1393/11/15

وزير ارتباطات بر ساماندهي فعاليتهاي سازمان فضايي ایران تاكيد كرد

به گفته محمود واعظی وزیر ارتباطات: فعاليت هاي سازمان فضايي در مجموعه وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات علاوه بر رفع نيازهاي مخابراتي و سنجش از راه دور، لازم است كليه بخش هايي كه نيازمند خدمات فضايي هستند را پشتيباني كند.محمود واعظي اظهار داشت: سازمان فضايي براي توفيق بيشتر بايد به صورت يك سازمان چابك،...
وزير ارتباطات بر ساماندهي فعاليتهاي سازمان فضايي ایران تاكيد كرد
به گفته محمود واعظی وزیر ارتباطات: فعاليت هاي سازمان فضايي در مجموعه وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات علاوه بر رفع نيازهاي مخابراتي و سنجش از راه دور، لازم است كليه بخش هايي كه نيازمند خدمات فضايي هستند را پشتيباني كند.محمود واعظي اظهار داشت: سازمان فضايي براي توفيق بيشتر بايد به صورت يك سازمان چابك، نقش حاكميتي داشته و به صورت چتر حمايتي بر فعاليت‌هاي فضايي كشور اعم از دانشگاهي، مراكز پژوهشي و شركت هاي خصوصي عمل كند. وي با تاكيد بر اهميت همكاري هاي بين المللي در عرصه فضايي اظهار داشت: همكاري بين المللي از الزامات فعاليتهاي فضايي است و از اين رو، برنامه ريزي جهت حضور در سازمان هاي منطقه اي و بين المللي ماهواره اي و فضايي امري ضروري است كه پيگيري مي شود. 
منبع: مهر

داخلی | دیپلماسی فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

از ناو سرنشین‌دار آینده روسیه چه می دانیم؟

سازمان فضایی روسیه سال‌ها به‌دنبال جایگزینی برای ناو کهنسال سایوز (Soyuz) بود اما به قول مرحوم گئورگی گرچکو (Georgy Grechko) این سفینه به قدری هوشمندانه طراحی شده که هیچ پیشنهادی نتوانست امتیاز فوق العاده‌ای نسبت به آن داشته باشد. شاید بتوان گفت نخستین قدم عملی، ساخت سفینه‌ای بانام بخش بازگشتی (Vozvraschaemyi Apparat به روسی: Возвращаемый Аппарат) باشد که تحت نام کاسموس(Cosmos) به فضا پرتاب شدند و نمونه کامل آن کاسموس ۱۴۳۳ در ۲ مارس ۱۹۸۳بود که به ایستگاه مداری سالیوت-۷ (Salyut-7) پیوست. این سفینه که هیچگاه برای حمل انسان به‌کار نرفت، در اصل توسط دفتر طراحی چلومی برای به‌کارگیری در یک نوع ناو نظامی طراحی و ساخته شده بود. به هر حال هیچکدام از طرح‌های ارائه شده نتوانستند سایوز را جانشینی کنند و سایوز نیز طی سالیان خدمت خود تغییرات کیفی بسیاری داشت. در سال‌های آغاز قرن ۲۱، مسئولان سازمان فضایی روسیه (Roscosmos) به‌طور جدی به فکر جانشینی برای آن افتادند. به همین دلیل به شرکت‌های سازنده ناوهای کیهانی در روسیه پیشنهاد این کار را دادند. از بین طرح‌های ارائه شده، در سال ۲۰۰۹، سفینه پیشنهادی شرکت صنایع فضایی انرگیا (Energia) به عنوان بهترین نمونه پذیرفته شد. در ژوئن سال بعد طرح مقدماتی انرگیا به مقامات دولتی ارائه شد و به تصویب رسید.