1397/03/23

کشف دو سامانه سیاره‌ای توسط تلسکوپ فضایی "کپلر"

ستاره‌شناسان با کمک تلسکوپ فضایی "کپلر" توانستند دو سامانه سیاره‌ای جدید مشابه سامانه خورشیدی را کشف کنند. یکی از این دو سامانه، میزبان سه سیاره مشابه اندازه زمین است. این مطالعه توسط محققان دانشگاه اُبیه‌دو (University of Oviedo) و موسسه Instituto de Astrofísica de Canarias انجام شد. داده‌های تلسکوپ...
 کشف دو سامانه سیاره‌ای توسط تلسکوپ فضایی "کپلر"

ستاره‌شناسان با کمک تلسکوپ فضایی "کپلر" توانستند دو سامانه سیاره‌ای جدید مشابه سامانه خورشیدی را کشف کنند. یکی از این دو سامانه، میزبان سه سیاره مشابه اندازه زمین است.
این مطالعه توسط محققان دانشگاه اُبیه‌دو (University of Oviedo)  و موسسه Instituto de Astrofísica de Canarias انجام شد.
داده‌های تلسکوپ فضایی کپلر، گرفت‌هایی (خسوف و کسوف) را که ستاره‌های سامانه سیاره‌ای تازه کشف‌شده تولید می‌کنند، شناسایی کرد.
خاویر دکاس (Javier de Cos) و رافائل ربولو (Rafael Rebolo)، استادان دانشگاه ابیه‌دو، گفتند: «تا کنون، مأموریت کپلر موفق‌ترین وسیله در شناسایی سیارات فراخورشیدی با "روش گذر" (transit method) بوده است. از آغاز سال ۲۰۱۴، کپلر در حال نظارت بر زمینه‌های مختلف در نزدیکی مسیر "دائرةالبروج" (ecliptic)  به مدت حدود ۸۰ روز بوده است.»
اولین سامانه فراخورشیدی در ستاره " K2-239 " شناسایی شده است. این سامانه در صورت فلکی "سدس" (Sextant)، حدود ۵۰ پارسک یا ۱۶۰ سال نوری دور از خورشید قرار دارد. این سامانه به عنوان یک نوع ستاره کوتوله سرخ M3V دارای حداقل سه "سیاره سنگی" (rocky planets) است که این سیارات هم اندازه زمین هستند. آنها به ترتیب هر ۵.۲، ۷.۸ و ۱۰.۱ روز به دور ستاره خود می‌چرخند.
آن سامانه دیگر در ستاره کوتوله سرخ  "K2-240 "واقع شده و دارای سیاره‌هایی است که دو برابر اندازه زمین هستند." K2-239 "و "K2-240 " دارای درجه حرارت ۳۴۵۰ و ۳۸۰۰ کلوین هستند که این حرارت تقریبا نیمی از دمای خورشید است.
دانشمندان تخمین زده‌اند که درجه حرارت تمام سیارات کشف‌شده، به علت تابش شدید ستاره‌های‌شان ده‌ها درجه بیشتر از زمین است.
مطالعات آینده، با استفاده از تلسکوپ فضایی "جیمز وب" انجام خواهد شد که این تلسکوپ ترکیبات جوی سیاره‌های کشف‌شده را کشف خواهد کرد.

کاوش‌های فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

ایستگاه فضائی سالیوت۶ گامی بلند در تاریخ فناوری فضایی

زمانی که رسانه‌های شوروی در ۲۹سپتامبر ۱۹۷۷از پرتاب ایستگاه فضایی سالیوت۶ (Salyut -6) خبر دادند کمتر کسی تصور می‌کرد این ایستگاه بتواند جایگاه ویژه‌ای در تاریخ فضانوردی برای خود باز کند. اما این پایگاه مداری, خود پایه‌ای شد بر بسیاری تجربه‌های نوین در عرصه فضانوردی. برخلاف ایستگاه‌های فضایی قبلی, سالیوت۶ به دو در ورودی مجهز بود که در قسمت انتهایی آن قرار داشت وجود این سکو قبلاً اعلام‌نشده بود اما از مدت‌ها قبل کارشناسان غربی منتظر چنین عملیاتی از جانب شوروی بودند. سالیوت۶ در دوران کار خود که از زمان پرتاب تا سال ۱۹۸۲ طول کشید, منزلگاه ۱۷گروه فضانورد اصلی و مهمان بود و به‌واسطه امکان تدارکات آن با ناوهای باربری بدون سرنشین پروگرس توانست طولانی‌ترین اقامت در فضا (در زمان خود) به مدت ۱۸۵روز را فراهم آورد.