1397/03/05

پرتاب ماهواره چینی با بزرگترین آنتن تاریخ اکتشافات عمق فضا

روز دوشنبه ۳۱ام خرداد، چین موفق شد ماهواره‌ای را به فضا پرتاب کند که گامی بزرگ در ماموریت ماه‌نورد این کشور محسوب می‌گردد. ماهواره رله مخابراتی کوکیائو (Queqiao) همراه یک ماهواره‌بر لانگ مارچ- ۴سی (Long March-4C) از مقر پرتاب ماهواره ژیچانگ (Xichang) در ایالت سیچوان به آسمان شد. دو نکته مهم در پرتاب...
پرتاب ماهواره چینی با بزرگترین آنتن تاریخ اکتشافات عمق فضا

روز دوشنبه ۳۱ام خرداد، چین موفق شد ماهواره‌ای را به فضا پرتاب کند که گامی بزرگ در ماموریت ماه‌نورد این کشور محسوب می‌گردد. ماهواره رله مخابراتی کوکیائو (Queqiao) همراه یک ماهواره‌بر لانگ مارچ- ۴سی (Long March-4C) از مقر پرتاب ماهواره ژیچانگ (Xichang) در ایالت سیچوان به آسمان شد.

این ماهواره به نقطه ۲ لاگرانژ میان ماه و زمین می‌رود که یک نقطه گرانشی پایدار در  ۶۴ هزار کیلومتری ماه و از سمتی است که رو به زمین قرار ندارد. کوکیائو در این نقطه منتظر ماه‌نورد رباتیک چانگ-۴ (Chang'e-4می‌ماند که انتظار می‌رود در ماه دسامبر یا نوامبر سال 2018 به ماه ارسال شود.

دو نکته مهم در پرتاب کوکیائو وجود دارد که ذکر آن‌ها خالی از لطف نیست. نخست آنکه این ماهواره که با عنوان پل قمری (Magpie Bridge) نیز شناخته می‌شود، بزرگترین آنتن مخابراتی‌ای که تاکنون در اکتشافات عمق فضا به کار گرفته شده را با خود به فضا می‌برد؛ و نکته دوم این است که اگر مامویت کوکیائو و چانگ-۴ با موفقیت صورت گیرد، این ماه‌نورد به نخستین سازه دست بشر تبدیل خواهد شد که در نیمه تاریک ماه فرود می‌آید.

اما ارتباط بین ماهواره کوکیائو و ماه‌نورد چانگ-۴ چیست؟ چانگ-۴ در نیمه تاریک ماه فرود می‌اید که رو به زمین نیست و سیگنال‌های مخابراتی را نمی‌تواند مستقیما به زمین بفرستد؛ پس برای ارتباط با ایستگاه زمینی، ارسال اطلاعات و دریافت دستورات، ارتباط مخابراتی را با کوکیائو برقرار کرده و سپس این ماهواره داده‌های دریافت‌شده را به زمین ارسال می‌کند. در واقع یک مثلث برای ارتباط ایستگاه زمینی با این ماه‌نورد شکل می‌گیرد. آنتن  کوکیائو که شبیه یک چتر با قطر 5 متر است به ماهواره کمک می‌کند تا ارتباطی با نرخ ۲۵۶ کیلوبیت بر ثانیه در باند X را با ماه‌نورد، و با نرخ ۲ مگابایت بر ثانیه در باند S را با ایستگاه زمینی برقرار کند. در تصویر زیر شماتیکی از ماهواره کوکیائو دیده می‌شود:

پرتاب ماهواره چینی با بزرگترین آنتن تاریخ اکتشافات عمق فضا

ماهواره کوکیائو که توسط شرکت اسپیس‌ست (China Spacesat Co., Ltd.) و تحت نظر آکادمی فناوری فضایی چین (CAST) ساخته شده، علاوه بر آنتن مذکور، یک محموله با نام کاوشگر فرکانس پایین هلند و چین یا به اختصار (NCLE) با خود حمل می‌کند که به دنبال تشعشعات رادیویی از دوران شکل‌گیری جهان هستی خواهد گشت. این کاوشگر همچنین آب و هوای فضایی را مطالعه کرده و تعدادی آزمایش دیگر انجام می‌دهد.

در پایان باید اشاره کرد که در این پرتاب دو میکروماهواره به نام‌های لانگجیانگ-۱ Longjiang-1)) و (Longjiang-2) ساخت موسسه فناوری هاربین (Harbin Institute of Technology) نیز برای انجام ماموریت‌هایی مشابه با NCLE همراه با کوکیائو به فضا پرتاب شدند. شایان ذکر است که این دو ماهواره هرکدام ۴۵ کیلوگرم داشته و کوکیائو ۴۲۵ کیلوگرم وزن دارد و طول مدت ماموریت آن کمتر از ۵ سال خواهد بود.

مخابرات ماهواره‌ای | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

پرتاب ماهواره مخابراتی چین به فضا

1397/02/18
چین روز پنجشنبه سوم ماه مه ۲۰۱۸ (۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۷ ) ماهواره مخابراتی آپ‌استار-۶سی (Apstar-6C) را با یک فضاپیمای پنج تنی با موفقیت به مدار انتقال جغرافیایی پرتاب کرد. پرتابگر لانگ مارچ بی۳...

چین پیشرو در اکتشافات فضایی

1393/11/14
سازمان فضایی چین به طور رسمی از فعالیت های خود در مطالعات فضایی بین سیاره ای خبر داد و در صورت اجرای کامل طرح، به پیشروترین کشور در این عرصه تبدیل خواهد شد. همچنین Alexander Ilyin طراح ارشد...

چین با ارسال ماهواره جدید یک قدم به ارسال کاوشگر به نیمه تاریک ماه نزدیک تر شد

1397/02/31
چین به تازگی ماهواره‌ای را به فضا فرستاده که قرار است ارتباط بین زمین و کاوشگرهایی که به نیمه تاریک ماه فرستاده می‌شوند را برقرار کند. کره ماه همواره در قفل گرانشی نسبت به زمین قرار دارد...

پربازدیدکننده ترین خبر

کوتاه و خواندنی، نخستین ماهواره مخابراتی – تجاری چه وقت به فضا پرتاب شد؟

نخستین ماهواره‌ای که به عنوان یک ماهواره مخابراتی-تجاری در مدار ۳۶هزار کیلومتری زمین قرار گرفت ارلی برد (Early bird) نام داشت و بعدها به « اینتلست-۱ (Intelsat-1) معروف شد. این ماهواره ۳۹کیلوگرمی به شکل استوانه ای به قطر ۷۲سانتی متر و ارتفاع ۵۹سانتی متر ساخته شده بود. ارلی برد در ۲۸ژوئیه ۱۹۶۵ از کیپ کاناورال با یک ماهواره‌بر دلتا (Delta) به فضا پرتاب شد. این سفینه توانایی رله یک کانال تلویزیونی و ۲۴۰کانال تلفن داشت. ارلی برد حدود یک سال و نیم به فعالیت ادامه داد.