1397/03/22

استاندارد سازی ماهواره‌های کوچک برای افزایش تعداد پرتاب‌ها

مارک والس (Marc Vales)، سرپرست برنامه های آینده آرین گروپ (ArianeGroup)، در پنلی که در حاشیه نمایشگاه فضایی اروپا- آلمان برگزار شد گفت: «استانداردسازی ماهواره‌های کوچک، سرویس‌های اشتراک‌گذاری را ساده‌تر خواهد کرد و تعداد پرتاب‌های بیشتری در موعد مقرر پرتاب خواهند شد که این خود می‌تواند ظرفیت‌های خالی...
استاندارد سازی ماهواره‌های کوچک برای افزایش تعداد پرتاب‌ها

مارک والس (Marc Vales)، سرپرست برنامه های آینده آرین گروپ (ArianeGroup)، در پنلی که در حاشیه نمایشگاه فضایی اروپا- آلمان برگزار شد گفت: «استانداردسازی ماهواره‌های کوچک، سرویس‌های اشتراک‌گذاری را ساده‌تر خواهد کرد و تعداد پرتاب‌های بیشتری در موعد مقرر پرتاب خواهند شد که این خود می‌تواند ظرفیت‌های خالی ارائه دهندگان خدمات پرتاب را پر کند.» 
مارک والیس اظهار داشت: «علاوه بر استانداردسازی ماهواره‌های مکعبی، نانو ماهواره‌هایی در رده ۵۰ کیلوگرم نیز باید استانداردسازی شوند. به گفته وی، پلتفرم ماهواره‌های ۱۵۰ کیلوگرمی شرکت وان وب (OneWeb) که برای منظومه‌ای حاوی صدها ماهواره باند پهن در مدار پایین زمین استفاده می‌شود نیز باید به عنوان استاندارد پذیرفته شود.
سازندگان ماهواره‌ای که با چنین استانداردهایی کار می‌کنند، هزینه پرتاب پایین‌تری خواهند داشت و زمان کمتری برای رسیدن به سایت‌های پرتاب صرف خواهند کرد. درواقع در آینده یک سیستم پرتابی طراحی شده وجود خواهد داشت که با ابعاد و رابط‌های ماهواره منطبق خواهد بود و شما انتخاب خواهید کرد که این رابط‌ها چه باشند. وی گفت: «زمانی که ما ماموریتی را با یک پرتابگر بزرگ برنامه‌ریزی می‌کنیم، ما می‌توانیم اعلام کنیم که به طور مثال ۵ جایگاه برای ماهواره‌های ۲۵ و ۵۰ کیلویی  یا ۲۰۰ جایگاه برای کیوب‌ست‌ها وجود دارد و شرکت‌ها می‌توانند برای این فضاها از دو سال قبل درخواست خود را اعلام کنند.
مارسلو دی کاستو (Marcello di Costa)، مدیر توسعه کسب و کار شرکت ایتالیایی Avio، در این پنل نیز اظهار داشت که این شرکت در جستجوی یک همکار از میان تولیدکنندگان ماهواره است تا در فرآیند استانداردسازی از آن‌ها کمک بگیرد چراکه پروسه استانداردسازی شامل ماهواره و پرتابگر می‌باشد.
وی همچنین اظهار داشت که پروژه‌ای با نام SSMS به عنوان بخشی از برنامه توسعه ماهواره‌بر  وگا‌سی (Vega C) آژانس فضایی اروپا اجرا خواهد شد و در سال ۲۰۱۹ اولین ماموریت این ماهواره‌بر به انجام خواهد رسید. هدف اصلی چنین پروژه‌ای بهره‌برداری از قابلیت اطمینان و انعطاف پذیری سیستم پرتاب ماهواره‌بر وگا می‌باشد که ماهواره‌هایی با وزن یک تا چهارصد کیلوگرم  را به مدار پایین زمین ارسال کند.


منبع: spacenews.com

ماهواره‌بر و پرتاب | اقتصاد فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

اپسیلون ژاپنی با هفت ماهواره به فضا پرتاب شد

ژاپن نخستین پرتاب خود را در سال 2019 با استفاده از موشک اپسیلون انجام داد. در این پرتاب هفت ماهواره را مدار قرار گرفت. اپسیلون از مرکز فضایی اوچینورا در ساعت 09:50:20 به وقت محلی (00:50 به وقت گرینویچ) به فضا پرتاب و طی یک زمان 9 دقیقه و17 ثانیه ای محموله را به مقصد رساند. ماهواره 200 کیلوگرمی ماهواره راپیس-1 (RAPIS-1)، مکعبی با ابعاد یک متر است که توسط شرکت آکسل اسپیس (Axelspace) با هدف آزمایش قطعات در مدار برای استفاده بالقوه در ماموریت های آینده طراحی و ساخته شده است. یکی دیگر از محموله های موشک اپسیلون در این پرتاب، سامانه ای به نام آسترو لیو-1 (Astro Live 1 (ALE-، یک ماهواره 68 کیلوگرمی طراحی و ساخته شده توسط شرکت ژاپنی آسترو لیو اکسپرینس(Astro Live Experiences) است که برای ایجاد شهاب سنگ مصنوعی استفاده می شود. این ماهواره گلوله های کوچک به قطر حدود یک سانتی متر را به جو شلیک می کند. محموله دیگر ، ماهواره 50 کیلوگرمی هودویوشی-2 (Hodoyoshi-2) است که به عنوان یک ابزار نجومی برای یک کنسرسیوم پژوهشی بین المللی به رهبری دانشگاه توکیو راهی مدار زمین شد. محموله دیگری که در این پرتاب در مدار قرار گرفت، میکرودراگون (MicroDragon) یک ماهواره 50 کیلوگرمی مرکز ملی ماهواره ویتنام است که برای مطالعه مناطق ساحلی ویتنام، جمع آوری داده ها جهت کمک به تعیین کیفیت آب، و نظارت بر تغییرات در خط ساحلی کشور است. از جمله سه ماهواره دیگری که با اپسیلون در مدار قرار گرفت، نخستین آنها تاسواره ای با نام اوریگامی ست (OrigamiSat) در اندازه 10 در 10 در 34 سانتی متر بود. این ماهواره ها توسط موسسه فناوری توکیو اداره می شود. اوریگامی ست هنگامی که در مدار قرار می گیرد، استقرار یک ساختار با لایه ای نازک را آزمایش می کند. این ماهواره همچنین دارای یک فرسنتده رادیو آماتور است.