1397/03/27

پرتاب ماهواره‌های کوچک با منجنیق فضایی

هزینه بالای پرتاب سفینه‌های فضایی و نیزایجاد گازهای آلاینده به وسیله آن‌ها درجو زمین سبب شده است تا روشی ابتکاری برای دستیابی به فضا ابداع شود. استارت آپ اسپین لانج (SpinLaunch) در دره سیلیکون سانفرانسیسکوی آمریکا با سرمایه گذاری افزون بر ۴۰ میلیارد دلاری شرکت‌های گوگل (google)‌ و ایرباس (Airbus) درصدد...
پرتاب ماهواره‌های کوچک با منجنیق فضایی

هزینه بالای پرتاب سفینه‌های فضایی و نیزایجاد گازهای آلاینده به وسیله آن‌ها درجو زمین سبب شده است تا روشی ابتکاری برای دستیابی به فضا ابداع شود.
استارت آپ اسپین لانج (SpinLaunch) در دره سیلیکون سانفرانسیسکوی آمریکا با سرمایه گذاری افزون بر ۴۰ میلیارد دلاری شرکت‌های گوگل (google)‌ و ایرباس (Airbus) درصدد است نوآوری ویژه‌ای برای پرتاب سفینه‌های فضایی به فراسوی جو زمین انجام دهد.
فضاپیماهایی که به وسیله این استارت آپ به فضا پرتاب می‌شوند وزن کمی دارند و می‌توانند برای هدف‌های مخابراتی، شناسایی وضعیت آب و هوا، عکس برداری، حمل برخی محموله‌های سبک و نیز انجام پژوهش‌های علمی به کار روند.
نکته قابل توجه دراین استارت آپ استفاده از نوعی فناوری جدید پیشرانه (منجیق) سفینه فضایی به خارج از جو زمین بدون استفاده از سوخت‌های سنتی است که امروزه برای پرتاب سفینه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.
این شرکت اکنون درحال آماده سازی پیشرانه خود است تا بتواند ماهواره را در یک دایره با سرعت ۵۰۰۰مایل برساعت قراردهد پیش از آنکه ماهواره را جدا کند.

پرتاب ماهواره‌های کوچک با منجنیق فضایی
اسپین لانچ نمونه اولیه‌ای از پرتاب کننده منحصربه فرد خود را تولید کرده اما جزئیات چندانی از آن منتشر نکرده است، کارشناسان اسپین لانچ اعلام کرده‌اند نمونه نهایی پرتاب کننده آنها درسال ۲۰۲۲ به اتمام می‌رسد.
پرتاب سفینه‌های فضایی با این روش نوظهور می تواند سبب صرفه جویی ۵۰۰ هزاردلاری در هر بارپرتاب شود، مرکز نهایی راه اندازی این نسل جدید پرتاب کننده‌های سفینه‌های فضایی به گفته مقام‌های اسپین لانچ در آمریکا خواهد بود.
کارشناسان هدف از راه‌اندازی این استارت آپ را اجتناب از استفاده از سوخت‌های سنتی چون نفت سفید یا اکسیژن مایع اعلام کرده‌اند، که سبب تمایز در کار آن‌ها با سایر شرکت‌های پیشتاز درصنعت هوا فضا چون اسپیس ایکس (SpaceX) می‌شود.
مقام‌های اسپین لانچ حتی در نظر دارند برای پرتاب سفینه‌های فضایی از انرژی‌های تجدید پذیر چون انرژی خورشیدی یا باد استفاده کنند تا میزان کمتری سوخت سمی در اتمسفر کره زمین رها شود.
اسپین لانچ اولین شرکتی نیست که از سیستم پرتاب منجنیق (catapult-assisted launch systems) برای ارسال سفینه‌های فضایی استفاده می کند.
ناسا نیز در حال بررسی و توسعه سیستم‌هایی مشابه برای پرتاب درعوض سانتریفیوژ(centrifuge) است.
هنوز کارشناسان درسازمان‌های مختلف فضایی برسرمقرون به صرفه بودن این فناوری جدید به اشتراک نظر جمعی دست نیافته‌اند.

ماهواره‌بر و پرتاب | فناوری‌های نوین |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

کوتاه و خواندنی، نخستین اتصال دو سفینه سرنشین‌دار چه وقت انجام شد؟

روز ۱۴ژانویه ۱۹۶۹سفینه سایوز-۴ (Soyuz) با یک سرنشین به نام ولادیمیر شاتالف به فضا پرتاب شد. یک روز بعد باریس والینف ، الکسی یلیسیف و یوگنی خرونف با سایوز-۵ راهی مدار زمین شدند. این سفینه بعد از رسیدن به مدار تعیین شده، به ردیابی سایوز-۴ پرداخت و ان را در فضا پیدا کرد. پس از آن دو ناو در حالی که هرکدام با سرعتی در حدود ۳۰هزار کیلومتر در ساعت حرکت می کردند، کم کم به هم نزدیک شدند و سرانجام عمل اتصال صورت گرفت. پس از الحاق دو سفینه ، یلیسیف و خرونف در حالی که لباس مخصوصی به تن داشتند از سایوز-۵ بیرون آمده، با یک راهپیمایی خود را به سایوز-۴ رساندند و به درون آن راه یافتند. آن گاه دو سفینه از هم جدا شدند. به این ترتیب سایوز-۴ با سه سرنشین و سایوز-۵ با یک سرنشین به زمین بازگشتند. این نخستین اتصال دو سفینه سرنشین‌دار همچنین نخستین جابه جایی سرنشین در یک سفر فضایی بود.