1394/06/28

همکاری UNOOSA و CNSA

دفتر امور فضای ماورای جو سازمان ملل متحد (UNOOSA) و سازمان فضایی ملی چین (CNSA) قراردادی را برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات ماهواره ای در سالهای 2015-2030 به منظور کاهش خطرپذیری بلایا به امضا رسانده اند. از جمله برنامه‌های بسیار ارزشمند سازمان ملل un spider است که برنامه‌ای برای مدیریت بلایای طبیعی است...
همکاری UNOOSA و  CNSA

دفتر امور فضای ماورای جو سازمان ملل متحد (UNOOSA) و سازمان فضایی ملی چین (CNSA) قراردادی را برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات ماهواره ای در سالهای 2015-2030 به منظور کاهش خطرپذیری بلایا به امضا رسانده اند. از جمله برنامه‌های بسیار ارزشمند سازمان ملل un spider است که برنامه‌ای برای مدیریت بلایای طبیعی است و هدف از آن آگاهی از وقایع و پیشگیری از بلایا است.

منبع: spaceref

دیپلماسی فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.