1397/03/07

توسعه صنعت ماهیگیری ویتنام با ماهواره

ویتنام قصد دارد به منظور توسعه صنعت ماهیگیری خود، تا پایان سال جاری ماهواره بومی خود را به فضا پرتاب کند. این ماهواره با نام مایکرو دراگون (Micro Dragon) در مرکز فضایی ویتنام (VNSC)طراحی خواهد شد. ویتنام به منظور توسعه ‌ی این ماهواره از سال ۲۰۱۳، سی و شش نفر از مهندسان خود را برای افزایش مهارت در زمینه...
توسعه صنعت ماهیگیری ویتنام با ماهواره

ویتنام قصد دارد به منظور توسعه صنعت ماهیگیری خود، تا پایان سال جاری ماهواره بومی خود را به فضا پرتاب کند. این ماهواره با نام مایکرو دراگون (Micro Dragon) در مرکز فضایی ویتنام  (VNSC)طراحی خواهد شد. ویتنام به منظور توسعه ‌ی این ماهواره از سال ۲۰۱۳، سی و شش نفر از مهندسان خود را برای افزایش مهارت در زمینه طراحی، ساخت و تست ماهواره به دانشگاه‌های کشورهای خارجی فرستاده است. ماهواره مایکرودراگون با ابعاد ۵۰*۵۰*۵۰سانتی متر دارای ۴۹.۸ کیلوگرم وزن می باشد. این ماهواره پس از پرتاب به رصد آب‌های ساحلی خواهد پرداخت تا بدین وسیله موقعیت مناطقی که می تواند برای اتخاذ تصمیماتی برای توسعه صنعت ماهیگیری مفید باشد را مشخص کند. قابل ذکر است این ماهواره به وسیله راکت اپسیلون ژاپن به فضا پرتاب خواهد شد.
گفتنی است ویتنام اولین ماهواره خود با نام پیکودراگون (Pico Dragon) که تنها یک کیلو وزن داشت را در سال ۲۰۱۳ به فضا پرتاب کرد و این ماهواره سه ماه در فضا باقی ماند. ویتنام پیش از این پرتاب نیز چهار ماهواره دیگر را قبل از سال ۲۰۱۳ به فضا پرتاب کرده بود که ساخت این ماهواره‌ها توسط ویتنام انجام نشده نبود.
همچنین قابل ذکر است ویتنام برنامه فضایی خود را دنبال می کند و قرار است ماهواره LOTUSat-2  خود که قرار است وزنی در حدود ۵۰۰ کیلوگرم داشته باشد را در سال ۲۰۲۲ راهی فضا کند. گفته می شود این کشور در تلاش است با پرتاب این ماهواره، موقعیت خود را در میان کشورهای پیشرو در زمینه فضایی از جمله مالزی و اندونزی حفظ کند.

منبع: newsspaceflight

خدمات و کاربردها |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

ایستگاه فضائی سالیوت۶ گامی بلند در تاریخ فناوری فضایی

زمانی که رسانه‌های شوروی در ۲۹سپتامبر ۱۹۷۷از پرتاب ایستگاه فضایی سالیوت۶ (Salyut -6) خبر دادند کمتر کسی تصور می‌کرد این ایستگاه بتواند جایگاه ویژه‌ای در تاریخ فضانوردی برای خود باز کند. اما این پایگاه مداری, خود پایه‌ای شد بر بسیاری تجربه‌های نوین در عرصه فضانوردی. برخلاف ایستگاه‌های فضایی قبلی, سالیوت۶ به دو در ورودی مجهز بود که در قسمت انتهایی آن قرار داشت وجود این سکو قبلاً اعلام‌نشده بود اما از مدت‌ها قبل کارشناسان غربی منتظر چنین عملیاتی از جانب شوروی بودند. سالیوت۶ در دوران کار خود که از زمان پرتاب تا سال ۱۹۸۲ طول کشید, منزلگاه ۱۷گروه فضانورد اصلی و مهمان بود و به‌واسطه امکان تدارکات آن با ناوهای باربری بدون سرنشین پروگرس توانست طولانی‌ترین اقامت در فضا (در زمان خود) به مدت ۱۸۵روز را فراهم آورد.