1394/06/26

کارگروه همکاری‌های مشترک علمی و فناوری ایران و روسیه تشکیل شد

منوچهر منطقی دبیر ستاد توسعه فناوری و صنایع دانش‌بنیان هوایی و هوانوردی گفت: در حاشیه نمایشگاه ماکس 2015، کارگروه همکاری‌های مشترک علمی و فناوری ایران و روسیه تشکیل شد. به گفته منطقی، این کارگروه دارای چند کمیته با اولویت‌های کمیته هوایی، کمیته فضایی، کمیته نانو و مواد، کمیته علوم شناختی و کمیته همکاری‌های...
کارگروه همکاری‌های مشترک علمی و فناوری ایران و روسیه تشکیل شد

منوچهر منطقی دبیر ستاد توسعه فناوری و صنایع دانش‌بنیان هوایی و هوانوردی گفت: در حاشیه نمایشگاه ماکس 2015، کارگروه همکاری‌های مشترک علمی و فناوری ایران و روسیه تشکیل شد. به گفته منطقی، این کارگروه دارای چند کمیته با اولویت‌های کمیته هوایی، کمیته فضایی، کمیته نانو و مواد، کمیته علوم شناختی و کمیته همکاری‌های دانشگاهی تشکیل شده است که وظیفه کمیته‌ها تعیین چشم انداز و نقشه راه فناوری در حوزه‌های استراتژیک مربوطه است؛ در این کارگروه نمایندگان فعالی از صنایع حضور دارند.

منبع: ایسنا

داخلی | دیپلماسی فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.