1397/02/23

اولین ماهواره مخابراتی بنگلادش به فضا پرتاب شد

در جریان پرتاب دیروز جدیدترین نسخه ماهواره‌بر فالکون 9 ملقب به بلوک 5، اولین ماهواره مخابراتی بنگلادش با نام بنگابندو-1 ​(Bangabandhu-1) از پایگاه کیپ کارناوال در آمریکا به مقصد مدار GEO پرتاب شد. این ماهواره 3500 کیلوگرمی حدودا 34 دقیقه پس از پرتاب، از قسمت فوقانی ماهواره‌بر جدا شد تا به سمت موقعیت...
اولین ماهواره مخابراتی بنگلادش به فضا پرتاب شد

در جریان پرتاب نیمه شب شنبه ۲۲ اردیبهشت ماه جدیدترین نسخه ماهواره‌بر فالکون 9 ملقب به بلوک 5، اولین ماهواره مخابراتی بنگلادش با نام بنگابندو-1  (Bangabandhu-1) از پایگاه کیپ کاناورال در آمریکا به مقصد مدار GEO پرتاب شد. این ماهواره 3500 کیلوگرمی حدودا 34 دقیقه پس از پرتاب، از قسمت فوقانی ماهواره‌بر جدا شد تا به سمت موقعیت هدف خود حرکت کند.

پرتاب بنگابندو-1 نتیجه چندین سال تلاش بنگلادش برای اپراتوری ماهواره مخابراتی خود است. این کشور قبلا در اتحادیه مخابراتی سازمان ملل متحد چند نقطه مداری را به نام خود ثبت کرده بود اما دور بودن این نقاط نسبت به بنگلادش باعث می‌شد که خدمات ماهواره‌ای به صورت مناسب در اختیار این کشور قرار نگیرد. پس از جستجو و مشاوره با سازمان‌های مختلف، کمیسیون مقررات مخابراتی بنگلادش (BTRC)، یک نقطه مداری نزدیک‌تر را به قیمت 28 میلیون دلار از شرکت روسی اینتراسپوتنیک (Intersputnik) خرید. این کمیسیون در گام بعدی خود، در سال 2015 قرارداد ساخت ماهواره بنگابندو-1، تاسیسات زمینی آن و تامین ماهواره‌بر را با شرکت تالس آلنیا (Thales Alenia Space) به ارزش 248 میلیون دلار منعقد کرد. این ماهواره ابتدا قرار بود در دسامبر 2017 به فضا پرتاب شود اما بعد از چند تاخیر، پرتاب آن به 11 می 2018 موکول شد.

بدین ترتیب بنگلادش در کنار بلاروس، لائوس و الجزایر در زمره کشورهایی قرار گرفت که اخیرا در عرصه فضا حضور پیدا کرده‌اند. البته هدف بنگلادش تنها مالکیت یک ماهواره نیست. این کشور قصد دارد با استفاده از ماهواره خود شکاف دیجیتالی موجود در هشتمین کشور پرجمعیت جهان را کاهش دهد. طبق تخمین BTRC بنگابندو-1 باعث صرفه‌جویی 14 میلیون دلاری می‌شود که در حال حاضر بنگلادش برای اجاره ظرفیت‌های ماهواره‌های مخابراتی کشورهای دیگر هزینه می‌کند.

این ماهواره به 26 ترانسپاندر باند Ku و 14 ترانسپاندر باند C مجهز شده و  در مجموع 1600 مگاهرتز ظرفیت دارد. بنگابندو-1برای طول عمر 15 سال در مدار GEO طراحی گشته است. علاوه بر بنگلادش، کشورهای هند، نپال، بوتان، سریلانکا، فیلیپین، اندونزی و چند کشور دیگر از آسیای مرکزی تحت پوشش این ماهواره قرار خواهند داشت.

این پرتاب علاوه بر بنگلادش برای اسپیس ایکس نیز موفقیت بزرگی محسوب می‌شود. این شرکت با مدل بلوک 5 فالکون 9 قادر خواهد بود مرحله اول ماهواره‌بر را در 10 پرتاب بدون هیچ تعمیر و بازسازی استفاده کند. ضمن اینکه بعد از پرتاب دهم با انجام بازسازی می‌توان عمر آن را تا 100 ماموریت افزایش داد.

مخابرات ماهواره‌ای |

نظر شما
اخبار مرتبط

بنگلادش ماهواره پرتاب می کند

1393/10/27
بنگلادش برای پرتاب اولین ماهواره خود و برای پانزده سال آینده، از یک فوشنده روسی، یک اسلات مداری به مبلغ 28 میلیون دلار را خریداری کرده است. به گفته سونیل کنتی بوز رئیس کمسیون تنظیم مقررات...

پربازدیدکننده ترین خبر

از ناو سرنشین‌دار آینده روسیه چه می دانیم؟

سازمان فضایی روسیه سال‌ها به‌دنبال جایگزینی برای ناو کهنسال سایوز (Soyuz) بود اما به قول مرحوم گئورگی گرچکو (Georgy Grechko) این سفینه به قدری هوشمندانه طراحی شده که هیچ پیشنهادی نتوانست امتیاز فوق العاده‌ای نسبت به آن داشته باشد. شاید بتوان گفت نخستین قدم عملی، ساخت سفینه‌ای بانام بخش بازگشتی (Vozvraschaemyi Apparat به روسی: Возвращаемый Аппарат) باشد که تحت نام کاسموس(Cosmos) به فضا پرتاب شدند و نمونه کامل آن کاسموس ۱۴۳۳ در ۲ مارس ۱۹۸۳بود که به ایستگاه مداری سالیوت-۷ (Salyut-7) پیوست. این سفینه که هیچگاه برای حمل انسان به‌کار نرفت، در اصل توسط دفتر طراحی چلومی برای به‌کارگیری در یک نوع ناو نظامی طراحی و ساخته شده بود. به هر حال هیچکدام از طرح‌های ارائه شده نتوانستند سایوز را جانشینی کنند و سایوز نیز طی سالیان خدمت خود تغییرات کیفی بسیاری داشت. در سال‌های آغاز قرن ۲۱، مسئولان سازمان فضایی روسیه (Roscosmos) به‌طور جدی به فکر جانشینی برای آن افتادند. به همین دلیل به شرکت‌های سازنده ناوهای کیهانی در روسیه پیشنهاد این کار را دادند. از بین طرح‌های ارائه شده، در سال ۲۰۰۹، سفینه پیشنهادی شرکت صنایع فضایی انرگیا (Energia) به عنوان بهترین نمونه پذیرفته شد. در ژوئن سال بعد طرح مقدماتی انرگیا به مقامات دولتی ارائه شد و به تصویب رسید.