابر ترکیب شیمیایی "پرکلرات" نیز مقاوم است که در خاک مریخ به فراوانی یافت می‌شود.
این باکتری که در خاک منجمد قطب شمال نیز یافت می‌شود، قادر است در پلوتو و قمرهای زحل و مشتری نیز زندگی کند.
محققان دانشگاه فنی برلین، دانشگاه تافتس، کالج سلطنتی لندن و دانشگاه ایالتی واشنگتن  حالت ارتجاعی یک باکتری ساکن در زمین موسوم به پلانوکوکوس هالوکریوفیلوس را آزمایش کردند.
محققان این باکتری را در معرض سدیم،منیزیم، کلسیم کلرید و پرکلرات قرار دادند.
هدف از این اقدام آن‌ها این بود که دریابند کدام ماده شیمیایی و درچه سطحی ممکن است این باکتری را از بین ببرد.
آن‌ها دریافتند که میزان زنده ماندن این باکتری هنگامیکه در معرض "پرکلرات" است، در مقایسه با ترکیبات دیگر در پایین‌ترین سطح خود قرار دارد.

به گفته دکتر جاکوب هاینز از محققان دانشگاه فنی برلین، حضور این مواد شیمیایی مانع از امکان حیات روی مریخ یا سیارات دیگر نمی‌شود.
هاینز افزود این باکتری در محلول پرکلرات ۱۰ درصد همچنان رشد می‌کند.
وی گفت، میانگین دما روی مریخ منفی ۶۰ درجه سانتی‌گراد است که این میزان در قطب‌های این سیاره به منفی ۱۲۵ درجه سانتی‌گراد می‌رسد.
این محققان باکتری‌ها را در بازه دمایی ۲۵ درجه سانتی‌گراد تا منفی ۵۰ درجه نیز آزمایش کردند.
یکی دیگر از محققان این پروژه اظهار کرد، باکتری‌ها زمانی که در معرض استرس قرار می‌گیرند، پاسخ از خود نشان می‌دهند و پروتئینی خاص تولید می‌کنند که به ‌آنها کمک می‌کند تا در محیط‌های زیان بار مقابله کنند و زنده بمانند.

کاوش‌های فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.