1397/02/31

دستکاری دی ان ای انسان با هدف زاد و ولد در مریخ

بررسی‌ها نشان می‌دهد انسان در صورت استقرار بر روی کره مریخ و با ساختار فعلی دی‌ان‌ای‌های خود توان زاد و ولد را ندارد و لذا دستکاری دی‌ان‌ای‌های نوع بشر بدین منظور ضروری است. در مورد کره مریخ که یکی از نامزدهای ساخت تاسیسات و زیرساخت‌های زندگی بشر است، مشکلاتی وجود دارد. جو نازک کره مریخ و تشعشعات خطرناک...
دستکاری دی ان ای انسان با هدف زاد و ولد در مریخ

بررسی‌ها نشان می‌دهد انسان در صورت استقرار بر روی کره مریخ و با ساختار فعلی دی‌ان‌ای‌های خود توان زاد و ولد را ندارد و لذا دستکاری دی‌ان‌ای‌های  نوع بشر بدین منظور ضروری است.
بررسی‌های محققان دانشگاه فناوری اطلاعات و مدیریت لهستان نشان می‌دهد اگر انسان قصد دارد در دهه‌های آینده به کرات دیگر مهاجرت و بر روی آن‌ها زندگی کند، چاره‌ای ندارد جز اینکه برای زاد و ولد بر روی آنه‌ا برنامه‌ریزی کند.
در مورد کره مریخ که یکی از نامزدهای ساخت تاسیسات و زیرساخت‌های زندگی بشر است، مشکلاتی وجود دارد. جو نازک کره مریخ و تشعشعات خطرناک خورشیدی باعث می‌شود انسان‌هایی که قرار است بر روی مریخ زندگی کنند با مشکلات جدی مواجه شوند.
یکی از مشکلات این وضعیت ناممکن شدن زاد و ولد انسان‌ها بر روی مریخ است. زیرا تشعشعات یادشده توانایی زاد و ولد انسان‌ها را مختل کرده و دستگاه تولید مثل زنان و مردان را مختل می‌کنند.
یک مشکل دیگر در این زمینه نیروی جاذبه پایین چه در حین سفر به مریخ و چه بر روی خود کره مریخ است که باعث شل شدن مفاصل و استخوان‌ها و ایجاد مشکلاتی در چشم و نخاع افراد می‌شود و حتی می‌تواند منجر به نابینایی شود.
اختلال در سیستم عصبی، کاهش قدرت شنوایی و غیره هم دیگر مشکلاتی هستند که می‌توانند در صورت سکونت طولانی مدت در مریخ به وجود آیند. از همین رو دانشمندان می‌گویند برای سکونت در مریخ باید انسان جدیدی را به وجود آورد که از نظر بدنی و ویژگی‌های اخلاقی شرایط بهتری داشته باشد و بتواند دشواری‌های مربوط به زندگی در مریخ را تحمل کند.
باتوجه به این وضعیت دستکاری ژنتیکی انسان برای حضور در مریخ ضروری است و در حال حاضر پژوهشگران در حال بررسی جزئیات این امر برای نتیجه‌گیری قطعی هستند که ممکن است سالیان متمادی به طول بیانجامد.

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

اپسیلون ژاپنی با هفت ماهواره به فضا پرتاب شد

ژاپن نخستین پرتاب خود را در سال 2019 با استفاده از موشک اپسیلون انجام داد. در این پرتاب هفت ماهواره را مدار قرار گرفت. اپسیلون از مرکز فضایی اوچینورا در ساعت 09:50:20 به وقت محلی (00:50 به وقت گرینویچ) به فضا پرتاب و طی یک زمان 9 دقیقه و17 ثانیه ای محموله را به مقصد رساند. ماهواره 200 کیلوگرمی ماهواره راپیس-1 (RAPIS-1)، مکعبی با ابعاد یک متر است که توسط شرکت آکسل اسپیس (Axelspace) با هدف آزمایش قطعات در مدار برای استفاده بالقوه در ماموریت های آینده طراحی و ساخته شده است. یکی دیگر از محموله های موشک اپسیلون در این پرتاب، سامانه ای به نام آسترو لیو-1 (Astro Live 1 (ALE-، یک ماهواره 68 کیلوگرمی طراحی و ساخته شده توسط شرکت ژاپنی آسترو لیو اکسپرینس(Astro Live Experiences) است که برای ایجاد شهاب سنگ مصنوعی استفاده می شود. این ماهواره گلوله های کوچک به قطر حدود یک سانتی متر را به جو شلیک می کند. محموله دیگر ، ماهواره 50 کیلوگرمی هودویوشی-2 (Hodoyoshi-2) است که به عنوان یک ابزار نجومی برای یک کنسرسیوم پژوهشی بین المللی به رهبری دانشگاه توکیو راهی مدار زمین شد. محموله دیگری که در این پرتاب در مدار قرار گرفت، میکرودراگون (MicroDragon) یک ماهواره 50 کیلوگرمی مرکز ملی ماهواره ویتنام است که برای مطالعه مناطق ساحلی ویتنام، جمع آوری داده ها جهت کمک به تعیین کیفیت آب، و نظارت بر تغییرات در خط ساحلی کشور است. از جمله سه ماهواره دیگری که با اپسیلون در مدار قرار گرفت، نخستین آنها تاسواره ای با نام اوریگامی ست (OrigamiSat) در اندازه 10 در 10 در 34 سانتی متر بود. این ماهواره ها توسط موسسه فناوری توکیو اداره می شود. اوریگامی ست هنگامی که در مدار قرار می گیرد، استقرار یک ساختار با لایه ای نازک را آزمایش می کند. این ماهواره همچنین دارای یک فرسنتده رادیو آماتور است.