1394/02/16

از کنسرسیوم دانشگاهی فضایی چه خبر؟

مشارکت دانشگاه‌ها در توسعه فضایی ایران، همواره یکی از چالش‌های جدی این بخش به شمار می‌رود که منتقدان بسیاری را به اعتراض واداشته است. موازی‌کاری و حتی رقابت بین بعضی از نهادهای علمی و دانشگاهی کشور یکی از آفت های جدی به حساب می‌آید. در حوزه فضایی هم این اتفاق در ساخت ماهواره رخ داده و دانشگاه‌های علم‌وصنعت،...
از کنسرسیوم دانشگاهی فضایی چه خبر؟
مشارکت دانشگاه‌ها در توسعه فضایی ایران، همواره یکی از چالش‌های جدی این بخش به شمار می‌رود که منتقدان بسیاری را به اعتراض واداشته است. موازی‌کاری و حتی رقابت بین بعضی از نهادهای علمی و دانشگاهی کشور یکی از  آفت های جدی  به حساب می‌آید. در حوزه فضایی هم این اتفاق در ساخت ماهواره رخ داده و دانشگاه‌های علم‌وصنعت، صنعتی شریف، صنعتی امیرکبیر و صنعتی مالک‌اشتر طی سالهای گذشته همگی به طراحی و ساخت ماهواره‌های کوچک سنجش‌ازدور پرداخته اند.آن هم در شرایطی که ماهواره‌های ساخته‌شده در دانشگاه‌ها همگی در یک سطح فناوری هستند. البته دانشگاهیان اعتقاد دارند مشکل از آن‌ها نبوده و آن‌ها کاری را کرده‌اند که برایشان منافعی به دنبال داشته یا از ایشان درخواست شده است.
منبع: sinapress

داخلی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

ایستگاه فضائی سالیوت۶ گامی بلند در تاریخ فناوری فضایی

زمانی که رسانه‌های شوروی در ۲۹سپتامبر ۱۹۷۷از پرتاب ایستگاه فضایی سالیوت۶ (Salyut -6) خبر دادند کمتر کسی تصور می‌کرد این ایستگاه بتواند جایگاه ویژه‌ای در تاریخ فضانوردی برای خود باز کند. اما این پایگاه مداری, خود پایه‌ای شد بر بسیاری تجربه‌های نوین در عرصه فضانوردی. برخلاف ایستگاه‌های فضایی قبلی, سالیوت۶ به دو در ورودی مجهز بود که در قسمت انتهایی آن قرار داشت وجود این سکو قبلاً اعلام‌نشده بود اما از مدت‌ها قبل کارشناسان غربی منتظر چنین عملیاتی از جانب شوروی بودند. سالیوت۶ در دوران کار خود که از زمان پرتاب تا سال ۱۹۸۲ طول کشید, منزلگاه ۱۷گروه فضانورد اصلی و مهمان بود و به‌واسطه امکان تدارکات آن با ناوهای باربری بدون سرنشین پروگرس توانست طولانی‌ترین اقامت در فضا (در زمان خود) به مدت ۱۸۵روز را فراهم آورد.