1397/02/25

اشتباه دانشمندان در محاسبه انحراف مدار عطارد

به نظر می‌رسد که انسان‌ها درباره مدار عطارد اشتباه کرده‌اند و این میزان به‌اندازه‌ای است که می‌تواند با رقم قبلی محاسبه‌شده توسط نظریه نسبیت انیشتین، مغایرتی ناچیز دارد. سیاره عطارد ابعاد چندان بزرگی ندارد و اهمیت آن به‌مراتب بیشتر از ابعادش است. این سیاره یکی از موارد اصلی برای سنجش نظریه نسبیت انیشتین...
اشتباه دانشمندان در محاسبه انحراف مدار عطارد

به نظر می‌رسد که انسان‌ها درباره مدار عطارد اشتباه کرده‌اند و این میزان به‌اندازه‌ای است که می‌تواند با رقم قبلی محاسبه‌شده توسط نظریه نسبیت انیشتین، مغایرتی ناچیز دارد.
سیاره عطارد ابعاد چندان بزرگی ندارد و اهمیت آن به‌مراتب بیشتر از ابعادش است. این سیاره یکی از موارد اصلی برای سنجش نظریه نسبیت انیشتین است. بااین‌حال نتایج محاسبات ریاضی جدید نشان می‌دهد که انسان‌ها احتمالا مدار عطارد را اندکی اشتباه محاسبه کرده‌اند.
البته همان ابتدای امر باید به این موضوع اشاره‌کنم که این تفاوت بسیار اندک است. یک متخصص سیاره شناسی به نام کنستانتین باتیگین به‌تازگی در مقاله‌ای علمی به این موضوع پرداخته است. او دراین‌باره می‌گوید: «اثری بسیار اندک در مقایسه با اصلاحیه‌های نسبیت عادی وجود دارد. بااین‌وجود این تفاوت در هر حالتی یک کشف و توسعه جالب است.»
این سیاره به لطف جاذبه سایر سیاره‌ها مداری متفاوت دارد. این مدار اندکی بیضی‌شکل است و گردش این سیاره به دور خورشید با سایر سیاره‌ها متفاوت است. عطارد در طول فرایند حضور خود در مدارش نسبت به خورشید، دارای یک انحراف دقت ۰.۱۵ درجه‌ای در هر قرن است. بااین‌وجود به نظر می‌رسد که این مقدار به‌اشتباه به نحوی محاسبه‌شده است که ۰.۰۱ انحراف در هر قرن برای این سیاره در نظر گرفته نشده است.
وقتی‌که انیشتین درباره نظریه جامع نسبیت صحبت کرده بود، اجسام بسیار سنگین و سریع را بهتر از فیزیک نیوتونی تشریح کرده بود و به همین دلیل نیز محاسبات حرکتی این سیاره بیشتر بر پایه نظریه انیشتین انجام‌شده بود. به‌این‌ترتیب افرادی مانند کرافورد ویل از دانشگاه فلوریدا اقدام به محاسبه مجدد مقادیر عددی برای سایر سیاره‌ها کرده و آن را محاسبات پسا نیوتون نام‌گذاری کرده‌اند.
این امر نشان می‌دهد که حرکت سیارات به دور خورشید به‌واسطه جاذبه سایر سیارات تحت تأثیر قرار می‌گیرد و در این زمینه شاهد تفاوت مداری ۰.۰۰۰۰۰۰۰۶۲ درجه در هر ۱۰۰ سال هستیم. این رقم در حقیقت نتیجه محاسبات دقیقی یک دانشمندان فیزیکدان به نام کاترین رایت است.
حال دانشمندان به‌احتمال فراوان قادر به تخمین زدن این وابستگی هستند. این تأثیرها می‌توانند به‌واسطه مأموریت فضایی به پی کولومبو (Bepi Colombo) که قرار است تا در سال جاری میلادی شروع شود اندازه‌گیری شوند. این مأموریت شامل بررسی میدانی مدار عطارد است و دانشمندان خواهند توانست تا دقت این محاسبات را به‌واسطه آن به بوته آزمایش بگذارند.

منبع: سیناپرس

کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

انتشار یک نظریه جدید در مورد ضخامت پوسته عطارد

1397/02/10
یک دانشمند آمریکایی، با نظر جدید خود در مورد ضخامت پوسته عطارد، نظریات پیشین را نقض کرده است. عطارد، سریع و نزدیک به خورشید است و همین امر سفر انسان به این جهان سنگی را با چالش مواجه می‌کند. تاکنون...

پربازدیدکننده ترین خبر

کاتالوگ مرجعی از اثرات اجرام منظومه شمسی ایجاد شد

تیمی از اخترشناسان در موسسه کارل سیگن دانشگاه کرنل اقدام به طراحی یک کاتالوگ مرجع از انعکاس هندسی و طیف ۱۹ جرم سماوی کردند که نشان‌دهندۀ تنوع اجرام در منظومه شمسی است: ۸ سیاره، از سنگی گرفته تا گازی؛ ۹ قمر، از یخی گرفته تا گسیل کننده گدازه؛ و ۲ سیاره کوتوله (سرس و پلوتو). اخترشناسان با مقایسه طیف‌های مشاهده‌شده و سپیدایی سیاره‌های فراخورشیدی خواهند توانست ویژگی‌های آن‌ها را تعیین کنند.