1394/06/19

ماهواره‌های جدید سنجش از راه دور کدام نیازهای ایران را برطرف می‌کنند

بر اساس اعلام منابع روسی، قراردادی که بین ایران و شرکت «روس‌کازمس» امضاء شده است برای توسعه یک مدل ارتقاء یافته از ماهواره Kanopus-V1 که گاهی به اسم "Canopus-B" نیز شناخته می شود، است. درباره مدل اروپایی نیز نوع ماهواره اعلام نشده و تنها گفته شده است که ماهواره مورد نظر توان تهیه تصاویری با دقت یک متر...
ماهواره‌های جدید سنجش از راه دور کدام نیازهای ایران را برطرف می‌کنند
بر اساس اعلام منابع روسی، قراردادی که بین ایران و شرکت «روس‌کازمس» امضاء شده است برای توسعه یک مدل ارتقاء یافته از ماهواره  Kanopus-V1 که گاهی به اسم "Canopus-B" نیز شناخته می شود، است. درباره مدل اروپایی نیز نوع ماهواره اعلام نشده و تنها گفته شده است که ماهواره مورد نظر توان تهیه تصاویری با دقت یک متر را فراهم می کند. ماهواره‌های سری Kanopus-V1، دارای وزنی در حدود 400 کیلوگرم بوده و محموله تصویربرداری همراه آنها شامل دو نوع دوربین است؛ یکی دوربین چند طیفی با قابلیت تصویر برداری با کیفیت 10.5 متر و دیگری دوربین با قابلیت تصویربرداری چندرنگی با دقت 2.5 متر است.
منبع: مشرق

ماهواره‌بر و پرتاب | سنجش از دور |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

کوتاه و خواندنی، نخستین اتصال دو سفینه سرنشین‌دار چه وقت انجام شد؟

روز ۱۴ژانویه ۱۹۶۹سفینه سایوز-۴ (Soyuz) با یک سرنشین به نام ولادیمیر شاتالف به فضا پرتاب شد. یک روز بعد باریس والینف ، الکسی یلیسیف و یوگنی خرونف با سایوز-۵ راهی مدار زمین شدند. این سفینه بعد از رسیدن به مدار تعیین شده، به ردیابی سایوز-۴ پرداخت و ان را در فضا پیدا کرد. پس از آن دو ناو در حالی که هرکدام با سرعتی در حدود ۳۰هزار کیلومتر در ساعت حرکت می کردند، کم کم به هم نزدیک شدند و سرانجام عمل اتصال صورت گرفت. پس از الحاق دو سفینه ، یلیسیف و خرونف در حالی که لباس مخصوصی به تن داشتند از سایوز-۵ بیرون آمده، با یک راهپیمایی خود را به سایوز-۴ رساندند و به درون آن راه یافتند. آن گاه دو سفینه از هم جدا شدند. به این ترتیب سایوز-۴ با سه سرنشین و سایوز-۵ با یک سرنشین به زمین بازگشتند. این نخستین اتصال دو سفینه سرنشین‌دار همچنین نخستین جابه جایی سرنشین در یک سفر فضایی بود.