1397/03/11

کوتاه و خواندنی؛ فضانوردان چطور در شرايط بيوزنی می خوابند؟

در فضا رسیدن به وضعیتی مناسب برای خوابیدن، کار ساده‌ای نیست. نبودن نیروی جاذبه باعث می‌شود که تختخواب سفت نباشد و در نتیجه عضلات بدن نتواند به صورت راحت و افتاده قرار گیرد. فرد در روی زمین می‌تواند بدن یا هر یک از اعضا بدن خود را در خواب به راحتی حرکت دهد و هر زمان که روکش‌ها (لحاف، پتو یا هر چیز دیگری...
کوتاه و خواندنی؛ فضانوردان چطور در شرايط بيوزنی می خوابند؟

سیروس برزو: در فضا رسیدن به وضعیتی مناسب برای خوابیدن، کار ساده‌ای نیست. نبودن نیروی جاذبه باعث می‌شود که تختخواب سفت نباشد و در نتیجه عضلات بدن نتواند به صورت راحت و افتاده قرار گیرد. فرد در روی زمین می‌تواند بدن یا هر یک از اعضا بدن خود را در خواب به راحتی حرکت دهد و هر زمان که روکش‌ها (لحاف، پتو یا هر چیز دیگری که در موقع خواب روی بدن قرار گیرد.) کنار رود، کمبود آن حس می‌شود. استفاده از فشار ملایم در طول بدن، حالت آرام بخشی را در خواب به وجود می‌آورد. این حالت در فضا، وجود ندارد.
در ايستگاه‌هاي فضايي، فضانوردان از کیسه خواب استفاده می‌‌کنند. بعضی از انواع کیسه خواب‌ها دولایه هستند و هوا بین لایه‌ها وجود دارد به این ترتیب، فضانورد فشاری را روی بدن خود حس می‌کند که شبیه فشار ناشی از رو انداز (لحاف، پتو و ...) بر روی زمین است.
در آنجا به دليل بي‌وزني، «پايين» و «بالا» وجود ندارد و این کیسه‌ها كه به دیوار متصل هستند مي‌توانند به صورت افقي يا عمودي قرار گيرند. براي راحت‌تر خوابيدن و جلوگيري از  شناور شدن دست‌ها، موقع خواب دست و پا‌ها را نيز در داخل كيسه قرار مي‌دهند. در اول اين نوع خوابيدن خيلي راحت نيست اما بعد از چند روز عادت مي‌كنند. البته كار کردن ده‌ها دستگاه مختلف ايستگاه فضايي، پنکه‌هایی که هوا را جابجا می‌کنند و رايانه سر و صدا دارند و فضانورد بايد براي خوابيدن توانايي تمركز داشته باشد. گرچه تعداد چراغ‌های داخل ایستگاه در زمان خواب به حداقل می‌رسد اما هم نور همان تعداد کمی که مانده و هم نور خورشید که از پنجره‌ها ممکن است به داخل بتابد مزاحم خواب می‌شود به همین دلیل خیلی از فضانوردان از چشم‌بند استفاده می‌کنند.


فضانوردی و سرنشین‌دار | آموزش |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.