1397/03/23

ایلان ماسک جاذبه مصنوعی فیلم «۲۰۰۱: ادیسه فضایی» را به دنیای واقعی می آورد؟

اگر فیلم «۲۰۰۱: ادیسه فضایی» استنلی کوبریک را دیده باشید، حتماً یکی از به یاد ماندنی ترین صحنه های آن در ذهنتان نقش بسته؛ صحنه ای که شخصیت «دیوید بومن» روی مسیری دایره ای در فضاپیما می دود، مسیری که به واسطه گردش حول یک محور مرکزی و با نیروی گریز از مرکز، جاذبه مصنوعی ایجاد می کند. ایلان ماسک مدیر عامل...
ایلان ماسک جاذبه مصنوعی فیلم «۲۰۰۱: ادیسه فضایی» را به دنیای واقعی می آورد؟

اگر فیلم «۲۰۰۱: ادیسه فضایی» استنلی کوبریک را دیده باشید، حتماً یکی از به یاد ماندنی ترین صحنه های آن در ذهنتان نقش بسته؛ صحنه ای که شخصیت «دیوید بومن» روی مسیری دایره ای در فضاپیما می دود، مسیری که به واسطه گردش حول یک محور مرکزی و با نیروی گریز از مرکز، جاذبه مصنوعی ایجاد می کند. ایلان ماسک مدیر عامل اسپیس اکس به تازگی خبر از قصد خود برای بدل کردن این ایده به واقعیت داده است.
ماسک با انتشار تصویری از دویدن بومن روی مسیر دایره ای، در توییتی اعلام کرده: «مسیر دویدن در فضاپیمای BF چیزی شبیه به این خواهد بود».
فضاپیمای BF (یا BFR یا ماهواره‌بر فالکون بزرگ) در حدود ۱۰۶ متر طول خواهد داشت و نقش اساسی در ایجاد جمعیتی انسانی در مریخ بازی خواهد کرد. اکنون به نظر می رسد ایلان ماسک (Ellon musk) در فکر روشی برای زندگی کردن انسان‌ها در BFR است.
ماسک پیش از این اعلام کرده بود که مأموریت مریخ شامل انتقال ۱۰۰ انسان به سیاره سرخ خواهد بود؛ سفری که بین ۳ تا ۶ ماه طول خواهد کشید. اضافه کردن مسیر دویدن در فضاپیما قطعاً می‌تواند سفر را آسان‌تر از پیش نماید.

منبع: دیجیاتو

فضانوردی و سرنشین‌دار | تفریح و سرگرمی در فضا |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

ایستگاه فضائی سالیوت۶ گامی بلند در تاریخ فناوری فضایی

زمانی که رسانه‌های شوروی در ۲۹سپتامبر ۱۹۷۷از پرتاب ایستگاه فضایی سالیوت۶ (Salyut -6) خبر دادند کمتر کسی تصور می‌کرد این ایستگاه بتواند جایگاه ویژه‌ای در تاریخ فضانوردی برای خود باز کند. اما این پایگاه مداری, خود پایه‌ای شد بر بسیاری تجربه‌های نوین در عرصه فضانوردی. برخلاف ایستگاه‌های فضایی قبلی, سالیوت۶ به دو در ورودی مجهز بود که در قسمت انتهایی آن قرار داشت وجود این سکو قبلاً اعلام‌نشده بود اما از مدت‌ها قبل کارشناسان غربی منتظر چنین عملیاتی از جانب شوروی بودند. سالیوت۶ در دوران کار خود که از زمان پرتاب تا سال ۱۹۸۲ طول کشید, منزلگاه ۱۷گروه فضانورد اصلی و مهمان بود و به‌واسطه امکان تدارکات آن با ناوهای باربری بدون سرنشین پروگرس توانست طولانی‌ترین اقامت در فضا (در زمان خود) به مدت ۱۸۵روز را فراهم آورد.