1397/03/21

معمای ۴۰ ساله گرمای ناگهانی "ماه" حل شد

دانشمندان در نهایت توانستند با بازسازی نوارهای آسیب دیده ماموریت فضایی آپولو (Apollo)، علت گرمایش عجیب سطح ماه در طول دهه ۱۹۷۰ میلادی را بیابند. درماموریت‌های آپولو ۱۵ و آپولو ۱۷ که در سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲ میلادی بوده است، کاوشگرهایی، گرمای درونی ماه را اندازه‌ گیری کردند تا دریابند که گرمای درونی ماه،...
معمای ۴۰ ساله گرمای ناگهانی "ماه" حل شد

 دانشمندان در نهایت توانستند با بازسازی نوارهای آسیب دیده ماموریت فضایی آپولو (Apollo)، علت گرمایش عجیب سطح ماه در طول دهه ۱۹۷۰ میلادی را بیابند.
درماموریت‌های آپولو ۱۵ و آپولو ۱۷ که در سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲ میلادی بوده است، کاوشگرهایی، گرمای درونی ماه را اندازه‌ گیری کردند تا دریابند که گرمای درونی ماه، با گرمای درونی زمین برابر است یا خیر؟
تا سال ۱۹۷۷ میلادی، داده‌های دمایی تکمیل نشده از این کاوشگرها، متعاقبا به مرکز فضایی جانسون ناسا در هوستون انتقال یافت.
دانشمندانی که این اطلاعات را تجزیه و تحلیل کردند، افزایش دمای اندک و عجیبی را در سطح ماه مشاهده کردند.
این افزایش دما از سال‌های ۱۹۷۱ که ماموریت‌های آپولو آغاز شد، تا سال ۱۹۷۷ اندازه گیری شد و به ثبت رسید.  
طی دهه‌های گذشته، این افزایش دما، محققان را سردرگم کرده است.
محققان نظریات اندکی راجع به این دما داشتند. به عنوان مثال، برخی معتقد بودند که فعالیت‌های فضانوردان روی کره ماه موجب این افزایش دما شده است.
برخی دیگر نیز معتقد بودند که تغییر مدار ماه سبب تغییر دما شده است.
آزمایشات تا سال ۱۹۷۷ ادامه داشت ولی تنها نوارهای حاصل از سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ در مرکز اطلاعاتی ناسا محافظت و نگهداری شده است.
این در حالی است که داده‌های حاصل از سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷، آسیب دیده بودند و هیچگاه محافظت نشده بودند.
نوارهای آسیب دیده، هشت سال گذشته بازسازی شدند و گروهی از محققان این نوارها را تجزیه و تحلیل کردند تا پاسخ این سوالات را دریابند.
بنابراین محققان دریافتند که علت گرمایش عجیب ماه در طول دهه ۱۹۷۰، فضانوردان آپولو بوده است.
بر این اساس، فضانوردان ماموریت آپولو، با پیاده‌روی روی سطح ماه موجب ایجاد اختلال در سطح ماه شدند و دمای ماه به میزان ۱.۸ تا ۳.۶ درجه فارنهایت افزایش یافت.
سیچی ناگیهارا، رهبر این مطالعات و استاد دانشگاه فناوری "تگزاس" در لاباک تگزاس، گفت: «ممکن است در حین احداث ابزارهایی روی سطح ماه، در روند طبیعی دمای ماه اختلال ایجاد شود که نشان می‌دهد این افزایش دما امری طبیعی بوده است. »
وی افزود: «مهمتر از همه این است که تجزیه و تحلیل  این داده‌ها نشان می‌دهد، تاکنون هرگونه ماموریت انسانی به ماه، موجب ایجاد اختلال در محیط طبیعی ماه شده است.»
نتایج این مطالعه، به پیشبرد ماموریت‌های آینده فضایی کمک‌های شایانی خواهد کرد.

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

اپسیلون ژاپنی با هفت ماهواره به فضا پرتاب شد

ژاپن نخستین پرتاب خود را در سال 2019 با استفاده از موشک اپسیلون انجام داد. در این پرتاب هفت ماهواره را مدار قرار گرفت. اپسیلون از مرکز فضایی اوچینورا در ساعت 09:50:20 به وقت محلی (00:50 به وقت گرینویچ) به فضا پرتاب و طی یک زمان 9 دقیقه و17 ثانیه ای محموله را به مقصد رساند. ماهواره 200 کیلوگرمی ماهواره راپیس-1 (RAPIS-1)، مکعبی با ابعاد یک متر است که توسط شرکت آکسل اسپیس (Axelspace) با هدف آزمایش قطعات در مدار برای استفاده بالقوه در ماموریت های آینده طراحی و ساخته شده است. یکی دیگر از محموله های موشک اپسیلون در این پرتاب، سامانه ای به نام آسترو لیو-1 (Astro Live 1 (ALE-، یک ماهواره 68 کیلوگرمی طراحی و ساخته شده توسط شرکت ژاپنی آسترو لیو اکسپرینس(Astro Live Experiences) است که برای ایجاد شهاب سنگ مصنوعی استفاده می شود. این ماهواره گلوله های کوچک به قطر حدود یک سانتی متر را به جو شلیک می کند. محموله دیگر ، ماهواره 50 کیلوگرمی هودویوشی-2 (Hodoyoshi-2) است که به عنوان یک ابزار نجومی برای یک کنسرسیوم پژوهشی بین المللی به رهبری دانشگاه توکیو راهی مدار زمین شد. محموله دیگری که در این پرتاب در مدار قرار گرفت، میکرودراگون (MicroDragon) یک ماهواره 50 کیلوگرمی مرکز ملی ماهواره ویتنام است که برای مطالعه مناطق ساحلی ویتنام، جمع آوری داده ها جهت کمک به تعیین کیفیت آب، و نظارت بر تغییرات در خط ساحلی کشور است. از جمله سه ماهواره دیگری که با اپسیلون در مدار قرار گرفت، نخستین آنها تاسواره ای با نام اوریگامی ست (OrigamiSat) در اندازه 10 در 10 در 34 سانتی متر بود. این ماهواره ها توسط موسسه فناوری توکیو اداره می شود. اوریگامی ست هنگامی که در مدار قرار می گیرد، استقرار یک ساختار با لایه ای نازک را آزمایش می کند. این ماهواره همچنین دارای یک فرسنتده رادیو آماتور است.