1397/02/31

پرتاب ماهواره مخابراتی و آب و هوا‌شناسی به ایستگاه فضایی بین المللی

کارشناسان اعلام کرده‌اند در تاریخ ۲۱ ماه می سال جاری، سه ماهواره مکعبی را همراه با محموله تجهیزات به ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) می‌فرستند تا از فضا راهی ماموریت‌های خود شوند. این ماهواره‌ها دارای سیستم راداری و ابعادی کوچک به اندازه یک جعبه ۵۰ سانتی متری در حالت غیرفعال دارند و وزنشان درحدود یازده...
پرتاب ماهواره مخابراتی و آب و هوا‌شناسی به ایستگاه فضایی بین المللی

ماهواره‌های مخابراتی، آب و هواشناسی در ابعادی بسیار کوچک برای قرارگرفتن در مدار اطراف کره زمین به فضا پرتاب می‌شوند.
کارشناسان اعلام کرده‌اند در تاریخ ۲۱ ماه می سال جاری، سه ماهواره مکعبی را همراه با محموله تجهیزات به ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) می‌فرستند تا از فضا راهی ماموریت‌های خود شوند.
این ماهواره‌ها دارای سیستم راداری و ابعادی کوچک به اندازه یک جعبه ۵۰ سانتی متری در حالت غیرفعال دارند و وزنشان درحدود یازده کیلو و هشتصد گرم است، پس از قرارگرفتن در فضا قسمت‌های مختلف ماهواره از جمله باتری‌های خورشیدی و سیستم راداری باز می‌شود.
هریک از این ماهواره‌ها برای ماموریتی ویژه طراحی شده‌اند.
ماهواره مکعبی، پلتفرمی برای آموزش مهندسان فضایی بود و اکنون از آن‌ها برای ردیابی مسیر حرکت کشتی‌ها در آب‌های آزاد و بین المللی استفاده می‌شود.
این ماهواره، اطلاعات مدار‌های پایینی در زمین را جمع آوری می‌کند و البته دوگونه از این ماهواره در مسیرسیاره مریخ برای ماموریت قرار دارند.
سه ماهواره پرتابی ناسا از ویرجینیای آمریکا همراه با سایر محموله‌ها داخل یک سفینه بدون سرنشین به ایستگاه فضایی بین المللی پرتاب می‌شوند.
این ماهواره‌ها دارای آنتنی قابل انعطاف به ابعاد ۵۰ سانتی متر هستند که می‌تواند امواج فرکانس رادیویی را با قدرت بالا مخابره کند و محققان ناسا اعلام کرده‌اند که استفاده از فناوری موجود در ماهواره‌ها برای انتقال داده‌ها در فواصل طولانی می‌تواند اثربخش باشد.
ازجمله دیگر کاربرد‌های این ماهواره ها، بررسی و پیش بینی وضعیت آب و هواست.

پرتاب ماهواره مخابراتی و آب و هوا‌شناسی به ایستگاه فضایی بین المللی
یکی دیگر از ماهواره‌ها به نام کیوب-آر‌تی‌تی (CubeRRT) نامیده می‌شود، این ماهواره برای بهبود جمع آوری داده‌ها در فضا طراحی شده است. ناسا اعتقاد دارد می‌توان از فرکانس رادیویی (RFI) برای بررسی مواردی، چون هوا شناسی، آب و هوا، مطالعه میزان رطوبت خاک زمین و سایر موارد علمی در حوزه زمین شناسی استفاده کرد.
از این ماهواره همچنین برای جلوگیری از تداخل داده‌های تلفن‌های همراه، رادیو، تلویزیون و سایر وسایل الکترونیکی نیز استفاده خواهد شد تا میزان تداخل دراین گونه سیستم‌ها کاهش یابد.

پرتاب ماهواره مخابراتی و آب و هوا‌شناسی به ایستگاه فضایی بین المللی
ماهواره سوم ، به نام تمپست-دی (TEMPEST-D) برای بررسی وقوع توفان، پیش بینی و تعیین زمان بارندگی به کار می‌رود و اطلاعات خود را هر سه ساعت یک بار به روز رسانی می‌کند. فناوری به کار رفته دراین ماهواره بسیار دقیق‌تر از نمونه‌های مشابه است و می‌تواند از وقوع خطر‌های ناشی از توفان برای زندگی انسان‌ها بکاهد.
در هر سه ماهواره، از فناوری باتری‌های خورشیدی استفاده شده است تا منبع انرژی آن‌ها برای دریافت، پردازش و ارسال داده‌ها باشند.بال‌هایی که نقش باتری خورشیدی برای این ماهواره‌ها را دارند در فضا پس از رها سازی باز می‌شوند تا انرژی کیهانی و نور خورشید موردنیاز فعالیت ماهواره‌ها را فراهم کنند.

فناوری‌های نوین | خدمات و کاربردها | سنجش از دور |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.